iiinova — where your digital self keeps evolving

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 07/06/2026

( พายุ be like: นั่งกอดเข่าไม่ทำไร )

000

Reposted by พายุสีแดง

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 05/06/2026

คาบเรียนแรก [อีกครั้ง] #เรื่องเล่าขาน_VRKN รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

01918

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 04/06/2026

( น้องอินนนนนนนนน )

110

Reposted by พายุสีแดง

อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 03/06/2026

[ออกไปข้างนอกได้เพียงอาทิตย์ล่ะครั้งเท่านั้น] ถ้าเธอจะออกไปหลายๆวันล่ะ? ถ้าเธอจะ... ถ้าเธอจะ..... ถ้าเธอจะ.......! 'ขอใช้ชีวิตของตนเองบ้างล่ะ!!?' เวทย์ดินถูกร่ายอย่างบ้าคลั่ง อย่างไรเสียก็ต้องรอดไปให้ได้ เสียงเพื่อนจากรอบด้านก็เหมือนจะพยายามห้ามไม่ให้ใช้เวทย์ไปมากกว่านี้ จนกระทั่งมาถึงจุดที่ทำให้ต้องหยุดอย่างเด็ดขาดแทน . . . ปลายนิ้วเธอถูกกรทมิฬกัดกินแล้ว (+)

101

Reposted by พายุสีแดง

อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 03/06/2026

#กลลวง_VRKN [STORY: แผล] เรื่องราวต่างๆมันเกินขอบเขตไปแล้ว พวกเธอติดอยู่ในหลุมหรือถ้ำบ้าๆนี่ อีกทั้งยังจะกลายเป็นเครื่องมือให้กับการกระทำแสนประหลาดของผอ.และพี่รดาตัวปลอมอีก เจ้าวงเวทย์มหึมาบนศีรษะก็เป็นตัวการทำให้ไม่สามารถใช้เวทย์ได้ แต่ด้วยความดื้อดึงที่แม้จะบาดเจ็บที่แขน วาฎกะหยกจึงลอยขึ้นมาตามคำร่ายพร้อมปล่อยสายฟ้าพุ่งตรงไปยังอักขระทันใด "วชิรศัสตรา นพศูร!" (+)

1139

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 03/06/2026

( ยิปซีหน้าเป็นไงบ้างคะตอนนี้ (⁠๑⁠•⁠﹏⁠•⁠) )

100

Reposted by พายุสีแดง

เพลินตา @handle.invalid · 02/06/2026

( สวัสดีค่ะ วันนี้ผปค.เพลินตามานำเสนอ น้ำตาวรางคณา ดีดี้ รับบทโดย บัว บัวเพชร กะรัตแก้ว ชลลี่ รับบทโดย ยิปซี กันสิตา เสนาวงศ์ อารยา รับบทโดย พราวดาว รัตติกาล อมาตยกุล เหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริงแต่อย่างใด โปรดใช้จักรยานในการรับชมเพื่อความบันเทิงนะคะ )

097

Reposted by พายุสีแดง

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 01/06/2026

คาบเรียนที่ 6.3 ̷ส̷҉̷.̷҉̷อ̷҉̷ ̷҉̷u̷ #กลลวง_VRKN “ “ทำไมทุกอย่างต้องกลายเป็นแบบนี้กันนะ…” ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

01818

Reposted by พายุสีแดง

อ.แก้วตา (Slow) @kaewta-vrkn.bsky.social · 29/05/2026

“ค่ะ พี่เป็นของเธอแล้วนะ” เสียงหวานหยดกระซิบข้างหูแผ่ว ก่อนจะอาศัยระยะห่างจรดริมฝีปากเข้าหาฝากสัมผัสรักไว้โดยไม่คิดลุกล้ำ นับจากวินาทีนี้ สถานะของเราคือคนรัก ーอีกครึ่งชีวิต ที่คอยประคับประคองกันและกัน

198

Reposted by พายุสีแดง

เพลินตา @handle.invalid · 27/05/2026

#วงกต_VRKB ‎ ‎ดุสิตา ศิลปการสกุล รัตติกาล อมาตยกุล ‎ ‎[[ ถึงโถงรวมอย่างปลอดภัย ]] ‎ ‎(โค เวิ่น ไวๆ ว่าพบเห็นได้นะคะ ผปค.เพลินตาเข้าสู่ระยะงานเยอะพลังน้อย ขอโทษสังคมที่ยังไม่ตอบโรล ขอบคุณเพื่อนที่ดิสทำงานอยู่แล้วกาวให้ฟังเลยได้มีภาพในหัวมาวาด แรงใจของดิฉันคือการได้เห็นหลานๆ มอมแมม😭😭😭) ‎

12315

Reposted by พายุสีแดง

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 27/05/2026

คาบเรียนที่ 6.2 ส̷อ̷บ̷ #วกวน_VRKN “ จากตอนแรกที่โถงใต้พิภพแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอื้ออึง บัดนี้กลับค่อย ๆ เงียบสงัดลง ราวกับเสียงทั้งหมดกำลังถูกบางสิ่งดูดกลืนไปทีละน้อย ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

01918

Reposted by พายุสีแดง

ไอริณ @vrkn-irin.bsky.social · 26/05/2026

นัยน์ตาสีทับทิมของเด็กสาวสะท้อนเข้ากับอัญมณีสีเดียวกันที่เปล่งประกายจากหุ่นพยัคฆ์ขนาดมหึมา มันลุกขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ไม่ปล่อยให้เด็กสาวเเม้เเต่คิดจะพัก "หุ่นพยนต์แมวยักษ์!? ถึงจะอยากวาดเก็บไว้ก็เถอ---" ไม่มีเวลาให้คิดฟุ้งซ่านแล้วล่ะ เด็กสาวนึกถึงตอนที่เคยต่อกรกับหุ่นพยนต์ยักษ์สัปดาห์ประลองทำให้พอนึกอะไรออกบ้าง "จะไม่ยอมให้จบเหมือนครั้งก่อนหรอกนะ"

01210

Reposted by พายุสีแดง

เจ้าจันทร์ (Busy) @vrkn-jaojan.bsky.social · 25/05/2026

อื้ม ปลอยภัยก็ดีแล้วล่ะเนอะ ^^ ก่อนหน้านี้ หัวใจเด็กสาวแทบตกไปอยู่ตาตุ่ม หล่อนตั้งท่าเตรียมโจมตีผู้ถูกผีร้ายเข้าสิง ทว่าไม่ทันไรสถานการณ์ก็คลี่คลายลงเสียก่อน อื้ม แต่ก็ดีแล้ว ที่ไม่มีใครเป็นอะไรมาก เจ้าจันทร์หลับลงช้า ๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก (?) และหวังว่าหลังจากนี้ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก ใช่มั้ย??? (แฮะ แอบแวบมาแจมเล็กน้อยนะคะ)

11612

Reposted by พายุสีแดง

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 25/05/2026

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังกำวาฎกะแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วในวินาทีนั้นเอง— พรึ่บ! เงาสีขาวจำนวนมากพลันเคลื่อนไหวขึ้นจากสุดปลายทางเดิน เสียงกรีดร้องแหลมดังสะท้อนก้องไปทั่วอุโมงค์ ก่อนร่างของวิญญาณนับสิบจะพุ่งทะลุความมืดเข้ามาหาพวกเธอทันที บุหลันเบิกตากว้าง เพราะพวกมันคือวิญญาณแบบเดียวกับที่เคยเจอในสอบกลางภาค…

01413

Reposted by พายุสีแดง

Haru🌸 (งานถม) @haru-kyu.bsky.social · 24/05/2026

#วงกต_VRKN หลังออกมาจากวงกตสภาพธารฝันมอมแมมอยู่ประมาณหนึ่ง แขนเสื้อที่ถูกฉีกออกเพื่อนำไปปิดปากและจมูกกันพิษ บาดแผลตามตัวจากเศษหินที่พุ่งกระจายใส่ เธอยังมียาสมานแผลอยู่ แต่ดูจากการสอบครั้งก่อนๆ มักชอบมีเรื่องไม่คาดฝันอยู่เรื่อย เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินน่าจะดีกว่า ...เด็กๆปี 1 มาถึงกันก่อนแล้วสินะ คุยกันเจี้ยวจ้าวเชียว เด็กคนนั้นก็คงสอบเสร็จแล้วเหมือนกัน จะเป็นไงบ้างนะ

21312

Reposted by พายุสีแดง

ศิริกานต์ 🐈‍⬛ @handle.invalid · 22/05/2026

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ศิริกานต์นำของมาส่งโดยติดสถานะพูดโกหกไม่ได้ เมื่อถูกถามว่าการสอบเป็นอย่างไรด้วยความหวังดีจึงเผลอโพล่งออกมาเสียหมด หลังจากพูดจบเพียงยิ้มให้ตามมารยาทและเดินจากไปเงียบๆ เท่านั้น

01411

Reposted by พายุสีแดง

เทวี @vrkn-thewi.bsky.social · 21/05/2026

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN (/วางขวดยาลงกล่อง ชูสองนิ้ว)

1119

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 22/05/2026

( แวะมาให้อาจารย์หมันไส้เล่นๆค่ะ😌✨ )

100

Reposted by พายุสีแดง

ยิปซี (ผปค.ชดใช้กรรมในมออยู่ค่ะTT) @gypsy-vrkn.bsky.social · 21/05/2026

ก๊อก ก๊อก “ขออนุญาตนะคะ” เสียงเคาะประตูไม้สองครั้ง ตามด้วยเสียงทักทายของหญิงสาวอันน่าคุ้นหู ก่อนจะย่างก้าวปรากฏกายเฉลยว่าเจ้าของเสียงนั้นคือใคร กันสิตา เสนาวงศ์ สภาพหล่อนนั้นมอมแมมแปลกหูแปลกตา เครื่องแต่งกายเปรอะเปื้อนด้วยเมือกหนืด ซ้ำหน้าตาของเจ้าตัวยังดูงัวเงีย สะลึมสะลืออีก ดีที่หล่อนยังสามารถปรุงยาได้ครบจำนวนตามกำหนด ซึ่งยาเหล่านั้นก็ถูกบรรจุในถุงผ้าที่ถืออยู่ +

199

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 22/05/2026

( ทำไมเจอหนักขนาดนี้ละเนี่ย😅 )

100

Reposted by พายุสีแดง

ไอริณ @vrkn-irin.bsky.social · 22/05/2026

เสียงประตูถูกเปิดอย่างดูรีบร้อน เธอน่าจะเป็นคนท้ายๆที่มาส่งงาน เพราะแดดข้างนอกก็เป็นเวลาเย็นเสียเเล้ว ไม่รู้ว่าทำได้อย่างไร แต่เธอสามารถปรุงยาได้ครบตามที่ระบุไว้ แต่สภาพน่ะหรอ แค่จะเดินมาส่งยังโซเซเปิดประตูห้องผิดถูก ผมเผ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจนจำไม่ได้ แถมที่ยังถือกระดาษนั่นเพราะเสียงหายไป ถึงพูดได้ควันไฟก็ทะลักออกจากปาก แถมน้ำเเข็งที่ติดกระดาษนั่น ทำหม้อระเบิดเพราะผลึกฟ้ามาแน่ๆ

1109

Reposted by พายุสีแดง

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 20/05/2026

“ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้” รดาขยับเข้ามาใกล้ ก่อนเงยหน้าขึ้นช้อนสายตามองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม มือเรียวค่อย ๆ ยกขึ้นแนบข้างแก้มของสายน้ำอย่างแผ่วเบา “ถ้าเธอช่วยฉันกับพ่อดี ๆ เพื่อนของเธอก็จะไม่เป็นอะไร” น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลเหมือนทุกครั้ง จนแทบไม่น่าเชื่อว่าอีกฝ่ายกำลังใช้ชีวิตคนทั้งโรงเรียนเป็นเครื่องต่อรอง สายน้ำกัดฟันแน่น ก่อนถามกลับไปด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ “ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่…” +

11312

Reposted by พายุสีแดง

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 20/05/2026

อีกฝ่ายชะงักไปเพียงนิดเดียว ก่อนเสียงหัวเราะแผ่วเบาจะหลุดออกมาจากริมฝีปาก หญิงสาวค่อย ๆ หันกลับมามองเธอ รอยยิ้มเดิมยังอยู่บนใบหน้า แต่แววตาคู่นั้นกลับเย็นเยียบจนไม่เหลือเค้าของรดาที่สายน้ำรู้จักอีกต่อไป “อา… ถูกจับได้แล้วสินะ” ริมฝีปากของรดาขยับเอ่ยคำร่ายแผ่วเบา พร้อมปลายนิ้วที่ยกขึ้นเพียงนิดเดียว อาคมสีดำก็พลันเลื้อยขึ้นมาตามลำคอของสายน้ำทันที ความเจ็บแปลบแล่นขึ้นมา +

199

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 21/05/2026

" ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะอาจารย์ " เจ้าพวานแดงมอบรอยยิ้มหวานและก้มหัวให้เป็นการตอบรับคำแนะจากอีกฝ่ายพรางหัวเราะคิดคักชอบใจ ท่าทางของนางก็ไม่ได้ดูน้อมน้อมอะไร ออกจะติดเล่นไปเสียด้วยซ้ำ...ทั้งทีก่อนนี้ ก็ไม่ใช่แบบนี้เสียทีเดียว " เอาเป็นว่า ขอตัวก่อนนะคะ " นางหันหลังกลับ มุ่งตรงไปที่ประตูทางออก " ไว้พบกันใหม่นะคะ "

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 21/05/2026

นางเดินตรงเข้าไปประจันหน้ากับอาจารย์ ก่อนจะวางขวดยาทั้งสามที่ปรุงสำเร็จและสมบูรณ์ให้ตามกติกา " อาจารย์คาดหวังอะไรกับหนูด้วยหรอคะ " พรรณารายเลิกคิ้วขึ้นอย่างใคร่รู้ ความคาดหวังที่อาจารย์ตั้งไว้คืออะไรกันนะ? " แต่ยังไงก็เถอะ.. เรื่องสอบก็คงไม่เท่าไหร่สินะคะ ของแค่นี้แค่หลับตาก็ผ่าน " พวานแดงเอ่ยออกมาอย่างทนงตน หากความมั่นหน้าคือไฟ ป่านนี้มันคงลุกครอบกายนางไปแล้ว

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 21/05/2026

( ถูกต้องแล้วล่ะค่ะพี่คนสวย🤫✨ )

000

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 20/05/2026

( เป็นเป้าซ้อมแตะตระกร้อให้พี่ พี่ให้รอบละขวด )

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 19/05/2026

( เอาไหมคะขายต่อขวดละ 200 )

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 19/05/2026

" เหมือนว่าวิชาปรุงยา จะไม่ได้ยากอย่างที่เห็นนะคะ " พรรณารายใช้เวลาไปเพียงไม่นานก็ปรุงยาวิเศษได้ครบตามโจทย์ แถมยังเหลือเวลามากพอ ที่จะปรุงยาที่เหลือมาให้อีกฝ่ายด้วย " สนุกดีนะคะ สอบวิชาปรุงนาเนี่ย " พวานสาวเอ่ยพรางส่งยิ้มหวาน ให้แก่อาจารย์ตรงหน้าอย่างเป็นมิตร(?)

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 19/05/2026

ประตูไม้ถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมด้วยการก้าวข้ามธรณีประตู ส่งร่างสูงระหงเข้ามาสู่ห้องที่ได้นัดหมายไว้ พรรณารายส่งยิ้มแป้นให้แก่อาจารย์ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เหมือนว่านาง จะมาเป็นคนแรกรึป่าวนะ? " ขออนุญาตนะคะ เอาของมาส่งค่ะ " เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความอารมณ์ดี ก่อนที่มือซ้ายจะยกยาสองขวดขึ้นมาให้เห็นแก่สายตาของผู้คุมสอบ เรียวหางสีเพลิงโอบลูกประคำยกขึ้นให้อีกฝ่ายดู

1119

Reposted by พายุสีแดง

เพลินตา @handle.invalid · 19/05/2026

#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"

01715

Reposted by พายุสีแดง

อรุณวดี☀️ (แต่งงานกับเตียง) @arun-vrkn.bsky.social · 18/05/2026

ผ้าพันคอสีเหลืองบ่งบอกชัดว่าเป็นสัตว์เลี้ยงของเธอ ดวงตากลมแป๋วมองทั้งคู่สลับไปมา ยื่นเห็ดดอกเล็กสีใสอ่อนที่ดูเหมือนเพิ่งเด็ดมาใหม่ ๆ ให้รุ่นพี่ เป็นคำขอบคุณเหรอ? ดูเหมือนจะเป็นเห็ดล่องหนเหรอ? อรุณกะพริบตาปริบ ๆ มองของในมือมันอย่างงง ๆ “ไปเอามาจากไหนคะเนี่ย?” (พาเจ้าจิ๋วมาทักทายค่ะ)

155

Reposted by พายุสีแดง

ไอริณ @vrkn-irin.bsky.social · 17/05/2026

ที่ริมบึง เด็กสาวจับจ้องสินธพนัทธีที่โลดเเล่นบนผืนน้ำ เธอทราบดีว่ามีเพียงผู้ที่มันยอมรับเท่านั้นถึงจะไปประทับบนแผ่นหลังนั้นได้ และรุ่นพี่ผมสีน้ำตาลที่กำลังขี่มันอยู่ตอนนี้ สามารถตามท่วงท่าของมันอย่างชำนาญ ราวกับเคยมีประสบการณ์การขี่ม้าอย่างช่ำชองมาก่อน ทันใดนั้น สินธพนัทธีเหมือนจะวิ่งวนกลับเข้ามา แล้วเบรคตัวกลางผืนน้ำ ตีโค้งได้อย่างสวยงาม "ว้าว..." เอ่ยเพียงสั้นๆพร้อมปรบมือเบาๆ

2129

Reposted by พายุสีแดง

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา @varangkana-npc.bsky.social · 15/05/2026

คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

02525

Reposted by พายุสีแดง

อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 16/05/2026

(ได้เลยคับบ! มามะพี่ยิปซี🕺✨️) "..?" เสียงเรียกชื่อของเธอทำให้ต้องตื่นขึ้นมาจากห้วงความฝันที่แสนอบอุ่น แต่ดูท่าว่าจะไม่ได้มีเพียงแค่ตนที่ผล็อยหลับไปเพราะตัวมอมที่นอนกอดอยู่ก็เผลอหลับไปเช่นเดียวกัน และทันทีที่อินขยับตัว เจ้าตัวมอมก็พลิกตัวกลิ้งทับเจ้าลูกครึ่งยักษ์ไปเรียบร้อย ไม่ทันจะได้ฟังคำเตือนของผู้ที่มาใหม่— แอ่ก!? "ช ช่วยด้วยค่—" ยังไม่ทันได้ลืมตาด้วยซ้ำ แรงทับปริศนาก็มาจากไหนไม่รู้(...)

1107

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 16/05/2026

พวานแดงไม่รู้เลยแม้แต่น้อย ว่าตนทำอะไรผิดไป พลาดไปตรงไหนกัน " แก้วไม่พอใจอะไร ก็พูดมาตรงๆ ไม่งั้นเรากอดแก้วแบบนี้จนฟ้ามืดแน่ "

000

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 16/05/2026

" ไม่ได้หนีแล้วทำไมไม่ยอมคุยกับเราละคะ เราไปหาก็ไม่เจอ ส่งจดหมายไปก็ไม่ตอบ " นางถามเสียงแข็ง รัดกอดให้แน่นขึ้นเพื่อไม่ให้เจ้าตัวดีหนีรอดไปได้ คำตอบของกมลเนตรทำเอาพายุชะงักไปครู่หนึ่ง 'พายุจะกลายเป็นความขุ่นเคืองใจอีกรอบ' อีกรอบหรอ " อีกรอบหรอ แล้วทำไมแก้วไม่บอกอะไรเราเลยละ " " ถ้าเราทำอะไรผิดใจแก้วทำไมไม่บอก เราไม่ใช่เทวดานะคะที่จะรู้ได้ด้วยตัวเองน่ะ "

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 16/05/2026

" ไม่ปล่อยค่ะ ยอมคุยกับเราก่อน! " แน่นอนว่านางไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ขยับตัวไปไหน แม้อีกฝ่ายจะดิ้นเป็นปลาในกระชังเลยก็ตาม " แล้วเมื่อไหร่จะยอมคุยละ นี่เล่นหายไปเงียบๆไม่บอกอะไรเราเลย " " ขอเถอะแก้ว ยอมคุยกับเราสักที อะไรที่เราทำผิดเราก็ได้ไม่ทำไงคะ " พวานแดงยังคงกอดแน่น และแน่นกว่าเดิม แถมขยับขยับตัวถอยหลังลงไปนั่งในศาลากอดจันทร์แก้วไว้บนตัก ให้ลุกหนียากไปอีก

110

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 16/05/2026

พวานแดงกอดร่างของอีกฝ่ายเอาไว้ ล็อคเอาไว้ไม่ยอมให้หนีไป หากว่าเผลอปล่อยมือไปละก็ อีกฝ่ายก็คงจะหนีหายไปอีกครั้งแน่นๆ โอกาสแบบนี้ ใครจะยอมปล่อยให้หลุดมือ " เราแค่อยากคุยด้วย แก้วโกรธอะไรเรา ทำไมถึงหนีหายไปเงียบๆละ " น้ำเสียงของนางจริงจัง ไม่ใช้น้ำเสียงของพวานออดอ้อนที่กมลเนตรคุ้นเคย แม้จะไม่ใช่การตะคอก แต่สุ่มเสียงที่เอ่ยก็ชัดเจนแจ่มแจ้ง

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 16/05/2026

" เห้ย!!? แก้วคะ " พอเห็นว่าคนตรงหน้าพยามจะหนีเธอด้วยการปีนขอบรั้วของศาลาหนี ร่างเล็กๆนั่นช่างไม่เหมาะแก่การปีนป่ายเสียจริง พรรณารายรีบเข้าไปคว้าเอวกมลเนตร แล้วตึงอีกฝ่ายกลับเข้ามาในอ้อมกอดของนาง สองร่าเซถลาเข้ามาในชายคาศาลาอีกหนหนึ่ง แต่โชคยังดีที่นางยังพอทรงตัวได้ " แก้วอย่าหนีเราไปได้ไหมคะ เราขอร้อง "

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 15/05/2026

เสียงหวานเอ่ยทักทาย ตัวนางยืนบังทางออกของศาลาไว้ เหมือนดั่งว่าพยามปิดกั้นทางหนีของอีกฝ่าย คราวนี้ไม่ยอมให้ไปไหนหรอกนะ " แก้วทำอะไรอยู่คะ เราขอคุยด้วยหน่อยสิ " คำพูดของนางที่เอ่ยออกไป ไม่ใช่คำขอร้อง เพราะสุดท้ายพรรณาราย ก็เดินตรงเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าเจ้าของใบหน้ามนเสียแล้ว

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 15/05/2026

เรือนร่างที่คุ้นตานั่งอยู่ใต้ชายคาของศาลาไม้ บรรยากาศรอบข้างมีลมเย็นอ่อนๆพัดอย่างอ่อนโยน แสงแดดรำไร อากาศดีๆเช่นนี้ คงจะทำให้เธอคนนั้นอารมณ์ดี และยอมคุยกับนางบ้าง พรรณารายเดินเข้าไปใกล้ศาลาไม้อย่างเงียบเฉียบ ราวกับว่าไม่ต้องการให้เสียงฝีเท้านี้ ทำให้คนในศาลารู้สึกตัว สุดท้ายปลายเท้าก็มาหยุดอยู่หน้าศาลา รอยยิ้มบนหน้าเริ่มเผยอีกครั้งเมื่อนางได้พบอีกฝ่าย " แก้วคะ "

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 15/05/2026

[ โรลปิด | ศาลา | วันที่ 20 มิถุนา ] @chankaew-vrkn.bsky.social เวลาล่วงเลยผ่านไปไวจนใจหาย กิจกรรมแสนสุขผ่านไปรวดเร็วราวสายลม แต่สิ่งที่เหนี่ยวรั้งเวลาให้เดินช้า คงจะเป็นการหายเงียบไปของเพื่อนสาวคนสนิท จดหมายหลายฉบับที่นางส่งไปไม่ถูกตอบกลับ การพยามจะเจอหน้าและพูดคุยก็ไร้ผล เหมือนว่าทางเดียวที่จะได้เจอเธอ คือการเสนอหน้าไปหาตรงๆ

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 15/05/2026

พรรณารายยังคงเอ่ยถามด้วยแววตาที่ห่วงใยไม่คลาย นางรู้ตัวดีว่าเวทย์ของนางไม่ได้แกร่งกล้า หากอยากให้คนตรงหน้าหายดี คงจะเกินความสามารถไปไกล " แต่ถ้าพี่ยังได้รับตราไม่ครบ.. " พวานแดงก้มลงไปล้วงกระเป๋าเสื้อของตน หยิบกระดาษใบหนึ่งออกมาคลี่ให้กางออก กระดาษแผ่นน้อยถูกยื่นให้แก่อีกฝ่าย กระดาษแผ่นนั้นถูกปั้มจนครบและไร้ชื่อ " เอาของเราไปก็ได้นะคะ เราทำครบแล้วล่ะ "

000

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 15/05/2026

ฝ่ามือเรียวของคนพี่ที่ทาบลงมาบนเรือนผมสีแดง จุดประกายอบอุ่นเล็กๆและสร้างรอยยิ้มให้นางได้เหมือนเคย คำชมที่เหมือนถ้วยรางวัลเหล่านั้นไม่เคยน่าเบื่อเลย " ก็พี่เพลินเจ็บขานิคะ เราก็ต้องช่วยสิ " นางยังคงยกยิ้ม ความสุขเล็กๆนี้แสดงออกชัดเจนจนสังเกตุง่าย " พี่เพลินเหลือฐานที่ต้องไปกี่ฐานหรอคะ ถ้าเดินไม่ไหวยังไง ให้เราพาไปหาอาจาร์ยพยาบาลไหมคะ "

100

พายุสีแดง @vrkn-phayu.bsky.social · 14/05/2026

( น้องอินเป็นกัปตันทีม5527255 )

100

Reposted by พายุสีแดง

อิน @vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 14/05/2026

#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด] หลังกิจกรรมล่าตราปั๊มเริ่มไปสักพักแล้ว ครึ่งยักษาก็ล่าตราปั๊มไปได้เยอะแล้วเหมือนกัน สุดท้ายก็มาจบที่กิจกรรมของตัวมอมเป็นกิจกรรมท้าย เมื่อหน้าผากสัมผัสเข้ากับตัวมอมตนหนึ่ง ความรู้สึกอบอุ่นก็พรั่งพรูเข้ามาราวกับถูกโอบกอดด้วยความรัก ความรู้สึกถูกปกป้องนั้นทำให้เธอนึกถึงใครบางคนที่คุ้นเคยเมื่อนานมาแล้ว …อ่า– ใครกันนะที่เคยโอบกอดเธอไว้เช่นนี้กัน…? (+)

12018