ส่วนนี่ก็นั่งกินข้าวผัดไข่แบบไม่ช้าหรือเร็วมาก เทียบกับคนตรงหน้าแล้ว มันก็ต่างกันจนน่าเกาหัว
แน่นอนว่าเขาไม่ได้ปฏิเสธคำที่อีกฝ่ายยื่นมาด้วยสายตาที่เป็นประกาย ...แต่พอเคี้ยวข้าวผัดที่มีรสจัดกว่าจานของตนแล้วก็นึกขึ้นได้ ว่าเขาพึ่งกินช้อนเดียวกับคนที่เขารักไป
วินเซนต์หยิบทิชชูมาเช็ดปากเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า ก่อนจะตักข้าวผัดไข่ขึ้นมายื่นให้ทางนั้นบ้าง
"อา คุณเอวาลองกินไหมครับ?"
