ลูซิเฟอร์ยิ้มขำแล้วตบไหล่อฝ.ปุๆคล้ายปลอบใจ
"ใครว่าผมจำพี่ไม่ได้กันเล่า แต่ก็ใช่ครับจำไม่ได้🥰"
"แต่จำเก่งจังนา จำกันได้ด้วย ผมจำได้แค่ชื่อคนที่ไปขอลายเซ็นอ่ะ"
ลูซิเฟอร์ว่าพลางยักไหล่ก่อนจะแลบลิ้นให้แบร่ๆ
"แล้วทำไมผมต้องฟัง ตรงนี้มันหลับสบายจะตาย ไม่ป่วยหรอกน่า"
เค้าไม่อยากอุดอู้อยู่ในห้อง ก็ไม่ได้ออกมาข้างนอกตั้งนานนี่ ใครจะไปรู้โอกาสที่เค้าได้ใช้ชีวิตแบบนี้อาจมีเวลาแค่น้อยนิดก็ได้