เฝ้ามองเงียบๆ ไม่ได้กล่าวถามอะไรเพิ่มต่อ ก็คงมีเหตุผลของอีกฝ่าย
“ เป็นเด็กอ่อนโยนจังเลยนะ ”
กล่าวเรียบๆ แล้วหันไปสนใจสายฝนที่ทิ้งตัวลงมา คำนวนคร่าวๆ คงไม่มีช่วงหยุดพักเป็นแน่
, หากอยากกลับไปให้ทันเตรียมมื้อค่ำ เขาจำเป็นต้องออกตอนนี้เลย ー มัดปากถุงใส่ของ ลุกขึ้นยืน
“ ไม่ว่ายังไงฉันเชื่อว่าเธอจะทำมันได้ดี ”
“ งั้นก็ ไว้ค่อยคุยกันใหม่ล่ะ ”
