(เค้ามาแยะ)
“ เฮือกー ”
เสียงโวยวายที่ดังขึ้นไม่ไกลทำให้คินุสะดุ้งโหยงจนขวดน้ำแทบจะหลุดออกจากมือ เมื่อหันไปทางต้นเสียง เจ้าของเสียงก็ไม่ใช่ใครที่ไหน
แต่ดันเป็นคนคุ้นหน้าเสียนี่
“ อะ.. ตายซะแล้ว ”
“ เสียใจด้วยนะ โทรุคุง ”
เพราะเห็นตัวละครที่นอนแหมะบนจอพอดีจึงได้แต่ไว้อาลัยให้ในใจ
“ ว่าแต่บัตรของใครกันล่ะ ? ”
“ ดูเหมือนจะไม่ใช่ของเธอ แต่ก็ไม่ใช่ของฉันเหมือนกัน ”
