“ อะ— “
รู้สึกเหมือนจะนึกอะไรออกล่ะ.. จากคำพูดของอีกฝ่ายเมื่อกี้
“ เมื่อกี้ ล้อกันรึเปล่าโทโมยะคุง “
“ ไม่ไม่ไม่ ล้อกันนี่นา ! “
จากตอนแรกที่คงจะแค่ยื่นกระดาษให้ดี ๆ ก็แทบจะเปลี่ยนเป็นการฟาดใส่มือที่แบอยู่ของอีกคนลงไปเลย
“ …โอ๊ะ ขอโทษนะ โทโมยะคุง ”
มือป้องปาก
ยังไม่ลืมขอโทษตามลูกคุณหนู(?)ลืมตัวอยู่ดี
“ ฮึ่ม.. งั้นก็ รบกวนเป็นช่องนี้แล้วกันค่ะ.. ”
ยังแอบบึ้งอยู่ แต่ก็ชี้ให้นะ