YouTube video by Arabesk

Boran Kuzum, Türkiye’de yeni neslin en dikkat çeken oyuncularından biri… Şimdilerdeyse kariyer hanesine Netflix’in ABD yapımlarında rol alan ilk Türk oyuncu olma unvanını da ekledi. Kuzum, _Schitt's Creek_ (2015 - 2020) dizisiyle dört Emmy ödülü kazanan Dan Levy’nin yaratıcılığını, yapımcılığını ve başrolünü paylaştığı, kara mizah ve aksiyonun arasında aile olmanın yüküne odaklanan yeni Netflix dizisi _Big Mistakes’_ te oynuyor. Birbirlerini anlamakta güçlük çeken, bağ kurmakta zorlanan, gittikleri her yere kaosu da getiren geçimsiz iki kardeşin, yaptıkları ufak bir hata nedeniyle mecburen yakınlaşmasının ve gittikçe büyüyen hatalar silsilesinin bir öyküsü bu. Boran Kuzum’dan diziye dahil olma sürecini, canlandırdığı Yusuf karakterinin dönüşümünü ve ABD’deki oyunculuk serüvenini dinledik. **_Big Mistakes’_ ten öncesiyle başlayalım. Aslında siz son üç yıldır ABD’de oyunculuk yapabilmek için çalışıyordunuz. Bu süreci biraz anlatabilir misiniz?** Türkiye’de de bir kariyer kurmak kolay değil aslında. Ben 18 yaşımda konservatuvar için İstanbul’a gelmiştim. Genç yaşlarımda da bir şeyler başarmak istedim hep. O yüzden de dört sene okulun bitmesini beklemek yerine hemen görüşmeler yapmaya başladım. Fakat bir rol alabilmem üç yıl sürdü. Sonra bir kariyer kurmaya başladım elbette, ama hiçbir zaman bir oyuncu olarak _“Ben artık tamamım, yerim garanti.”_ diyemedim Türkiye’de. Bunu diyememek de güzel bir şey aslında. Her zaman yapabileceğin ya da öğrenebileceğin yeni bir şey çıkıyor karşına. ### This post is for subscribers only Become a member to get access to all content Subscribe now

Bir film, bir insanda nasıl bir iz bırakabilir? Oscar ödüllü Chloé Zhao’nun yönettiği _Hamnet_ ’i izledikten sonraki günlerce aklımda dönüp duran soru tam olarak buydu. Elbette beni ağlatan ne ilk ne de son filmdi bu. Ancak sosyal medyadaki ya da çevremdeki insanların yorumlarını da hesaba katarsam, filmin kollektif bir iz bıraktığını rahatlıkla söyleyebilirim. Maggie O’Farrell’ın aynı isimli romanından uyarlanan _Hamnet_ , kederi ve onunla baş etme şekillerini merkeze alıyor. Jessie Buckley’in harikalar yarattığı Agnes ve Paul Mescal’in can verdiği Will’in acıya karşı gösterdiği refleks, izleyicinin ruhunda önce bir yara açıyor, sonra da şefkatle o yaranın kabuk bağlamasına yardımcı oluyor. Fakat bu yaranın izini uzunca bir süre üzerimizde taşıyacakmışız gibi duruyor. ## Olmak ya da olmamak… Gerçekten de bütün mesele bu mu? Shakespeare’in en büyük eserlerinden _Hamlet_ , _“Olmak ya da olmamak…”_ sorgulamasıyla, yüzyıllardır insanlığın zihnini kurcalıyor. Sık sık onun kalemindeki dehayı, oyunlarını ve kelimelerini konuşuyor, cümlelerinin alt metnindeki anlamı keşfetmeye uğraşıyoruz. Fakat o kelimelerin arasındaki eslerde, satır aralarındaki sessizliklerde de bir şeyler saklanıyor aslında. Maggie O’Farrell’in 2020’de yayımladığı romandan çok etkilenen Zhao da kamerasını 16. yüzyılın Stratford’una çeviriyor ve küçük evlerinin arasındaki çamurlu yollarda o sessizliğin peşine düşüyor. ### This post is for subscribers only Become a member to get access to all content Subscribe now

Kaan Balaban… Televizyonun aranan jönlerinden. Kimileri için gençlik aşkı, kimileri için ideal damat adayı. Ekranın büyüsü sürdüğü müddetçe onun için her şey yolunda. Fakat kameralar kapandığında küstah, kaba ve huysuz birine dönüşüyor. Ama atladığı bir şey var… Eğer herkesin gözü önündeyseniz altınızdaki zemin de kayganlaşır. En ufak hatanız, rolden çıktığınız tek bir an bile aleyhinizde delil olarak kullanılır. İşte o hata anlarından birinde tüm itibarı altüst oluyor Kaan Balaban’ın. Kel Örümcek isimli bir X profilinin attığı tweet ile önünü alamadığı bir linç partisinin öznesi olarak buluyor kendini. Ve olaylar _“_ E bu kadarı da olmaz… Yani… Olabilir mi ki?_”_ dediğimiz noktalara varıyor. Doğu Yücel’in yeni kitabı _Trol_ , bu iki erkeğin ego savaşı üzerinden gerçek ile absürdü birbirine katıyor. Kitap, okuyucusuna kim haklı kim haksız ikilemi yaşatırken aynı zamanda günümüzün tartışılan konularını da sorgulatıyor. Sosyal medyada büyüyen linç kültürü, _cancel culture_ (iptal kültürü) hareketleri, ifşalar, sokak eylemleri ve ünlülerin toplumsal sorumlulukları… İşte tüm bunları anlatan ve yeni çıkan _Trol kitabının yazarı_ Doğu Yücel ile buluştuk ve _Trol’_ ün izini sürdük. **Geçen yıllarda _Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam_ kitabınız için bir söyleşi yapmıştık. O röportajda _“Okurların hayal dünyasını trollüyorum.”_ demiştiniz. Şimdiyse sadece okurların değil Kaan Balaban’ın da hayatını trollüyorsunuz. Bu sefer doğrudan bir trolün hikâyesini kaleme alma motivasyonunuz neydi?** Bu buluşmadan önce benim de aklıma o röportajın başlığı geldi. _“Aynı şeyi yapıyor muyum, yine okuru trollüyor muyum?”_ diye sorguladım ve o günden bu güne bir fark olduğunu fark ettim. Ülke değişti, yaşadığımız ortam değişti… Artık benim trollememe gerek kalmadı, zaten normalimiz anormal. Daha önceki kitaplarımda gündelik hayatı sıradan ve monoton bulduğum için onu tepetaklak ediyordum. Şimdi hayatın kendisi bizi trollüyor zaten. Ülke, siyasetçiler, sanatçılar, patronlar, komşular, herkes… Aslında bu defa olanı yazdım. ### This post is for subscribers only Become a member to get access to all content Subscribe now

Dayanışma, mücadele ve yeşeren umutlar… 1 Mayıs’ın temsil ettiği değerlerin sac ayağını oluşturan kavramlar bunlar. İşte bu kavramları notalarla perçinleyen, emeği melodilerle kaynatan onlarca şarkı v...

In the midst of ongoing crises, understanding how citizens perceive administrative crisis management is more relevant than ever. Combining organizational literature with insights from legitimacy rese....