Reposted by Leyla Bayandory

وقتی حسین پناهی تو یکی از دکلمه هایش میگفت: من می خوام برگردم به کودکی؛ با خودم میگفتم:آرررره بازیهای کودکی و تمام اون چیزهایی که تو شعرش میگه.
اما الان میگم نه اصل قضیه اون معصومیتی بود که هنوز با فاجعهی دنیا و زندگی و آدمها چندان برخورد مستقیمی نداشت.