สีหน้าของมาร์โลว์ดูดีขึ้นนิดหน่อยหลังจากที่ได้ยิน เช่นเดียวกับเขาเองที่ยิ้มให้โมล็อคเล็กๆ
"ใช่"
"เหนื่อยมาก"
แม้คำตอบจะเป็นการเห็นด้วยว่าวันนี้มันหนักหนา แต่การเห็นพ้องกันครั้งนี้กลับรู้สึกสบายใจโดยเฉพาะกับมาร์โลว์เอง เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ขอให้เขาออกไป เจ้าตัวก็นั่งพิงกำแพงให้สบายมากขึ้นพร้อมกับเริ่มกัดอมยิ้มในปากเป็นเสียงกรุบเล็กๆ
(ขออนุญาตปล่อยบทและจบตรงนี้นะคับ มาให้กำลังใจเล็กๆฮะ)
