เขาพยักหน้าเร็วๆแทนคำตอบ เด็กหนุ่มเกรงว่าจะทำให้อีกฝ่ายต้องหน่าย..ซึ่งก็ใช่ มากกว่าจะเหนียมอาย
“ฉันก็หวังอย่างนั้น”
เมื่อเอ่ยถึงสองคนนั้นมาก็ชักจะมวนท้อง ความคิดที่ผุดขึ้นมาว่าหากทั้งคู่ไม่ได้อยู่ที่นั่น ถ้าเป็นที่อื่น หรืออาจไม่ได้รอดชีวิตมาตั้งแต่แรก
พอนึกได้ว่าบุคคลที่ต้องเผชิญสถานการณ์เดียวกันก็ไม่ได้เบาใจไปกว่าเขาเลย
“เธอเองก็ด้วย”