Reposted by 🌾ยัยไหม🌱 [ปักหมุดing]
เหตุใดเธอจึงหลงใหลในสิ่งมีชีวิตหนึ่งเสียมากมาย
แมวตัวเล็กจ้อยที่แสนเปราะบาง
ทว่าจิตใจมันนั้นไร้สิ่งใดพันธนาการ
แสนอิสระเสรีไม่มีทางสยบยอม
รักได้อย่างเต็มที่ไม่คิดหวาดหวัั่น
เรียกร้องทุกสิ่งที่ปรารถนาอย่างไม่ละอาย
เพียงได้ใกล้ชิดก็ราวกับกำลังเฝ้ามองสิ่งที่ตนใฝ่ฝันมาตลอด...แค่เพียงเอื้อมมือออกไปก็จะโอบกอดมันไว้ได้
สิ่งที่ไม่กล้าแม้แต่จะพยายามเพื่อมัน
จวบจนจบชีวิตนี้ไปก็ยังมิอาจครอบครอง
