ช่างบังเอิญที่ซิลแวนเองก็หมายตาสุภาพสตรีผู้นั้นจากมุมงานที่อยู่ไม่ห่าง แต่ก็ไกลพอสร้างระยะให้ความสนใจที่มีต่อกันนั้นคลุมเครือ
กระทั่งเขาปล่อยให้ความบังเอิญถูกลิดรอน หรือไม่... บางทีมันอาจไม่มีอยู่จริงแต่แรก
เป็นธรรมดาที่คนเรามักตัดสิน หรือประเมินผู้อื่นจากภาพลักษณ์ที่เห็นจากภายนอก นั่นทำให้เขาคิดว่าเธออาจเป็นแม่มดที่มีทรัพย์สินมากพอเพื่อใช้ประมูลสินค้า แต่เมื่อได้มาอยู่เคียงในระยะห่างเท่านี้
+