Reposted by รวิชญ์ ผปคติดงาน
รู้แก่ใจดี ศิระหาได้ตอบโต้ กลับก้าวไปบดบังทัศนียภาพด้านหน้าของอดีตสหาย ราวกับจะป้องมิให้ผู้อื่นล่วงรู้
"ยามนี้มีเพียงเจ้าที่ได้ยิน ได้เห็น" โน้มตัวลงมอบบางสิ่งให้
"เพชรหน้าทั่ง แม้นราคามิสูง มิอาจนับเป็นสินบน" วางมันลงบนมือรวิชญ์
"หากขัดเกลา จักออกมางดงามยิ่ง"
ไม่รอให้อีกฝ่ายปฏิเสธหรือคาดโทษ ศิระผละถอยห่าง
"ข้าน้อยขอลา"
ทำความเคารพ ก่อนจะหันเดินจากไป
(ขอบคุณค่ะ ✨)
