Reposted by 𝓐𝙨𝙖𝙩𝙤 . ( Slow )

“เฮ้อ— ยอมแล้วๆ ฉันเอาแค่ไอศกรีมไปก็ได้…“
เสียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เขาคร้านจะเถียงกับอีกฝ่ายจึงตัดปัญหาด้วยการยอมๆ ไป เมื่อมือเอื้อมรับไอศกรีมมาได้ เจ้าตัวก็หันหลังกะจะเดินออกไป…
ซะเมื่อไหร่กันเล่า—
จังหวะที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็ยกตัวอีกคนขึ้นพาดบ่าแล้วออกวิ่ง
“ในเมื่อไม่อยากวิ่งเดี๋ยวฉันแบกนายวิ่งแทนเอง แค่นี้ก็ไม่ต้องวิ่งเองให้เหนื่อยแล้วล่ะ เนอะ^ ^”