Reposted by Adonis🪼(ผปค.ติดงานมอ🥲)

“ขอบคุณครับ ท่านเรียวโจ”
ลังเลเพียงชั่วครู่ก่อนจะหยิบลูกอมขึ้นมาแบบสุ่มๆ อื้ม..รสช็อกโกแลตด้วย
“ผมก็ไม่ได้เกร็งนิครั—”
คำพูดขาดหายไปกลางคัน
ความรู้สึกประหลาดแล่นวาบขึ้นเหนือศีรษะ คล้ายบางสิ่งกำลังงอก ดวงตากะพริบช้าๆ ก่อนจะทำความเข้าใจ
“…ลูกอมพิเศษ? ”
น้ำเสียงยังคงราบเรียบ ไม่แตกต่างจากเดิมทว่าหางฟูฟ่องที่เพิ่งปรากฏกลับแกว่งไกวไปมา ทรยศต่ออารมณ์ที่เจ้าตัวเขิน—
(/โยก)