گاهی جهان آنقدر شلوغ میشود
که کسی فرصت نگاه به چشمانت را ندارد…
کسی نمیفهمد لبخندت
پشت خودش هزار قصهی ناگفته دارد.
اما من، همان دلِ پنهان در درونت،
میدانم…
میدانم چقدر دلت خواسته
فقط یکی، نه از روی عادت یا از سر گذار،
بلکه با دل، بپرسد:
«خوبی؟»
