iiinova — where your digital self keeps evolving

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 29/09/2026

Mange som ikkje har vore på Sunnmøre lurer på korleis eit sunnmørsk kakebord ser ut. Lynraskt rakk eg å dokumentere eit urørt eksempel her om dagen. Ikkje lett. Dei dukkar opp og forsvinn. Når ein blir sju år, så får ein vel sju kaker? sa Leon til farmor. Ho svarte ikkje, berre knipsa med fingrane.

flickr.com

7 år, 7 kaker

050

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 05/06/2026

Det er seksti år sidan romanen «Uten en tråd» kom ut. Eg har skrive ein tekst om boka si rolle i min støvete ungdoms vår, og om korleis det gjekk til då eg skulle skrive særoppgåve om Lilians jakt på orgasmer, under det strenge blikket til lektor Bjørdal ved Volda vidaregåande skule.

vagant.no

Stoverein pornografi i havgapet

Ein gong var litteraturen farleg, så farleg at rettsstaten måtte slå ned på han.

172

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 27/05/2026

Eg oppdaga den brasilianske forfattaren Machado de Assis for alvor då vesle Ka forlag i 2013 gav ut romanen «Brás Cubas’ posthume memoarer». Omsetjinga til Christian Rugstad gav meg tiårets største lesaroppleving, om ikkje hittil i tusenåret. Her er eg, Machado og ei hengekøye ved norsk fjord.

Reading Machado de Assis in ha hammock by the Sognefjorden in the summer of 2014

150

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 11/05/2026

Akkurat som med folk, er det enkelte bøker som vrir og vender seg og kjem baklengs ut i verda, dette er tydelegvis ei av dei. Her er altså vrangsida av ei komande bok.

000

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 22/04/2026

Det er muligens ikkje alle som er klar over at Carl Barks demonstrerte den første funksjonelle alfaversjonen av chatgpt i juni 1960.

Gyro Gearloose demonstrates the first functional version of chatgpt in June 1960. Drawing by Carl Barks.

05219

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 21/04/2026

Teaterhending! Dei jobbar hardt borte på Det Norske Teatret. Veldig hardt. Kan hende er det er det Pippi og Björn Ulvaeus som stikk seg mest fram, men på same tid vaklar dei seg no på spreng gjennom urtåka på jakt etter sivillisasjonens fødsel. Kven er vi, kvar kjem vi frå?

Ødipus (Frode Winther) og Iokaste (Gjertrud Jynge) i prøve på Antropolis, 17. mars 2026

130

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 15/04/2026

Gjorde eit varp på nettet: Carl Barks samla verk i 30 bind. Tiåringens kommentar: Barks er jo større enn Picasso!

3323

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 13/04/2026

Foreldreliv. Eg oppdagar ein haug legofigurar liggande på bordet utan hovud og kjem med følgjande pappavits: «Er det den franske revolusjonen som har vore på ferde?» Då dette blir møtt med eit anerkjennande smil og nikk frå tiåringen, får eg kjensla av å vere i ferd med å lykkast med noko i livet.

090

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 11/02/2026

I morgon ettermiddag møter eg Mirko Stopar til ein prat om ei av verdas klart sprøaste bøker. Mirko er ein kjennar av forfattarskapen til Roberto Arlt, vi har prøvd å få til eit møte sidan omsetjinga av «Sju galningar» kom ut for to år sidan. Og no blir det endeleg, på biblioteket i Bergen.

bergenbibliotek.no

Sju galningar: En samtale om kjeltringer, skitten realisme og oversettelse

"Sju galningar" av Roberto Arlt regnes som et hovedverk i argentinsk litteratur. Samtale med Øystein Vidnes og Mirko Stopar.

010

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 12/12/2025

Her er eit nytt bidrag i biletsjangeren «Vanitas», ikkje for å peike på døden, men på tabloidavisa Morgenbladet og kritikar Erik Riis Mossefinn som har gjort ei vurdering som fell heldig ut for ein for lengst avdød, men smilande forfattar.

Bokmelding i Morgenbladet av George Eliots roman Silas Marner (Skald forlag 2025, omsett av Øystein Vidnes), med ingressen «Et lite mesterverk fra 1861 er den beste romanen gitt ut på norsk i år».

020

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 24/11/2025

Leon (6) skildrar livet på vestlandet.

Everyday life in western Norway, drawing by Leon (6)

1262

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 14/11/2025

Død og pine, ny gammal bok i hus! Tradisjonen tru må ho ut på kontorbalkongen for fotografering. Denne gongen får ho med seg eit slitt eksemplar av Frankenstein, i lag med min glade kompanjong Yorick.

Norwegian editions of Frankenstein by Mary Shelley and Silas Marner by George Eliot.

2104

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 28/10/2025

Den øyredøyvande stilla på kontoret idet ein har sendt ting i trykken. Når det er ute av hendene og skal få renne ut i verda på eiga hand? Baksida av ei komande bok.

Men språket er ein bekk som nesten alltid smakar av mange slags mold. / Omsett av Øystein Vidnes

0141

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 03/10/2025

Det skyer til. På veg til Odda, for å prate om stormannsgalskap og den sprø oppfinnaren Roberto Arlt, som på 1920-talet skreiv romanar som var ville nok til å spegle tida vi er på veg inn i. Eller? Hiv deg på bussen, så sest vi på Sentralbadet kl 15. Ok? www.litteratursymposiet.no/program/stor...

030

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 18/03/2025

Kvar dag, på veg opp trappa frå soverommet, støter eg på Dag Solstad, om eg er søvnig kan eg kome i skade for å skubbe til han med skuldra. At hans meir mobile, uføreseielege, verbalt slagkraftige og vimsete biologiske framtoning er borte, er eit tap, men i denne trappa blir han ståande.

060

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 27/02/2025

Her på rotekontoret jublar eg over at omsetjinga mi av boka Plasticus maritimus er nominert til Kulturdepartementets pris for barne- og ungdomslitteratur! Gledeleg om det kan gi boka endå litt fleire lesarar, for det er eit viktig – men fascinerande! – tema. www.nbuforfattere.no/2025/02/26/d...

050

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 29/01/2025

Litt gjentaking på min kanal, men teksten min om bokbyen i Fjærland blei eigentleg skriven på oppdrag frå den gode redaktøren i tidsskriftet Vagant, Audun Lindholm – som òg har jobba i bokbyen i si tid. Også nordens leiande kulturtidsskrift har eit hjarte for denne vesle utopien inst i ein fjord:

vagant.no

Bokbyen i fare Sogndal kommune på ville vegar

Bokbyen i Fjærland viser ein mogleg veg vidare for døyande lokalsamfunn. Denne vesle utopien som har kosta kommunen knappar og glansbilete, er no truga av ein reduksjon i den minimale støtta.

051

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 11/01/2025

Teksten min om tapet av Øyvind står også i Klassekampen i dag.

VENNETAPET måtte teksten heite, tenkte eg meg, då eg fekk høyre om sjukdommen til Øyvind og brått skjønte kor alvorleg det var. Vennetapet, måtte eg skrive, om det verste skulle skje, og det skulle vere like rasande sorgtungt, like frodande om munnen som Egil Skallagrimssons kvad om sonetapet, der han fantaserer om å reise ut i strid mot storm og hav og gudar. «Vennetapet» skulle ikkje mane fram i all si heilt uvanlege breidde kven Øyvind var, men kva han var. Kva det ville seie, ikkje kor vanskeleg, men kor umogleg det er at Øyvind er vekke, ikkje berre for meg, men for alle Øyvinds vennar, og dei var mange.

Om Øyvind verkeleg skulle døy, ville eg bli rasande. Det gjekk ikkje an! Men eg er ikkje rasande. Og det gjekk an. Eg er berre i ei anna verd, ikkje «Ei verd utan hestar», som den siste, fine boka hans heitte, men ei like utenkjeleg verd, ei verd utan Øyvind Vågnes. Men verda med Øyvind, den verda der han fanst, finst framleis, som eit tenkjeleg alternativ, for dei som kjende han, ja, det mest tenkjelege. Øyvind var så mykje for mange, i tillegg til det han var for dei aller næraste, forfattar, kritikar, professor. Men for meg og ein uvanleg stor krins av menneske, var han ikkje berre ein venn, men ein som viste fram kva vennskap kunne vere, korleis det såg ut.

Eg flytta inn i verda til Øyvind, eller meir spesifikt i studentkollektivet til Øyvind, den dagen Diana døydde, altså hausten 1997. Ikkje at Diana hadde det ringaste med saka å gjere, men det var som om alt i verda hadde sin plass i det ombygde tørkeloftet i Magnus Barfotsgate 11. Her fanst det plater, bøker, filmar, vin, døgnville middagar og endelause søndagsfrukostar. Og inst, på det trangaste loftsrommet, sat ein langhåra sunnmøring og visste meir om det meste enn du kunne drøyme å spørje om, likevel alltid nysgjerrig på meir, med bøkene og papira sine i sirleg orden. Han verka fylt av ei påfallande blanding av livslyst og heilt uanstrengd disiplin. Heilt umerkeleg smatt han inn og ut mellom rol…

1150

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 10/01/2025

Å miste ein venn. Etter ein telefon på toget i Tyskland før jul, fekk eg brått ein tung klump i magen, ei sky over hovudet og eit tynn strime av håp som sende eit veikt lys inn i det nye året, men slokna på tysdag, då Øyvind Vågnes døydde. Klumpen og skya blir verande. Om tapet av Øyvind:

vagant.no

Øyvind Vågnes (1972–2025) Livslyst og uanstrengt disiplin

Skandinavisk tidsskrift for kritikk og essayistikk

2153

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 28/12/2024

Del 3 i dokumentarserien «Tyskland på tvers», denne gongen Halle–Dresden. Hittil har ingenting gått på tverke.

040

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 20/12/2024

Dokumentarserien «Tyskland på tvers» rullar vidare, med episode 2, Hagenow–Halle. Einsformige parti blir fylt av favorittaktivitetar: Teikning (eller teiknologi, som det heiter i femåringens vokabular) og løysing av matteoppgåver.

020

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 16/12/2024

Klare for dokumentarserien «Tyskland på tvers». Første episode: Kiel–Hagenow. Forteljarteknisk ikkje avansert, men widescreen-formatet fengar.

0100

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 15/12/2024

Generell observasjon frå son (9): «Eg veit det heiter oppdragelse. Men det følest som utpressing.»

050

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 15/12/2024

Forbausande nyvinning i det etablerte vaksenlivet: juleferie utan bil. Kiel neste.

090

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 09/12/2024

Høyrt på det lokale biblioteket i Midtre Gokk: Tre elleve-tolvårige jenter kjem inn. Med stjerner i auga lar den eine blikket sveipe over bokreolane og seier: «Vi kan late som vi er på eit kjøpesenter!»

1100

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 05/12/2024

Før sommaren kjøpte eg eit kamera frå 1974 og ein liten stabel film, berre for å kunne nyte at sommarminna mine no ser 50 år gamle ut.

4322

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 25/11/2024

Fjærland i kveld. Heidi Bøhagen har ein fin samtale med Mimir Kristjánsson om rus, farsarv med meir.

040

Øystein Vidnes @vidnes.xyz · 22/11/2024

Kremt. Opnar munnen i nytt medium med ein liten brannfakkel om bøker og trykking. Har du sett deg ned med ei ny bok og opplevd at bokstavane liksom flyt litt ut på papiret? Det er vel synet, tenkjer du. Og konsentrasjonsvanskar. Men er det forklaringa? Her er fire nærbilete av nyare norske bøker.

512532