امروز فیلم «مردی به نام اُتو» رو دیدم که از کتاب «مردی به نام اُوه» اقتباس شده. کتاب رو خوندم ولی فیلم اصلی رو ندیدم. فیلم حال خوبی داره درست مثل کتابش. اینجا همسایه اتو خانواده مکزیکی‌اند. اما انگار من به فارسی صحبت‌ها رو می‌شنیدم و به‌جای غذاهای مکزیکی آش رشته و شله‌زرد می‌دیدم. فردا فیلم اصلی رو می‌بینم.
