พอรู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไป มือที่เคยกำปั้นอยู่ก็เริ่มคลายตัวลง แต่เริ่มกำกลุ่มผมทั้งสองข้างพลางดึงเบาๆฃ หยาดน้ำตาไหลลงอาบหน้าพร้อมกับเสียงปล่อยโฮไม่ขาดสาย
ฉัน...สติแตกขนาดนี้ได้ยังไง...
ไม่เอา—ฉันยังไม่อยากเป็นแบบนี้...
ฉันยังไม่อยากด้านชา แต่ฉันก็ไม่อยากโทษฟ้าดินเลย
แต่...
ไม่เห็นจะแฟร์เลย
จะมีบ้างไหม ที่โลกใบนี้จะใจดีกับคนอย่างฉันบ้าง
ได้โปรด...
หยุดความเจ็บปวดเหล่านี้ที