*هیچوقت این کار رو انجام نمیدم و به هیچ عنوان نرمالایزش نمیکنم*؛ ولی در این تایم از زندگیم یه جورایی دارم آدمهایی که به خودشون آسیب فیزیکی میزنن رو درک میکنم.
یه جایی انقدر فرسوده و عصبی میشن که فقط دلشون میخواد پوستشون رو پاره کنن و انقدر ناخن بکشن که هیچی ازشون نَمونه. انصافاً قابل درکه. نیست؟