Nasreddin Hoca bir gün eşeğine pamuk yüklemiş. elinde cigarası, dilinde şarkı ırmağın kenarından keyifle köyüne gidiyormuş. Nasılsa sigaranın külü pamuğa düşer. Hoca durumu ancak alevler yükü sarınca fark eder. Can havliyle iner, uzaklaşır. Õteden eşeğe bağırır: "Aklın varsa suya kaç!"
