iiinova — where your digital self keeps evolving

บรรยากาศรอบตัวให้ความรู้สึกคล้าย ๆ ชิระเบะ แต่พลังดูล้นเหลือกว่ามาก จนชิระเบะที่กำลังเลือกของอยู่ถึงกับต้องหันมองตาม “ ชิโฮะ เมื่อกี้เพื่อนนายเรอะ.. ” “ ไม่ล่ะ ทักมั่วน่ะ ” “ งั้นก็หุบมือนายลง “ คงเป็นมาเสะคนน้องที่หาเวลากลับมาเยี่ยมเยียน ไม่นานก็คงกลับไปเรียนดังเดิม

000

#THK_ปิดเทอมฤดูหนาว ช่วงปิดเทอมฤดูหนาว ก็ใช่ว่าจะได้มีวันหยุด ท้ายที่สุดแม้จะไม่มีการเรียนการสอน ชิระเบะยังคงต้องช่วยงานร้านอาหารของครอบครัวต่อไปอยู่ดี วันนี้เองก็เป็นเหมือนกับทุกครั้ง ที่จะพบเจอเธอกำลังเลือกซื้อวัตถุดิบตามร้านค้าต่าง ๆ แปลกตาหน่อยที่คราวนี้ดันยืนอยู่กับ ผู้ชายตัวสูงคนหนึ่ง ชายคนนั้นยกมือโบกไปมา ส่งรอยยิ้มทักคนไปทั่ว .

143

( เพราะไปกัดกับแซนวิชฝันร้ายมาจริง ๆ 😔 )

010

มือปัด ๆ ตามกางเกงตนลวก ๆ ฟังอีกคนกล่าวไปพลาง ถึงจะตอบไม่ตรงตามที่ต้องการ แต่ก็เข้าใจที่อีกฝ่ายจะสื่อ เพราะเมาหรือเปล่านะ ปากถึงได้เอ่ยอะไรที่นานทีจะมีซักหน “ ก็คงจะไปนอนค่ะ ” คงไม่ต่างกันนัก หากแยกกันไปคงตรงกลับบ้านไม่แวะไหน ทางกลับเธอก็ไกลเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน “ ให้ไปส่งไหม ? “ แขนยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมามองเล็กน้อย ระหว่างรอคำตอบ

100

จากภาพลักษณ์สู่ละอายใจ หรือเพราะอายุมากขึ้นจึงเป็นเช่นนั้น “ คุณคิดแบบนี้นี่เอง.. “ ” ฉันเอง— ก็คิดว่ามันเป็นสิ่งที่วิเศษค่ะ “ แม้ในบางครั้งก็น่ากลัวจนเหมือนคำสาป แต่ถ้ามองดี ๆ แล้ว มันก็คือความเอาใจใส่ในรูปแบบหนึ่งหรือเปล่านะ ไพลินเหลือบมองชามซุปนั้น ประเมินเวลาที่เหลืออยู่ครู่หนึ่ง “ ถ้ามีโอกาสคราวหน้า คุณจะยังสั่งซุปแบบเดิมหรือเปล่าคะ ”

100

Mase Shirabe @thkshirabe.bsky.social · 18/07/2025

ใบหน้านั้นที่นั่งมองมานับปี จากฝั่งตรงข้ามของโต๊ะเสมอ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ราวกับต้อง มีเหตุให้จดจ้องมันอยู่ฝั่งตรงข้ามอยู่ตลอด ก็หวังเพียงว่าใต้ใบหน้านั้น คงจะไม่ระเบิดอะไรที่น่าเป็นกังวลออกมา เธอเลื่อนมือกลับมาวางที่โต๊ะดังเดิม นิ้วเคาะลงแผ่วเบา อะไรทำให้ความรู้สึกของคุณแปรเปลี่ยนเป็นเช่นนั้นกันหนา

100

เธอเงียบฟังคำอธิบายอย่างตั้งใจ สายตาเหลือบมองมือที่ขยับด้วยความเคยชิน ” แบบนี้นี่เอง.. “ ” คุณถนัดอะไรที่พวกงานละเอียดอ่อน “ ทวนคำเล็กน้อย ก็สมเหตุสมผลดีกับสองวิชา ที่ต่างดูไม่เกี่ยงข้องกันถึงกลายเป็นสิ่งที่ทำได้ดี ” หมวดวิทยาศาสตร์คงปลื้มคุณน่าดู “ “ งั้นก็ไปโกยคะแนนวิชาที่มั่นใจมานะคะ “

000

” ประมาณนั้นค่ะ “ จึงยึดมั่นนักหนาว่ามันคล้ายมนต์บางอย่างที่ไม่ควรทำส่งเดชมากกว่าคำพูดปากเปล่าที่ถ้าทำผิดแล้วจะสูญเสียความไว้วางใจ

100

แล้วคุณต้องการทำตามสัญญาเพราะภาพลักษณ์ที่ต้องรักษา หรือทำเพราะรู้สึกว่าไม่ควรทรยศความไว้วางใจจริง ๆ กันล่ะ ดวงตาช้อนมองมา ดวงตาหนึ่งคู่เบื้องหน้าก็สบกลับ “ ฉันถูกสอนมาให้จริงจังกับมันค่ะ ” “ ตามตรงก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคิดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? “ ประโยคที่สองเสียงของเธอเบาลงพอสมควร แต่ก็ยังคงได้ยินชัดเจน “ และเพราะเห็นกับตาว่าสัญญามันเหนี่ยวรั้งคนเราไว้ได้ขนาดไหน “

100

“ หืม.. “ ตอบรับในลำคอแผ่วเบา ระหว่างนั้นก็กวาดสายตามองใบหน้าอีกฝ่ายไปพลาง 20 ปีนานทีเดียว ไม่แปลกใจนักที่จะแยกไม่ได้ดูไม่ออก ต้องชิงชังขนาดไหนกันเชียว ถึงได้ยินยอมที่จะสูญเสียการมองเห็นไป “ ดีแล้วค่ะ —แบบนั้นดีแล้ว ” การผิดคำพูดทำได้ง่ายดาย แต่รักษาความไว้วางใจให้อยู่ตลอดไปนั้นยากไม่น้อย

100

ถ้าจำความได้เมื่อนั้นค่อยติดต่อมา หรือถ้าบังเอิญพบเจอกันอีกครั้ง อาจจะเป็นเธอที่เข้าไปทักท้วงเอง ไม่ต้องห่วง คุณมองมาเธอก็สบกลับ นิ่งเงียบ ไม่อธิบาย ปล่อยความสงสัยอยู่ต่อไป สายตาเลื่อนตามคนแก่กว่าที่ยันตัวขึ้น ในตอนนั้นจึงค่อยประคองตัวเองลุกขึ้นตาม “ จะกลับแล้วเหรอคะ ? ” ปากถาม มือก็เก็บมวนบุหรี่เจ้ากรรมที่ได้รับมาลงกระเป๋าเสื้อไปก่อน

100

ศีรษะผงกเล็ก ๆ รับคำขอบคุณนั้น “ -ยินดีค่ะ ” เป็นหน้าที่เธออยู่แล้ว แต่ก็คงดีใจอยู่ลึก ๆ ที่ช่วยปลุกกำลังใจให้นักเรียนได้สำเร็จ “ คุณทำได้แน่นอนค่ะ ” น้ำเสียงยังคงเรียบเฉย แต่ก็แฝงไปด้วยความมั่นใจ ความสำเร็จจะไม่ทรยศคนที่พยายาม ชิระเบะเชื่อเช่นนั้น และดูเธอจะเลี่ยงการเอ่ยถึงกระดาษข้อสอบ จึงไม่ได้ร่วมอวยพรถึงปริมาณสองหัวข้อนั้น “ ขอถามได้หรือเปล่าคะว่าคุณถนัดวิชาอะไร “

100

白蜘蛛 🕷 @thk-shirokumo.bsky.social · 15/07/2025

( แฮปปี้เบิร์ดเดย์คุณแมงมุมขาวค่ะ 👏 )

100

Reposted by Mase Shirabe

(16.07 วันนี้วันเกิดแมง(มุม)ซามอยด์ ชิโรคุโมะซังอายุ 42 ขวบแล้ว)

72418

( จริง ๆ อาร์ตสมัยเรียนอยู่ไทเฮก็มี วาดไว้นานมาก แปะนี่ละกัน )

011

( ลองเขี่ยบรัชใหม่ที่ได้มาค่ะ Fact ขำ ๆ ช่วงมัธยมชิระเบะไว้ผมสั้นคล้าย ๆ ปัจจุบัน แต่พอขึ้นมหาลัยก็ปล่อยยาวเพราะยุ่ง ๆ อ่านหนังสือหัวฟู แต่พอถึงจุดหนึ่งก็ชักจะรำคาญที่มันทิ่มตาเลยเอากรรไกรเล็มเอง แต่ก็กะผิดจนพลาด ตอนนั้นเองที่ได้ค้นพบสัจธรรมว่า หน้าม้าเต่อนี่มันสบายชะมัด ก็เลยตัดหน้าม้าเต่อมาตั้งแต่ตอนนั้น )

1127

แต่ถ้ายังมีโอกาสให้ได้ยินเสียงกันอยู่ ก็รีบบอกรีบพูดความในใจซะล่ะ ก่อนโอกาสจะหลุดลอยไปอีก “ ได้สิ ” “ ฉันสอนคนเก่งนะ ” ถึงจะไม่เคยสอนภาษามืออย่างเป็นกิจลักษณะบ้างเลยก็ตาม “ ไว้มีสติกว่านี้อีกหน่อยค่อยมาขอให้สอนดี ๆ ก็ได้ ” คอเอนมองเล็ก ๆ พยายามสังเกต ในตอนนี้รุ่นพี่พอจะสร่างเมาขึ้นมาบ้างแล้วหรือยังนะ

100

เป็นอีกครั้งที่ผงกศีรษะขึ้นว่ากำลังจดจ่อกับคำกล่าว ปากหุบฟังเสียงหัวเราะเบาบาง “ เหรอ.. ” “ ดีแล้วนี่- พูดเยอะ แสดงว่ายังแข็งแรงดีไงคะ ” อีกฝั่งก็อาจไม่อยากให้พี่ชายรู้สึกเป็นห่วงเหมือนกันก็ได้ “ ส่วนการบอกที่ถามก่อนหน้า ” “ ถ้าเกิดยังพอใส่เครื่องช่วยฟังได้ รุ่นพี่จะรอบอกตอนนั้นไหม ? ” บอกด้วยเสียงของตัวเอง “ หรือถ้าต้องการ ฉันสอนภาษามือให้ได้“ ” ไม่คิดค่าใช้จ่ายค่ะ ”

100

เธอเงียบลงรอฟังคำกล่าว ดวงตาสีน้ำเงินยังคงมองคนผมสามสีขดตัวซบหัวลงกับเข่า ถ้าไม่ได้เมาจนสติเตลิดก็คงไม่ได้เห็นอีกฝ่ายแสดงท่าทางเช่นนี้ออกมาอีกแล้วกระมัง “ บอก.. ” ทวนคำพูดขึ้น ปากงับลง คล้ายกำลังครุ่น นั่นสิ คนน้องไม่ได้ยินแล้วนี่นะ “ ตอนนี้สื่อสารกันยังไงเหรอคะ ? ” ตั้งแต่ไปรักษาตัวจนพักผ่อน พวกคุณสื่อสารกันยังไง เขียนเหรอ ?

100

“ ถ้าคุณอยากจะเทจริง ๆ ฉันขอให้เก็บแค่สองเรื่องนี้ไว้ แล้วไปอ่านวิชาอื่นนะคะ ” ” หรือมีข้อสงสัยอะไรก็มาถามฉันได้ค่ะ “ เข้าใจว่าที่ต้องสอบไม่ได้มีเพียงรายวิชาของตนจึงไม่ได้เคร่งอะไรนัก คงแค่แวะมาแนะนำเพราะกลัวคุณจะเสียโอกาสทำคะแนนไปเสียเปล่า ๆ

100

“ ตรีโกณมิติกับอนุกรม.. ” เอ่ยทวนคำ ดวงตากรอกไปมาเล็ก ๆ ราวใช้ความคิด ก่อนเคลื่อนกลับมาสบนักเรียน “ เรียนเก่งนะคะ ตรีโกณก็ยากพอตัว “ “ พูดออกมาได้ก็ถือว่ามีความมั่นใจแล้วค่ะ ” เธอชื่นชมขึ้นมาเล็กน้อยด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ไม่มั่นหน้าหรอก พยายามทบทวนอีกสักหน่อย ก็คงใช้คำว่ามั่นใจได้เต็มปากแล้วนี่

100

“ ใครเป็นคนตั้งชื่อนะคะ ” ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนถือจับอิท่าไหนสภาพถึงได้ออกมาราวกับไปห้ำหั่นต่อสู้เพื่อลงมือกินแซนวิชฝันร้ายนี่มาจริง ๆ แต่เอาเข้าจริง ๆ ก็แค่จับพลาดแล้วมันเลอะเท่านั้นแหละ ซอสและมะเขือเทสล้วน ๆ

184

ย่ำอยู่ที่เดิมมากไปอาจจะทำให้เบื่อ เก็บไว้แค่ส่วนที่มั่นใจที่สุดก็ยังไม่สาย ตัดทอนเท่าที่ทำได้ จะได้มีเวลาไปจำวิชาอื่น

100

เธอเงียบฟังอยู่ครู่ ใบหน้าดุดันเป็นปกติ ทว่ากลับดูไม่มีท่าทีจะไม่ได้ว่ากล่าวอะไร มือจับคางตนครุ่น เนื้อหาจะยากก็คงไม่แปลก ก็เป็นปลายภาคนี่ “ ตั้งใจเรียนอยู่แล้วสินะคะ.. ” “ ฉันไม่ได้มาคุยเพราะจะบังคับอะไรหรอกค่ะ “ “ แต่คุณก็ไม่จำเป็นต้องเททั้งหมด “ ” มีพาร์ตที่ถนัดหรือมั่นใจที่สุดบ้างหรือเปล่าคะ “

100

มือขยับปัดไปมาเล็ก ๆ เชิงว่าไม่เป็นไร ไม่มีอะไรที่อีกฝ่ายต้องขอโทษ “ ฉันควรจะขอโทษมากกว่าค่ะที่รบกวน ” เห็นตกใจน่าดู ที่จู่ ๆ เธอก็เข้ามาทักเพราะได้ยินอะไรน่าเศร้าใจสำหรับรายวิชานี้พอดิบพอดี “ ถามว่าต้องการความช่วยเหลืออะไรไหมน่ะค่ะ ” “ เหมือนจะได้ยินแว่ว ๆ เกี่ยวกับการเทวิชา ” ย้ำคำที่กล่าวไปเมื่อครู่ให้อีกครั้ง

100

. “ จริง ๆ ... ฉันค่อนข้างจริงจังกับอะไรแบบนี้น่ะค่ะ ” “ ถึงได้ถามเรื่องสัญญากับคุณ “

100

ใช่ เธอเองก็คิดว่าการถามอะไรเช่นนี้ มันก็ไม่ควรนักเช่นกัน นั่งสงบนิ่ง ฟังสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าว ศีรษะขยับขึ้นลงแผ่วเบากับสิ่งที่ได้รับรู้ “ กระจกตา.. ? ” ถ้าไม่บอกก็คงไม่รู้ว่าดวงตานี้ไม่ใช่ของคุณ เพราะไม่ชอบเจ้าของ ถึงได้ยอมแลกให้โดยง่ายหรือเปล่านะ “ แน่นอนค่ะ ” ใครบ้างเล่าไม่เคยสัญญา ทั้งตั้งใจก็ดี ทั้งที่ทำไปส่ง ๆ ก็ดี “ ฉันเคยสัญญากับคุณแม่ ”

100

Akari | 3-L @thk-akari.bsky.social · 13/07/2025

( ขออนุญาตมาจั้มสแกร์ค่ะ ) “ ... ” เสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้ ก่อนจะปรากฏดวงตาสีน้ำเงิน เคลื่อนใบหน้ามามองมาจากหลังต้นไม้ใหญ่ ไม่รู้เพราะเอ่ยถึงวิชาน่าปวดหัวนี่หรือไม่ คนที่ปรากฏมาถึงได้เป็นอาจารย์ประจำวิชาคณิตเสียอย่างนั้น คงน่าสยองอยู่ไม่น้อย “ สวัสดีค่ะ.. ” “ ต้องการความช่วยเหลืออะไรไหม ? “ น้ำเสียงเรียบ ๆ เอ่ยขึ้น

100

Reposted by Mase Shirabe

#THK_EVENT09 #THK_สอบปลายภาค2 โรลเปิด | แยกรูท “จะใช่แน่เหรอ แล้วตัวแปรนี่มาจากไหนล่ะ” “...ไม่ไหว ฉันขอเทวิชาคณิตไปเลยไม่ได้เหรอ“ เสียงพูดคุยดังขึ้นจากหลังต้นไม้ใหญ่ที่มุมหนึ่งของโรงเรียนหลบสายตาผู้คน เสียงนั้นเหมือนกำลังพูดคุยกับใครบางคน แต่กลับไม่มีเสียงใดๆตอบกลับ ไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ ราวกับ’เธอ‘กำลังฝันละเมอ ราวกับกำลังพูดกับบางสิ่งที่มองไม่เห็น... (+กันได้ค้าบบ)

32013

Mase Shirabe @thkshirabe.bsky.social · 12/07/2025

" จริงอยู่ ที่ว่าเขาเป็นเด็กฉลาด “ เอ่ยชมเล็กน้อยในฐานะครู — เป็นเด็กเก่งคนหนึ่ง ที่เป็นตัวของตัวเองไปเสียหน่อย จนน่าปวดหัวทั้งพี่ทั้งน้อง ” แต่บางอย่าง ถ้าได้พูดออกไปบ้างคงจะดีกว่า “ “ ไม่อยากลองบอกความในใจให้น้องชายรับรู้บ้างเหรอคะ ” เพราะบางสิ่งการกระทำ มันก็สื่อความหมายไปไม่หมดหรอก

100

Mase Shirabe @thkshirabe.bsky.social · 11/07/2025

” สัญญา— ก็เป็นแบบนั้นนั่นแหละค่ะ “ เธอกล่าว ราวกับรู้จักมันดี มุมปากที่ราบเรียบอยู่เสมอ กระตุกขึ้นเบาบางเพียงเสี้ยววิหนึ่งเมื่อได้กล่าวถึงหัวข้อนี้ การอยู่ต่อไปด้วยการระลึกสิ่งนี้ ก็หวังว่าคงพอช่วยอะไรคุณได้บ้าง

100

Mase Shirabe @thkshirabe.bsky.social · 11/07/2025

กล่าวจบไพลินก็มองตามถุงมือสีดำที่เคาะเข้าใต้ขอบตา คิ้วเลิ่กขึ้นเมื่อบอกถึงสิ่งที่นำไปผูกสัญญา ปากพะงาบเล็ก ๆ ราวกับจะหลุดคำว่า โอ้ ออกมา ถึงจะดูสงสัย แต่ก็ไม่ได้ถามออกไป คิดว่าคงเสียมารยาทน่าดู หากถามว่ามันคือเรื่องอะไรกันที่ถึงขั้นแมงมุมขาวยอมมอบดวงตาให้ “ ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหมล่ะค่ะ ” เพราะแม้แต่คุณเองก็รู้สึกถึงมันได้ อยากอยู่ต่อ อยากทำต่อ ความรู้สึกอะไรแบบนั้น

100

Mase Shirabe @thkshirabe.bsky.social · 11/07/2025

พอทวนคำเธอก็พยักพเยิดขึ้นลงแผ่วเบา ทำอะไรโง่ ๆ ที่หญิงสาวหมายถึง ก็คงไม่พ้นอะไรที่มันอันตรายต่อตัวเองทั้งหลาย คงเป็นห่วง ถึงได้ว่าออกมาแบบนั้น “ ถ้าแบบนั้น.. ” “ ก็ดีแล้ว ” มือที่วางบนบ่าอีกฝ่ายค่อย ๆ ละออก กลับมานั่งมองบุหรี่ในมือตัวเองต่อ เหมือนไม่รู้จะทำอย่างไรกับสิ่งนี้ดี “ จะว่าไป เคยบอกคุณอามากิไปบ้างหรือยังคะ ” “ ว่ารุ่นพี่เองก็เป็นห่วง ”

100

“ อาจจะเพราะดูแล้วรู้สึกแบบนั้นค่ะ ” ลองเก็บไปคิดดูหน่อยก็ให้เสียหาย รู้ตัวอีกที อาจจะเป็นอย่างที่ว่าจริง ๆ ก็ได้ เธอเงียบลงไปครู่หนึ่ง มือข้างซ้ายที่กำลังกอด-อก ละมายกขึ้น ชูหนึ่งนิ้ว ” ... “ “ คำสัญญาค่ะ ” “ เคยลองสัญญาบางอย่างกับใครสักคนดูหรือยังคะ ” ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ ขอแค่พยายามรักสัจจะที่ให้ไว้ เท่านี้ก็มีเป้าหมายให้ทำและใช้ชีวิตต่อแล้ว

100

พอมีชื่อเพื่อนร่วมงานหลุดออกมา แทบจะไม่ต้องพิจารณาอะไรให้มากความ เธอผงกศีรษะขึ้นลงสองสามครั้ง ในเชิงเห็นด้วย “ ..คนนี้เขากลมกลืนกับเด็ก ๆ ไปแล้วค่ะ ” ไม่รู้ว่าทำได้อย่างไรเหมือนกัน อย่างน้อยตาชั่งความสมดุลก็ไม่เอนไปฝั่งใดฝั่งหนึ่งมากเกินไป ตามตรงถ้าไม่บอกว่าผู้สังเกตการณ์ท่านนี้ ต้องการเฝ้ามองมากกว่าการพูด ก็นึกว่าพูดเยอะเพราะชอบพูดเองเสียอีก

100

ถึงได้พออยู่ในร่องในรอยให้ไม่น่าเป็นห่วงบ้าง “ ฉันคงแนะนำอะไรไม่เก่ง ” “ แต่ขออย่างเดียว อย่าคิดทำอะไรโง่ ๆ เด็ดขาด “ อย่างการไม่อนุญาตให้ตนเองอยู่อย่างปกติ ถ้าทำแบบนั้นแล้วเกิดเป็นอะไรไปอีกคน จะคอยอยู่ปกป้องสิ่งที่ตนหวงแหนได้อย่างไร

100

พออีกฝ่ายถอนหายใจครั้งที่สอง เธอก็ทำได้เพียงจ้องมอง มือข้างที่ว่างถือวิสาสะยกขึ้นมาวางบนบ่าคนข้างกาย ตบลงเบา ๆ คล้ายจะเป็นการปลอบ จะถอนหายใจจะทำอะไรก็ทำเถอะ ถ้ามันกลุ้มใจถึงเพียงนั้น “ ค่ะ ฉันไม่ค่อยเข้าใจหรอก ” “ แต่ถ้าในฐานะคนเป็นพี่ที่เป็นห่วงน้องชายก็พอจะเข้าใจบ้าง “ เธอเองก็เป็นพี่คนโต ต่างกันกับคุณตรงที่เธอเลี้ยงน้องชายด้วยลำแข้ง

100

ความโชคดีมันไม่ได้อยู่ติดตัวตลอดเวลา จึงไม่ได้ปลอดภัยตลอดรอดฝั่งทุกครั้ง สายตาเบือนมองขวดโหลเล็กที่ถูกหยิบออกมา แม้จะสงสัย แต่ก็ดูไม่ได้แปลกใจอะไรนัก เธอรู้ว่ารุ่นพี่ชื่นชอบการสะสมสิ่งของ “ ... ” ยังคงเงียบฟังทุกคำกล่าวเสมอ ไม่ว่าจะเอ่ยอะไรออกมาก็คงรอรับฟัง “ ถอนหายใจบ่อยระวังแก่เร็วนะคะ “

100

เธอนั่งนิ่ง ดวงตาสีน้ำเงินจดจ้องคนข้างกายระเบิดอารมณ์ออกมาผ่านเสียงไม่ได้ละไปไหน ก่อนจะพ่นหายใจออกมาแผ่วเบา คุณต้องการคำตอบแบบไหนอยู่กันแน่ " ค่ะ “ ” ก็เพราะอยากรู้อยากเห็นไงถึงได้เจ็บตัว “ ที่นี่ มันก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่ ไม่ทำตามกฎ ไม่อยู่ในกรอบ พุ่งเข้าใส่ด้วยความสงสัย ก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจถึงผลกระทบที่ตามมา

100

เธอเงียบลงไปครู่หนึ่ง ไพลินจดจ้องท่าทีการพ่นลมหายใจและการกล่าว คล้ายคำลังครุ่นบางสิ่ง “ ... ” “ อยากได้อะไรช่วยกระตุ้น ให้อยากใช้ชีวิตต่ออีกสักหน่อยไหมคะ “ อาจจะไม่ได้มากมายอะไร อาจจะไม่ได้ต่างจากที่ทำตอนนี้ แต่หากรู้สึกสนใจ ก็พอจะเสนอให้ได้

100

เธอไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่ายกับการเป็นผู้ฟัง แค่ฟังเพียงอย่างเดียวก็เหมือนได้รับรู้วิธีการคิดของอีกฝ่ายในระดับหนึ่งแล้ว หากได้สนทนาเพิ่มเติมอีกสักหน่อยก็จะทำให้รู้อะไรเพิ่มขึ้นอีก ก็เหมือนที่กำลังทำกับคุณอยู่ตอนนี้ “ ตามจริง คุณดูเป็นคนขี้เหงามากกว่าฉันอีกค่ะ ” เหมือนคนแก่ขี้เหงาที่สนุกสนานเวลาได้พูดคุยกับใครสักคน พยักพเยิดใบหน้าอีกครั้งเมื่อได้ยินคำทวนเวลา

100

ถึงจะน่าเศร้าในตอนที่เห็นพวกเขาโรยรา แต่ก็ดีแล้ว ที่สิ่งนี้ก็เป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้คุณยังมีความสุขได้ ศีรษะขยับขึ้นลงแผ่วเบา เป็นสัญญาณว่ากำลังรับฟังและเข้าใจ “ ก็ถือว่าถ่วงสมดุลกันไป.. ” วิธีการของคุณก็ใช่ว่ามันจะไม่ดีเสมอไป แค่ต้องเลือกใช้ให้ถูกกรณีสักหน่อย มือที่เท้าหัวละออกเชื่องช้า เปลี่ยนมาอยู่ในท่านั่งกอด-อก “ ไม่ถึงขนาดนั้น ” ” แต่ก็ใช่ว่าจะไม่อยากคุยกับใครเลยค่ะ “

100

“ หรือไม่ ก็คงแค่อยากหาอะไรทำคลายเหงา ” ทุกสิ่งทุกอย่างถึงได้ถูกทำให้สนุกสนาน เพราะไม่ได้สนิทกับอามากิเป็นการส่วนตัว หรือสามารถอ่านใจใครได้ว่าทำไมถึงทำเช่นนั้น ไม่ว่าจะต้องการหรือไม่ คำตอบที่ให้ได้ก็มีเพียงเท่านี้

100

ก็สมกับเป็นคนเมาจริง ๆ คาดเดาอะไรไม่ได้ แต่หากเป็นชิระเบะ ต่อให้จะยื่นไฟแช็คมาให้ต่อก็คงเลือกไม่สูบอยู่ดี มือหมุนบุหรี่ไปพลาง ระหว่างฟังอีกฝ่ายเกริ่นคำขึ้นมาอีกครั้ง ท้ายที่สุดก็หนีไม่พ้นเรื่องของน้องชาย คงกังวลมากจริง ๆ ศีรษะพยักพเยิดเป็นบางครั้ง ส่งสัญญาณว่าเธอกำลังตั้งใจฟังสิ่งที่กล่าวมาอยู่ “ ก็คง- เป็นวัยที่กำลังอยากรู้อยากเห็น ”

100

( จดจำได้ แต่เอาคืนนี่เราสู้สุดใจเลยนะคะ😨 )

000