Sign in

วัณฬา.

@vrkn-wanla.bsky.social
128 followers 153 following 213 posts

↳ #vrkn_commu วลินทร์ จันทร์ประกา ( วัณฬา , วฬา ) ปี2 | เรือนผกามาศ | มนุษย์ Doc : surl.li/pvdvkc

PostsRepliesMedia
Reposted by วัณฬา.
อรุณวดี☀️ (แต่งงานกับเตียง) @arun-vrkn.bsky.social · 08/06/2026
#เรื่องเล่าขาน_VRKN แสงแดดอ่อนจากหน้าต่างส่องลอดผ่านม่านเข้ามาเป็นริ้วบาง ๆ กระทบกับใบหน้าของเธออย่างพอดิบพอดี ... ปวดหัวจัง เปลือกตาก็หนักอย่างกับถูกอะไรถ่วงไว้แม้จะเป็นแบบนั้นเจ้าตัวก็ยังฝืนลืมตาขึ้นมาอยู่ดี ภาพตรงหน้าเบลออยู่พักหนึ่งก่อนจะค่อย ๆ ชัดขึ้นทีละน้อยจนเห็นเพดานและหลอดไฟเหนือศีรษะ
166
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 05/06/2026
คาบเรียนแรก [อีกครั้ง] #เรื่องเล่าขาน_VRKN รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
01918
Reposted by วัณฬา.
อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 06/06/2026
ถึงจะแอบคาดหวังไว้เล็กน้อยว่าตื่นขึ้นมาหลังไม่รู้สึกตัวมาตั้งหลายวันคนที่จะได้เห็นหน้าเป็นคนแรกคงเป็นมารดาของเธอ แต่ก็คิดได้ว่ามันคงไม่ได้เป็นไปตามที่คาดคิดไว้ขนาดนั้นอยู่แล้ว "..." ฮึก เสียงสะอื้นดังขึ้นมาเงียบๆ ดูเหมือนเจ้าตัวก็ไม่อยากจะไปรบกวนคนไข้เตียงอื่นเข้า แต่น้ำตาก็ไหลลงมาอย่างห้ามไม่ได้ ถึงจะเป็นสิ่งของยังไงแต่เธอก็ยังเป็น [อิน] เด็กสาวที่อายุเพียง 16 ปีเท่านั้นแหละ (+)
273
Reposted by วัณฬา.
อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 06/06/2026
#เรื่องเล่าขาน_VRKN [ โรลเปิด | หลังเกิดเหตุประมาณ 1 สัปดาห์ ] หลังจากสลบไป เมื่อรู้สึกตัวอีกทีอินก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลเสียแล้ว "!?" เธอลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงอย่างกระทันหัน สำรวจตามร่างกายก็พบว่าตนนั้นมีแผลอยู่เต็มตัว ทั้งที่ศรีษะ ที่แขน ลำตัว หรือแม้กระทั่งบริเวณขา แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือมือของตนนั้นหายจากกรทมิฬแล้ว "...อย่างน้อยก็รอดมาได้—" (+)
11514
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 01/06/2026
คาบเรียนที่ 6.3 ̷ส̷҉̷.̷҉̷อ̷҉̷ ̷҉̷u̷ #กลลวง_VRKN “ “ทำไมทุกอย่างต้องกลายเป็นแบบนี้กันนะ…” ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
01818
Reposted by วัณฬา.
อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 03/06/2026
#กลลวง_VRKN [STORY: แผล] เรื่องราวต่างๆมันเกินขอบเขตไปแล้ว พวกเธอติดอยู่ในหลุมหรือถ้ำบ้าๆนี่ อีกทั้งยังจะกลายเป็นเครื่องมือให้กับการกระทำแสนประหลาดของผอ.และพี่รดาตัวปลอมอีก เจ้าวงเวทย์มหึมาบนศีรษะก็เป็นตัวการทำให้ไม่สามารถใช้เวทย์ได้ แต่ด้วยความดื้อดึงที่แม้จะบาดเจ็บที่แขน วาฎกะหยกจึงลอยขึ้นมาตามคำร่ายพร้อมปล่อยสายฟ้าพุ่งตรงไปยังอักขระทันใด "วชิรศัสตรา นพศูร!" (+)
1139
Reposted by วัณฬา.
อ.แก้วตา (Slow) @kaewta-vrkn.bsky.social · 25/05/2026
#VRKN_Commu “ในตอนที่ภาษาพูดใช้ไม่ได้ ภาษากายก็สำคัญค่ะ” “ถ้าเราอ่อนโยนกับเขา เขาก็ย่อมโอนอ่อนกับเรา” “เป็นเรื่องพื้นฐานอยู่แล้วใช่ไหมล่ะคะ?“ •┈┈┈•┈┈┈•┈┈┈ ธวัลรัตน์ รัตนวงศ์ (แก้วตา) อาจารย์วิชาหิมเวศศึกษา | เรือนธาราลัย 160/50 | มนุษย์ 32Y “...” ; ตลค.พูด ..... ; บทบรรยาย ((...)) ; ผปค. Doc : docs.google.com/document/d/1...
CMS : Yuu Zu
01514
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 27/05/2026
คาบเรียนที่ 6.2 ส̷อ̷บ̷ #วกวน_VRKN “ จากตอนแรกที่โถงใต้พิภพแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอื้ออึง บัดนี้กลับค่อย ๆ เงียบสงัดลง ราวกับเสียงทั้งหมดกำลังถูกบางสิ่งดูดกลืนไปทีละน้อย ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
01918
Reposted by วัณฬา.
ไอริณ @vrkn-irin.bsky.social · 26/05/2026
นัยน์ตาสีทับทิมของเด็กสาวสะท้อนเข้ากับอัญมณีสีเดียวกันที่เปล่งประกายจากหุ่นพยัคฆ์ขนาดมหึมา มันลุกขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ไม่ปล่อยให้เด็กสาวเเม้เเต่คิดจะพัก "หุ่นพยนต์แมวยักษ์!? ถึงจะอยากวาดเก็บไว้ก็เถอ---" ไม่มีเวลาให้คิดฟุ้งซ่านแล้วล่ะ เด็กสาวนึกถึงตอนที่เคยต่อกรกับหุ่นพยนต์ยักษ์สัปดาห์ประลองทำให้พอนึกอะไรออกบ้าง "จะไม่ยอมให้จบเหมือนครั้งก่อนหรอกนะ"
01210
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 25/05/2026
#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN ภายในวงกตทดสอบ ระหว่างอุโมงค์หินอันยาวและเงียบงัน เสียงฝีเท้าของบุหลันกับนภาดังสะท้อนแผ่วเบาไปตามทางเดินแคบ ๆ มีเพียงแสงจากวาฎกะที่ลอยนำอยู่ด้านหน้า คอยส่องผนังอิฐเก่าและเถาวัลย์ที่เลื้อยเกาะตามรอยแตกของกำแพง จู่ ๆ บุหลันก็ชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย “...แปลก ๆ” นภาหันมามองทันที “อะไรเหรอ?”
198
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 25/05/2026
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังกำวาฎกะแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วในวินาทีนั้นเอง— พรึ่บ! เงาสีขาวจำนวนมากพลันเคลื่อนไหวขึ้นจากสุดปลายทางเดิน เสียงกรีดร้องแหลมดังสะท้อนก้องไปทั่วอุโมงค์ ก่อนร่างของวิญญาณนับสิบจะพุ่งทะลุความมืดเข้ามาหาพวกเธอทันที บุหลันเบิกตากว้าง เพราะพวกมันคือวิญญาณแบบเดียวกับที่เคยเจอในสอบกลางภาค…
01413
Reposted by วัณฬา.
Haru🌸 (กำลังก่อสร้างแอค) @haru-kyu.bsky.social · 24/05/2026
#วงกต_VRKN หลังออกมาจากวงกตสภาพธารฝันมอมแมมอยู่ประมาณหนึ่ง แขนเสื้อที่ถูกฉีกออกเพื่อนำไปปิดปากและจมูกกันพิษ บาดแผลตามตัวจากเศษหินที่พุ่งกระจายใส่ เธอยังมียาสมานแผลอยู่ แต่ดูจากการสอบครั้งก่อนๆ มักชอบมีเรื่องไม่คาดฝันอยู่เรื่อย เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินน่าจะดีกว่า ...เด็กๆปี 1 มาถึงกันก่อนแล้วสินะ คุยกันเจี้ยวจ้าวเชียว เด็กคนนั้นก็คงสอบเสร็จแล้วเหมือนกัน จะเป็นไงบ้างนะ
21312
Reposted by วัณฬา.
ไอริณ @vrkn-irin.bsky.social · 23/05/2026
#วงกต_VRKN แป้บๆก็จะจบภาคเรียนอยู่แล้ว เกือบสามเดือนที่ผ่านมานี่ จะเรียกว่าสั้นก็สั้น ยาวก็ยาว เวลาที่อยู่นี่ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังเลย ส่วนใหญ่จะเกินความคาดหวังมากกว่า ในหลายๆความหมาย ณรารินทร์นั่งยืนรำลึกไปพลางตั้งสติไปพลางในขณะที่เด็กปี1คนอื่นๆค่อยๆเดินเข้าไปกันแล้ว สายตาที่เริ่มคุ้นชินกับความมืดมองไปที่ทางเข้าอันเงียบสงัด พวงมาลัยถูกเก็บไว้อย่างดี ขวดยาพร้อม "จะเข้าไปล่ะนะ"
11312
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 22/05/2026
คาบเรียนที่ 6.1 สอบ #วงกต_VRKN “ ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเดิน ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
01717
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 20/05/2026
#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN แสงสุดท้ายของยามเย็นกำลังทอดยาวไปทั่วทางเดินระหว่างห้องเรียน ลมอ่อนพัดให้เงาไม้ไหวเอนเป็นจังหวะ ขณะที่สายน้ำเดินตาม “รดา” มาเงียบ ๆ จนกระทั่งอีกฝ่ายหยุดลงตรงมุมอับสายตาของตัวอาคาร บรรยากาศรอบตัวดูปกติดีเสียจนเธออยากคิดว่าตัวเองกำลังเข้าใจอะไรผิดไป แต่สุดท้ายสายน้ำก็ยังตัดสินใจเอ่ยถามออกมา “เธอ… ไม่ใช่รดาใช่ไหม” +
11917
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 20/05/2026
“ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้” รดาขยับเข้ามาใกล้ ก่อนเงยหน้าขึ้นช้อนสายตามองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม มือเรียวค่อย ๆ ยกขึ้นแนบข้างแก้มของสายน้ำอย่างแผ่วเบา “ถ้าเธอช่วยฉันกับพ่อดี ๆ เพื่อนของเธอก็จะไม่เป็นอะไร” น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลเหมือนทุกครั้ง จนแทบไม่น่าเชื่อว่าอีกฝ่ายกำลังใช้ชีวิตคนทั้งโรงเรียนเป็นเครื่องต่อรอง สายน้ำกัดฟันแน่น ก่อนถามกลับไปด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ “ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่…” +
11312
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 15/05/2026
คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
02525
Reposted by วัณฬา.
เพลินตา @handle.invalid · 19/05/2026
#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"
01715
Reposted by วัณฬา.
อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 14/05/2026
“…” “ป้อจ๋า…“ คำเรียกเอ่ยถึงบุคคลที่นึกถึงออกมาจากปากของเธอคล้ายกับคนละเมออยู่ อาจเป็นที่ความเหนื่อยล้าจากการเล่นกิจกรรม หรือมาจากความเหนื่อยที่สะสมมาโดยตลอดก็มิทราบแน่ชัด ตอนนี้คำอินจึงผล็อยหลับไปเรียบร้อย หาก [คุณ] บังเอิญผ่านมาเห็นเข้าพอดี ภาพที่เห็นก็คงจะหนีไม่พ้นเธอที่หลับตาแล้วกอดเจ้าตัวมอมเสียแน่น ดูท่าน่าจะฝันดีเสียด้วย จะลองปลุกก็ได้คงไม่เสียหายหรอก…?
1128
Reposted by วัณฬา.
อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 14/05/2026
#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด] หลังกิจกรรมล่าตราปั๊มเริ่มไปสักพักแล้ว ครึ่งยักษาก็ล่าตราปั๊มไปได้เยอะแล้วเหมือนกัน สุดท้ายก็มาจบที่กิจกรรมของตัวมอมเป็นกิจกรรมท้าย เมื่อหน้าผากสัมผัสเข้ากับตัวมอมตนหนึ่ง ความรู้สึกอบอุ่นก็พรั่งพรูเข้ามาราวกับถูกโอบกอดด้วยความรัก ความรู้สึกถูกปกป้องนั้นทำให้เธอนึกถึงใครบางคนที่คุ้นเคยเมื่อนานมาแล้ว …อ่า– ใครกันนะที่เคยโอบกอดเธอไว้เช่นนี้กัน…? (+)
12018
Reposted by วัณฬา.
ไอริณ @vrkn-irin.bsky.social · 10/05/2026
#ข้าแต่นายหญิง_VRKN (เลทไปนิดๆ แต่จับไอริณใส่ชุดเมดล่ะ --- ดีไซน์ชุดน่ารักมากคับ😭)
21412
Reposted by วัณฬา.
พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 11/05/2026
#ข้าแต่นายหญิง_VRKN ( รีบมาก เร่งมาก กลัวไม่ทันเล่น🙂‍↕️ )
01917
Reposted by วัณฬา.
เพลินตา @handle.invalid · 09/05/2026
#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด | กิจกรรมที่ 5 เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน +
22322
Reposted by วัณฬา.
เส้นด้าย @sendai-vrkn.bsky.social · 10/05/2026
แววตาเปลี่ยนไป เส้นผมชูขึ้นมา ท่าทางเธอเปลี่ยนไปแบบคนละคน "ฮุว่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" "ในที่สุดข้าก็เป็นอิสระ !!!" เส้นด้าย(?)ลอยขึ้นเหนือพื้นและตะโกนลั่น @thiwa-vrkn.bsky.social
1109
Reposted by วัณฬา.
ดารา @vrkn-dara.bsky.social · 09/05/2026
ทุกอย่างมันเกินควบคุมไปหมด ทั้งรุ่นพี่สองคนที่น่าจะต้องมีสติกันแท้ๆ ไหงคนกลับมีสติกว่าเป็นรุ่นน้องสองคนแทนกัน! "พี่ปิ่นแก้วพี่ลูกหว้ามีสติกันหน่อยสิคะ!" บ่นเสียงดังใส่รุ่นพี่ทั้งสองไปที จนกระทั่งได้ยินเสียงของบางอย่างแตก นั่นมัน...แย่แล้วไม่ใช่หรอ? ท่าทางรุ่นพี่ที่ล้มลงตรงนั้น ทำให้เธอไม่กล้าจะเข้าไปใกล้เลยแม้แต่น้อย ทั้งยังยกมือบังอินไว้ไม่ให้เข้าไปใกล้ด้วย "อย่าเข้าไปใกล้สุ่มสี่สุ่มห้าค่ะ!"
093
Reposted by วัณฬา.
นิ่ม🌟(busy makๆ) @vrkn-nim.bsky.social · 09/05/2026
#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด ท่ามกลางเหล่านักเรียนผู้ลงมาเล่นน้ำกับโขลงคชสีห์ นิ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อิ่มเอมใจกับกิจกรรมนี้ ร่างเล็กหัวเราะเสียงใสยามเจ้าคชสีห์วัยเยาว์พ่นน้ำใส่เย้าหยอกตามประสา ไปๆมาๆคชสีห์เด็กตนอื่นก็เริ่มมารุมล้อมรอเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น... [คุณ]จะเข้าไปร่วมเล่นหรือช่วยในความชุลมุนนี้ดีล่ะ?
53128
Reposted by วัณฬา.
อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 06/05/2026
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลปิด | @vrkn-dara.bsky.social @vrkn-pinkaew.bsky.social @sritrang-vrkn.bsky.social หลังจากที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งถูกปล่อยให้ก้าวเผชิญเข้าไปยังในป่าก่อน อินที่เผอิญจับพลัดจับผลูมาเจอเข้ากับ [ดารา] เพื่อนยักษารุ่นราวคราวเดียวกันจึงเลือกที่จะเดินตามหาไหด้วยกันต่อตามคำสั่งของอาจารย์ "!?" ...และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นจนได้ (+)
12927
Reposted by วัณฬา.
🌜บุหลัน🌛 @handle.invalid · 07/05/2026
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN |โรลปิด @vrkn-buapetch.bsky.social| ป่า กลางคืน เสียงร้อง วิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวังในค่ำคืนวันศุกร์เลยสักอย่าง อ่อ—รวมถึงการที่ต้องวิ่งหนีแต่ยังต้องตามหา ‘ไห’ ท่ามกลางป่ามืดๆ อย่างในตอนนี้ด้วย “แฮ่ก เริ่มอยากถอดส้นสูงวิ่งหรือยัง ?” กล่าวติดหอบในขณะพาตัวเองวิ่งไล่เลี่ยกับเพื่อนยักษ์สาวนาม ‘บัวเพรช’ (+)
12519
Reposted by วัณฬา.
เหนือหมอก🙊🪷 ( ผปค.เป็นหวัด+ทำงาน อาจจะตอบช้าหน่อยนะคะ ) @vrkn-nueamork.bsky.social · 06/05/2026
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN สุดท้ายหมอกศิลาก็โดนผีสิงจนได้ค่ะ ปี3 แท้ๆ แต่ว่าใครกันนะเป็นคนทำ🌚 ( มาแปะๆภาพในบลูสกายสักหน่อยฮะ ให้รู้ว่าผปค.ยังมีชีวิตอยู่ )
03223
Reposted by วัณฬา.
เส้นด้าย @sendai-vrkn.bsky.social · 05/05/2026
'พวกเรามาวาดอนาคต ให้เป็นไปตามที่หวังไว้' 'ด้วยกันนะ' เมื่อได้ยินดังนั้น เส้นด้ายจึงคลี่ยิ้มออกมาด้วยความปิติ เธอกุมใบหน้าของอีกฝ่ายไว้อย่างระมัดระวัง พลางลูบเบาๆ ไม่มีคำพูดอะไร ทั้งสองก้าวช้าลงตามจังหวะที่ไม่มีอยู่จริงนั้น ความสนใจไม่ได้อยู่ที่กระจกอีกต่อไป หากแต่เป็นคนรอยยิ้มบางๆของคนตรงหน้า [จบรูท]
01310
Reposted by วัณฬา.
เส้นด้าย @sendai-vrkn.bsky.social · 05/05/2026
ครั้นพอทุกคนหันไปหาคนที่หก ก็ได้รับคำตอบแบบคาตา @thiwa-vrkn.bsky.social
1107
Reposted by วัณฬา.
นิ่ม🌟(busy makๆ) @vrkn-nim.bsky.social · 04/05/2026
มันพุ่งกระโจนลงมาจากต้นไม้ หมายเข้าหาเด็กสาวผู้โชคร้ายทันที่เห็นของรักของหวงอยู่กับหล่อน วิญญาณร้ายแผดเสียงอย่างอาฆาตแค้น "เอาของกูคืนมา!!" หยาบช้าและดิบเถื่อน ไร้ซึ่งวี่แววของนิ่มคนเดิม
11513
Reposted by วัณฬา.
รดา [NPC] @rada-npc-vrkn.bsky.social · 03/05/2026
วินาทีนั้นเอง โดยไม่ทันได้ระวัง แสงสีฟ้าอมขาวสว่างวาบขึ้นจนกลบความมืดมิด มวลพลังงานลึกลับที่แผ่รังสีทั้งความเย็นเยือกและความร้อนระอุอย่างประหลาดพุ่งเข้าใส่ร่างของเธออย่างรุนแรงจนตั้งตัวไม่ติด สิ่งนั้นแทรกซึมเข้าแทนที่สติสัมปชัญญะดวงเดิมที่เคยมีอยู่จนสูญสิ้นไปในพริบตา
01412
Reposted by วัณฬา.
จ้าวยล [มา ๆ หาย ๆ จนกว่าถึงสอบเสร็จวันที่16-17] @jaoyolvrkncommu.bsky.social · 04/05/2026
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ดูเหมือนว่าจะมาสายไปหน่อยแต่อย่างน้อยมันก็ดีกว่าที่เธอจะไม่เตรียมอะไรเลย ทั้งเตรียมท้องให้พร้อม วิเคราะห์สถานการณ์และอ่านย้ำถึงเกณฑ์ที่กำหนดเพื่ออย่างน้อยจะไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด หมูสวรรค์ในปากเคี้ยวดังจ๊อบแจ๊บพร้อมกระเป๋าหนักที่เตรียมทั้งของต่าง ๆ ทั้งเชือก พรั่ว มีดเดินป่า และกล่องนิรภัยที่ข้างในมีสิ่งนุ่ม ๆ ที่เธอทดลองใส่ไข่ไก่แล้วทุ่มลงพื้นสุดแรงก็ไม่แตก
155
Reposted by วัณฬา.
รดา [NPC] @rada-npc-vrkn.bsky.social · 04/05/2026
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลเปิด / แยกรูท คุณหันมาเจอเด็กสาวผมสีชมพูคนหนึ่ง ทันทีที่เห็นแผ่นหลังนั่นคุณจำได้ดีว่าเป็นคนที่คุณรู้จักและน่าจะพึ่งพาได้ในสถาณการณ์นี้ ทันทีที่คุณเอ่ยเรียกชื่อของเธอ หวังขอให้ช่วย ทว่า..ร่างนั้นก็หันกลับมาพร้อมดวงตาสีขาวโพลน
32522
Reposted by วัณฬา.
เพลินตา @handle.invalid · 03/05/2026
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ดุสิตา ศิลปการสกุลพลัดหลงกับเพื่อนร่วมทีม (ผปค.แก้ภาพมา ลงใหม่หน่อยนะคะ 😖)
02420
Reposted by วัณฬา.
นิ่ม🌟(busy makๆ) @vrkn-nim.bsky.social · 02/05/2026
#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn (เก็บตกจากที่เวิ่นกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social คับผม เติมแมวฟรินๆชื่นใจ)
02221
Reposted by วัณฬา.
เส้นด้าย @sendai-vrkn.bsky.social · 02/05/2026
เส้นด้ายรู้สึกฉงนใจกับคำตอบของรุ่นพี่ชอบกล มันเป็นแววตาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน "ใช่จ่ะ.. มันแค่หนึ่งในล้านความเป็นไปได้" "แต่ขอถามได้มั้ยจ๊ะ" "ผู้ขับขาน... พี่วัณฬาไม่ได้อยากเป็นหรอกหรือจ๊ะ" เธอเอี้ยวตัวลงเล็กน้อยมองตาวัณฬาในระยะคืบเศษ ใกล้พอที่สายตาจะหลอกกันไม่ได้ "เรื่องที่บ้านของพี่วัณฬา ฉันยังไม่รู้อะไรเลย"
176
วัณฬา. @vrkn-wanla.bsky.social · 02/05/2026
( /ตัวแตก )
100
วัณฬา. @vrkn-wanla.bsky.social · 01/05/2026
( มีใครอยากเข้าป่ากับวัณฬามั้ยคะ 🥺 มาตั้งตี้กันเถอะ ! )
400
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 01/05/2026
คาบเรียนที่3 ป้องกันตัว #เสียงเพรียกพงไพร_VRKN จู่ๆ อาจารย์ก็แจ้งว่าจะมีคาบเรียนพิเศษนอกเวลาเรียนตอนกลางคืน เห็นว่าจะมีการเก็บคะแนนเสียด้วย แต่คุณกลับรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่... รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
03029
วัณฬา. @vrkn-wanla.bsky.social · 01/05/2026
( พวกเขา 🥺🥹💓 )
100
Reposted by วัณฬา.
เส้นด้าย @sendai-vrkn.bsky.social · 30/04/2026
#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn โรลปิด @vrkn-wanla.bsky.social ทั้งสองเดินเข้ามาที่หอตำราชั้นสอง ตามคำชวนของผู้เป็นรุ่นน้อง "ที่นี่แหละจ่ะ ที่เค้าว่ากันว่ามีกระจกที่มองเห็นตัวเราในอนาคตอยุ่" เส้นด้ายจับคางตัวเองเบาๆ "ของแบบนั้นมันจะมีจริงๆใช่มั้ยนะจ๊ะ อื้มม..... "
1119
Reposted by วัณฬา.
คราม @vrkn-khram.bsky.social · 30/04/2026
#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (หืม)
12721
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 29/04/2026
เมื่อได้ยินคำถามนั้นออกมาแล้ว เจ้าจันทร์จึงค่อยๆหันไปพร้อมกับรอยยิ้มแห้งๆ ดวงตาหยีลงจนไม่อาจเห็นนัยน์ตาข้างในได้ เสียงหัวเราะก่นออกมาจากลำคอเล็กน้อยพองาม “แฮะ—เปล่านี่คะ? ฉันขัดใจอะไรคุณได้ที่ไหนล่ะ?” ชายหนุ่มพยักหน้าพลางฮัมตอบกลับไปอย่างพึงพอใจ ก่อนจะยื่นไหที่อยู่ในมือของตนให้กับอาจารย์สาวตรงหน้า ในบัดนี้น้ำเสียงและท่าทางใบหน้าก็กลับมาเป็นปกติดังเดิม
186
Reposted by วัณฬา.
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 29/04/2026
#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN หลังคาบเรียนวิชาประวัติศาสตร์ได้จบลง ผอ.หนุ่มวัยกลางคนก็เดินเข้ามา เขาไม่ได้เอ่ยทักทายหรือถามไถ่เรื่องทั่วไป แต่ทว่าเขาก็ตัดสินใจที่จะเอ่ยคำถามที่อยู่ในใจเขาออกมาทันทีด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย “อาจารย์เจ้าจันทร์ครับ” ในตอนแรก อาจารย์เจ้าก็ไม่ได้หันมามองคู่สนทนาแต่อย่างใด “มีอะไรหรือเปล่าคะ?” “การที่คุณสอนแบบนี้ มีเจตนาอะไรแอบแฝงหรือเปล่าครับ?”
11918
Reposted by วัณฬา.
ศรีตรัง @sritrang-vrkn.bsky.social · 28/04/2026
#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (โฮ่)
23823
Reposted by วัณฬา.
ดารา @vrkn-dara.bsky.social · 26/04/2026
#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (เห้ย)
132821
Reposted by วัณฬา.
จ้าวยล [มา ๆ หาย ๆ จนกว่าถึงสอบเสร็จวันที่16-17] @jaoyolvrkncommu.bsky.social · 27/04/2026
อีกฝ่ายได้ลุกห่างจากเธอพร้อมว่ากล่าวคำชมก็ทำเอาเขินอายไม่น้อยแต่รอยยิ้มนี้ก็ตรงไปตรงมาซะอย่างนั้น "หากเจอกันคราหน้าข้าจะเล่าตอนที่คุณท่านกับเจ้านายข้าตกเรือเพราะโดนปลาชะโดยักษ์พุ่งชนเรือละ ข้าบอกเลยว่าเรื่องนี้อย่างเด็ด" กล่าวไปทั้งแบบนี้ราวกับจะเป็นตัวต้นทางนำไปสู่เรื่องราวถัดไปเมื่อทั้งสองได้พบเจออีกครั้ง "ข้าจะรอละ" "คราหน้าข้าจะเตรียมสำรับชาววังให้เอ็งชุดใหญ่ด้วยหนาจะบอกให้"
021