เมื่อพบว่าร่างกายของตนเองมิได้เปลี่ยนแปลงไป บียอร์นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ทว่าก่อนที่เขาจะได้ทำสิ่งใดต่อ..
“ บียอร์น? “ เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง
เสียงที่คุ้นเคย.. คุ้นเสียจนเขาไม่คิดว่าจะได้ยินอีกเป็นครั้งที่สอง
ร่างสูงชะงักงัน หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ ก่อนจะเต้นรัวอย่างควบคุมมิได้
“ บียอร์น! “
+