" อ่อนแอนักก็ไปนอนร้องไห้เลยไป "
เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงฟึดฟัด แต่ก็เผลอลงแรงไปเยอะจริงๆนั่นแหละ ทั้งที่ปกติก็ควบคุมแรงตัวเองได้ แต่เมื่อกี้กลับไม่รู้เหมือนกันว่าตนเป็นอะไรไปเสียได้
เมื่อได้ยินคำถามนั้นแมทเธียสก็เหมือนจะเหลือบมามองที่อีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจะครุ่นคิดในใจอยู่ครู่หนึ่ง
" ..ถ้าแกเหงานักฉันจะยอมดูด้วยก็ได้ "
" แต่ถ้ากวนประสาทอีกฉันจะทำให้เลือดแกได้ออกมารับแสงเลยคอยดู! "
