Laat Andrew Tate-epigonen alsjeblieft de politiek ingaan, zodat we in één week laten zien hoe hun stoerdoenerij in luttele seconden afbrokkelt tot het karkas van hun eigen onzekerheid. Niets overblijft dan het naakte, sneue vacuüm erachter.
Buiten de bubbel is nul ruimte voor hun parasitaire leegte