เวนดี้โยกศีรษะ เธอไม่ได้ชอบเด็กเล็ก ๆ มากนัก ตัวเองก็เป็นลูกคนเดียว เลยไม่ค่อยรับรู้ว่าการโดนเด็กมาอ้อนน่ารักอย่างไร จะมีก็แต่พวกเด็ก ๆ ที่มาใช้สนามเทนนิสที่บ้าน ซึ่งก็โตระดับหนึ่ง
“เหรอ... น่ารักขนาดนั้นเชียว”
บางทีเธออาจลองทำขนมให้พวกเด็ก ๆ ที่มาเล่นเทนนิสชิมบ้าง อย่างเช่นอมยิ้มที่ดูไม่มีสารอาหารนี่เหรอ
ไม่ล่ะ
“ฟันจะผุเอา ฉันทำถั่วอบน้ำผึ้งแทนดีกว่า“ เวนดี้เหมือนเถียงกับตัวเอง
+