Reposted by 𝑉𝑎𝑛𝑐𝑒 𝑉𝑎𝑖𝑙𝑙𝑎𝑛𝑐𝑜𝑢𝑟𝑡

เมื่อเห็นสิ่งที่ตนต้องการตกไปอยู่ในเงื้อมมือของแวมไพร์คนนึงเข้า, เรียวคิ้วก็ขมวดเป็นปมยุ่งเหยิง
เขาปรับความคิดและสภาพอารมณ์ในหัวตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาช้าๆคล้ายกำลังทำสมาธิ
ถึงแม้จะอยากได้ดอกไม้เรลิคนั่นมากแค่ไหน — เขาคงไม่ปัญญาเดินเข้าไปต่อรองราคากับเจ้าของที่แท้จริงนั่นหรอก
“ให้ตายสิ… พวกแวมไพร์มันร่ำรวยกันหมดทุกคนเลยรึไงกัน”
บ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจัดปกเสื้อให้เข้าที่
+