Reposted by hooting and hollering

ทุกวันนี้ก็ยังเสียดายอยู่ที่ตัวเองไม่สามารถเขียนอะไรออกมาได้อย่างที่ใจคิดแล้ว ไม่ใช่ว่าตัวเองตอนนั้นทำได้ดีมากอะไร แต่อย่างน้อยก็เขียนได้โฟลว คิดถึงเรื่องนี้ตลอดแหละ บางครั้งเซ้นซิทีฟจัดจนเผลอร้องไห้ด้วยซ้ำ โอเค ปัญหานี้อาจจะแก้ได้ถ้าตัวเองลองกลับมาเขียนทีละนิด แค่นี้เองใช่มั้ยล่ะ โซอีซี่ แต่อุปสรรคหลักก็คือตัวเราเองอีกที่ไม่เหลือไฟและแรงใจพอจะลุกขึ้นมาทำ มีอยู่นะช่วงที่จุดติด แต่แปปเดียวก็ดับ 555