iiinova — where your digital self keeps evolving

"อาจจะหรือไม่ก็ได้" เขาไม่รู้ว่าพ่ออีกฝ่ายอายุเท่าไหร่เพียงแค่เขาพอใจจะเป็นคนแก่ที่เด็กๆพึ่งพา "เอาจริง...เจ้าอาจจะต้องปรึกษาคนในหอเยอะๆแล้วล่ะ ข้าเองก็ปรึกษากว่าจะเลือกได้" เลือกเองไม่เป็นหรอก

100

[ภูมิใจดีไหมนะ-]

100

"ตายจริง...อันตรายนะโผล่มาแบบนั้น" เขาเกือบเผลอมือลั่นไปแล้ว "ฮะๆ ใช่ เหมาะใช่ไหม ข้าปลูกเองเลยล่ะ" แฟรี่ตัวน้อยบินไปพรีเซ็นต์อย่างภูมิใจทั้งที่ตัวเองเสกเอาน่าจะง่ายกว่าแท้ๆ "ข้าเอวา"

100

"ได้สิ" นิสัยคนรวย พูดไปก็ยื่นเงินให้เพิ่ม ตัวเองกินแป๊บๆก็ใกล้หมดแล้วล่ะ "ฝากด้วยน้า" อันนี้นับเป็นคนแก่โดนมิจฉาชีพปล้นรึเปล่านะ

100

-AVA- @twd-ava.bsky.social · 26/11/2024

"เจ้าก็รู้ข้ากินเยอะ" เยอะกว่าขนาดตัวมาก เอวาลอยสูงเพื่อดูว่าร้านค้าไหนคนน้อย แล้วชี้ไปร้านข้าวผัดง่ายๆ "เจ้าจะกินเพิ่มไหม?" เขานึกเป็นห่วงคนรักที่กินน้อยพลางยื่นมือไปบีบแก้มอีกฝ่าย

100

เอวายิ้มตามที่สั่ง แต่พอคิดว่ามันจะเป็นรอยยิ้มที่ส่งต่อให้คนรักเห็น เขาจึงเพียงยิ้มเบาบางและจริงใจต่างจากปกติที่ยิ้มกว้างและดูอารมณ์จริงๆไม่ออก "ฮะๆ อะไรเนี้ย น่าอายจัง" เขาหลุดหัวเราะวนกลับมาดูรูปที่ดูดีไม่น้อย "ถ่ายเก่งจัง...ดูดีกว่าข้าตัวจริงอีก"

000

-AVA- @twd-ava.bsky.social · 26/11/2024

[จบแน่ววว เอ็นดูมากกกกกก]

110

-AVA- @twd-ava.bsky.social · 26/11/2024

คุณได้เติมเต็มชีวิตให้กับฉัน นั้นคือหนึ่งในความหมายแสนหวานของดอกลิลลี่แห่งหุบเขา "อื้อ ยังเลย" เขามาคลุกตัวอยู่ตั้งแต่พักเที่ยงเริ่ม ตนตอนนี้ใกล้คาบใหม่แล้ว "ไม่รู้จะทันไหมนะ ข้ากินเยอะด่วยสิ" พูดไปก็ดันๆคนรักให้เดินนำหน้าไป โดนมีตัวเองกอดคอไม่ห่าง

100

"...รูปข้าจะทำให้เขาดีใจ?" เขาเอ่ยถามแล้วยื่นมือถือไปให้ ถอยหลังไปยืนแถวพุ่มดอกไม้ ดูสมเป็นแฟรี่พืชจริงๆ "ข้าว่าไม่น่า"

100

"อะไรเล่า...ข้าก็แค่นานๆทีเอง" เขาตั้งใจทำผมให้ ไม่นานก็ออกมาสวยสดประดับด้วยดอกไม้สีม่วง "อะไรเหรอ?" จริงๆตรงกันข้าม เอวาไม่ใช่คนโรแมนติก เขาห่างความรักมานานจนจำไม่ได้แล้วว่าควรปฎิบัติต่อคนรักอย่างพิเศษกว่าคนอื่นแค่ไหน

100

"อาาาา อันนี้ก็อร่อย" เขาทำตาวาวยิ้มกว้างทันที พอเห็นแบบนั้นก็นั่งกินสบายใจ "ข้าน่าจะบอกให้เจ้าซื้อสอง ข้ากินค่อนข้างจุ"

100

"ปู่เอวาต่างหาก" เขาหัวเราะ แฟรี่ตัวน้อยชอบเลี้ยงคนอื่นเป็นหลานจึงแทนตัวเองว่าปู่ "มีสิ นี้ไง" เขาหยิบมือถือสีชมพูลายกระต่ายดำให้ดู "เจ้าไม่มี?"

100

"ไม่น่าไว้ใจเลยน้า" เขาลอยตามไปจนถึงโรงอาหาร คนเยอะอย่างที่คิดแต่ก็ไม่ขนาดเดินไม่ได้เป็นปลากระป๋อง "นำไปเลย" เอวายื่นเงินให้ ส่วนตัวเองก็ลอยสูงเพื่อมองหาที่ว่างเพื่อจองโต๊ะ

100

"โถ่ แค่นี้อะไรกัน ข้าถ่ายเองทั้งวันก็ไม่ได้รูปหรอก" เขาเอวแล้วลอยอ้อมหลังไปช่วยทำผมให้ใหม่ เป็นเปียครึ่งหัวกึ่งรวบผม "ข้าปลูกเอง แล้วก็...จะส่งให้แฟนดูน่ะ"

100

"ว้าว..." ได้ภาพที่ดูดีก็ส่งเข้าแชทอีกฝ่ายทันที เอวาเงยหน้าจากมือถือมาตอบ "ดอกลิลลี่แห่งหุบเขา" เขาตอบพร้อมลูบมันเล็กน้อย ยามมันพัดไปตามกระแสลมเหมือนจะมีเสียงกระดิ่งลอยตามมา "จริงด้วย ข้ายังไม่ได้กินข้าวเลย"

100

"ไม่เชิงเห็นหรอก แต่รับรู้ได้ด้วยประสบการณ์" เขาอายุตั้งเยอะ ทำไมจะดูไม่ออก "อาา เข้าใจเลย จ้องทั้งวันอีกต่างหาก"

100

"แค่นี้จะไปอิ่มอะไร..." เขาจ้องด้วยสายตาคาดโทษแต่เอาไว้ก่อน เอวาเท้าแขนกับไหล่กว้างเสกดอกไม้ให้บานสะพรั่ง "พร้อม!" เขาตั้งมือถืออีกรอบ รอบนี้ต้องได้รูปสวยๆให้ได้

100

เอวาทำตามอย่างเคร่งครัด สุดท้ายกฌได้รูปดีๆมาหนึ่งรูป "เย่!" เขาหันไปกระโดดกอดคนที่เอ็นด ประดุจหลานทันที คลอเคลียลูบหัวจนฟู "ข้าเลี้ยงข้าวเอง!"

100

"วินเซนต์!" เอวาหันตั้งแต่ได้ยินเสียงเท้าที่คุ้นเคย เขาพุ่งตัวไปกอดคนรักด้วยความเคยชิน "ข้าปลูกดอกไม้ จะถ่ายส่งให้เจ้าดูแต่...เห้อ ข้าไม่มีฝีมือเลย" เขากล่าวอย่างน้อยใจแล้วร่อนตัวเองลงมายื่นมือถือให้อีกฝ่ายช่วยดูรูปที่ใช้ไม่ได้ "เจ้าควรกินให้เยอะกว่านี้นะ" เขาชี้ถุงแซนวิสในมือพร้อมส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย

100

"ข้าแต่เป็นแฟรี่พืชต่างหาก ส่วนที่รู้เพราะออร่าเจ้ามันชัดมั้ง?" แต่ทำไมมังกรถึงมีเยอะจัง เชื้อพระวงศ์ของหุบเขาหนามขยายพันธุ์เหรอ "ฮ่าๆ ถ้ามากจากหุบเขาหนามก็ขอเดียทั้งนั้น อย่างว่าที่นั้นใช้แต่เวทย์ไม่ถนัดเทคโน"

100

"ฮืมมม ไม่มี" เขาส่งรูปถ่ายดอกไม้ไปในแชทแล้วบินร่อนลงมา เท้าแขนกับไหล่อีกฝ่ายคิดเมนูอาหาร "ไปกัน ข้าจะกินตามเจ้าแล้วกัน" คิดเมนูไม่ออกอ่ะ แต่ โกๆ! พาออกไปนอกสวน

100

"...ว้าว" เอวาทำตาโต ดวงตาสีชมพูดูพอใจกับรูปตัวเองถึงหน้าตาจะไม่ได้เก็กหล่อเท่อะไรก็เถอะ "เก่งจังงง งั้นๆๆ ขอลอง!" เขารับมือถือมาลองถ่ายอีกฝ่ายกลับ แต่รูปเบลอจนเหมือนไว้ทายปริศนา

100

"โอ้ รบกวนด้วยนะ!" แฟรี่ตัวน้อยลองถ่ายอีกครั้ง รอบนี้ดูดีไม่หยอกแต่ก็ยังดูธรรมดาอยู่ดี "ฮืมมม ใช้ยากจัง..." เขาแก่ไปสำหรับเรื่องนี้เหรอ? "เจ้าจะไปโรงอาหารเลบรึเปล่า?"

100

พยักหน้ารับคำ ยกมือถือขึ้นตั้งกล้องอย่างมุ่งมั่น "แล้วไงต่อ" เขารอจนอีกคนกดชัตเตอร์ให้ รูปออกมาดูดีกว่าที่คิด จากนั้นเอวาก็ลองเองแต่มันก็ยังดีขึ้นแค่เล็กน้อย "...ยากจังน้า"

100

"สรุปสมัยนี้ไม่มีรูปดูดวิญญาณแล้วสินะ" กลายเป็นเอวาที่ยังหยอกเล่นมุกต่อแทน เขาพยายามดูตามแล้วมองรูป "ว้าว...สอนทีสิ!" เขาถ่ายเองคงไม่สวยแบบนี้แน่ๆ เพราะงั้นต้องให้สอน "เดี๋ยวข้าเลี้ยงข้าวกลางวัน!"

100

[ไม่เป็นไรนะคะ ถือว่าเป็นมุกไปปป] "...ห้ะ?" เขาทำหน้างง รอยยิ้มหายไป เอียงใบหน้าเล็กน้อย "ดอกไม้จะไปแค้นเทคโนโลยีได้อย่างไร?" เขาถามพร้อมอ้อมไปแตะดอกไม้เหมือนปลอบมัน ทั้งที่เขาไม่สามารถสื่อสารกับต้นไม้ได้ "แต่คำสาปไร้สาระจัง"

100

"ข้ามาอาณาจักรกุหลาบต่างหาก" เขาเสกดอกกุหลาบขึ้นเป็นหลักฐาน แต่ก็นะ พอเข้าใจได้ "เหมือนที่คนเขาว่าว่ารูปถ่ายดูดวิญญาณได้น่ะเหรอ?" เอวาส่งโทรศัพท์ให้ ถึงจะไม่เชื่อเต็มร้อยแต่เขาเชื่อ้รื่องทุกอย่างมีอันตรายตามมาได้เสมออยู่

100

"ไง อาร์มัน!" เขาลอยตัวต่ำลงเพื่อลงไปหาเพื่อนร่วมหอ เจ้าแฟรี่ยื่นมือไปลูบๆตามนิสัย "ลิลลี่แห่งหุบเขา สวยมากเลยล่ะ" เขายกยิ้มกว้าง "ใช่ ข้าอยากถ่ายไปอวดคนอื่นเพราะข้าปลูกเองแต่...แฮะ ข้าถ่ายรูปห่วยมาก" ในรูปที่ให้ดูมีแต่รูปที่ใช้ไม่ได้

100

เขาบีบนวดกล้ามแล้วทำท่าตกใจ แบบนี้ไปแข่งกับหอสการ์ได้เลยนะเนี้ย "ดีแล้วๆ" "อืมมม พยายามถ่ายรูปน่ะ" เขาโชว์รูปจากมือถือที่ถ่ายเมื่อครู่ให้ดู มันมีทั้งเบลอ ทั้งนิ้วบัง กล้องสั่น ภาพมัว หลังชัดหน้าเบลอ "เทคโนโลยีนี้ยากจังน้า...กล้องสมัยก่อนถึงมีขาตั้งไง"

100

"ไดอา!" เอวาลอยลงไปกอดหลานชายตัวน้อย(?) ทันทีที่เห็นอีกฝ่าย "ทำไมมาที่นี้ล่ะ มีวิชาปรุงยา?" ส่วนใหญ่เด็กที่มาจะมาเอาดอกไม้ไปทำยา เขาจึงคิดแบบนั้น "จะว่าไปเป็นไงบ้าง"

110

"ได้แน่นอน! บางทีข้าอาจจะแวะไปหอเจ้าด้วยเหมือนกัน" พูดถึงหอเขานึกออกแล้วว่าอะไรตงิดใจเขาแต่แรก "ข้าเพิ่งเคยเห็นแฟรี่มังกรอยู่หออื่นนอกจากหอเดียนะ โดยเฉพาะหอที่เก่งเทคโนโลยีอย่างอิก"

100

"โอ้ อย่าลืมล่ะ!" เขาโบกแขนเสื้อยาวไปมาชูดีใจ สักพักก็หันมองเวลา "ข้าจะไปหาข้าวกินแล้ว แล้วเจอกันนะ" "แล้วก็...ข้าไม่ใช่ผี!" ลูบยีหัวไปหนึ่งที บอกลากันแล้วลอยหนีไป [จบแน้วว]

110