Sign in

朝日•ハーパー 「Slow active」

@thk-asahi.bsky.social
386 followers 465 following 219 posts

THK_Commu Asahi Harper•3年F組 Baseball clubーAce pitcher•DH「1B」 <Age:18|H-W:193cm-95kg> Tw。คาร์แปลก-เดินไปมา-Puppet energy ーーーーーーーーーーーーーー Doc『 bit.ly/4hB29x0 』

PostsRepliesMedia
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 05/08/2025
“จริงๆผมก็ฝึกซ้อมทุกๆวัน อนาคตก็อยากจะไปลีคที่บ้านเกิดดูน่ะครับ” “ส่วนนึงพ่อแม่ก็คาดหวังให้เป็นแบบนั้น แต่มันก็คือความฝันผมด้วย” เขาเอามือทาบอกตัวเองพร้อมกับสบตาอาจารย์ที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่มุ่งมั่น แม้ว่าดวงตาของเขาจะดำสนิท แต่ก็ดูเหมือนจะดิ้นรนในการใช้ชีวิตในแต่ละวัน รวมถึงการฝึกซ้อมด้วย “ว่าแต่อาจารย์อยากลองมาเล่นเบสบอลกับผมไหมครับ?”
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 05/08/2025
“เอ่อ…สวัสดีครับอาจารย์” เจ้าตัวกล่าวด้วยเสียงที่เคอะเขินเล็กน้อย “พอไม่มีหมวกแล้วรู้สึกความมั่นใจลดลงแฮะ..ว่าแต่อาจารย์มาเช้าจังเลยนะครับ” “ขอบพระคุณที่ทรงงานหนักนะครับ ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้ก็บอกนะครับ“
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 04/08/2025
(โรลเก่าๆผปค.อาจจะต่อแบบslowนะครับ เนื่องจากผมหายไปนานมาก โรลบางอันก็จม จึงขออนุญาตตัดบางส่วนไปเท่าที่ต่อได้)
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 04/08/2025
[โรลเปิด|แยกรูท but cannon หมด] เปิดเทอมมา อาซาฮิพยายามที่จะเปลี่ยนตัวเองดู โดยการไม่ใส่หมวกปิดหน้าตั้งแต่วันแรกๆ เขาพยายามยิ้ม แต่ก็เหมือนจะยิ้มได้แค่เล็กๆ ไม่กล้าสบตาใคร พอไม่มีหมวกก็เหมือนความมั่นใจลดลง บางทีถ้าคุณเจอเขา สามารถที่จะเดินผ่านเพื่อที่เขาจะทักทายคุณที่เดินผ่านไปผ่านมา <กดเฟบหรือบวกเพื่อให้เขาทักทายคุณ! หรือจะทักทายเขาก่อนก็ได้>
132
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 14/06/2025
#THK_EVENT07 #THK_กีฬาสี #THK_WHITE “จะว่าไปแล้วชุดนี่ก็ไม่เลว..” “แต่เหนื่อยไปหน่อยแฮะ”
01713
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
เขาผละมือกลับมาแล้วพิงไหล่กับเสาไม้ข้างหลัง มองคุโรกิด้วยสายตาเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความขอบคุณ “ถ้าไม่พูด นายก็คงไม่เป็นคุโรกิแล้วล่ะ…เพราะงั้นพูดไปเถอะ ฉันอยากฟัง” เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเขาก็เอ่ยเบาๆ คล้ายพึมพำแต่ก็จริงจังพอ “…อยู่ตรงนี้ด้วยกันนานเท่าที่อยากอยู่นะ ไม่ต้องรีบไปไหนก็ได้”
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
มือของเขาแม้จะสากอยู่บ้าง แต่สัมผัสกลับอ่อนโยนจนรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ไม่ได้มาแค่จากอุณหภูมิ “ไม่รำคาญเลยสักนิด” เสียงของเขานุ่มลงจนไม่ต้องยกเสียงก็ชัดพอจะผ่านเข้าไปถึงใจ “ฉันเองก็พูดมากเหมือนกันนะวันนี้…” เขาเว้นนิดหนึ่ง ก่อนจะยิ้มมุมปากแบบที่ไม่ได้เห็นบ่อย “ดีซะอีก ได้รู้จักนายมากขึ้น” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
อาซาฮิฟังคุโรกิพล่ามไปเรื่อยด้วยสายตาที่คล้ายจะยิ้ม แม้ใบหน้าเขาจะไม่ได้แสดงออกชัดเจน แต่แววตากลับดูผ่อนคลายลงทุกที เหมือนความเงียบข้างในที่เคยแน่นอึดอัดกำลังถูกแทนที่ด้วยเสียงจังหวะของอีกคน พอเห็นคุโรกิรีบขยับตัวถอยออกไปอย่างเก้อๆ พร้อมคำถามว่า “ไม่รำคาญใช่ไหมครับ?” อาซาฮิก็หัวเราะเบาๆ คล้ายขำกับความจริงจังเกินเหตุของเด็กตรงหน้า เขายื่นมือออกไป ลูบหัวคุโรกิแผ่วๆ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
พอคุโรกิหันไปทางแสงเย็นพร้อมพูดฝากตัว อาซาฮิก็มองแผ่นหลังอีกฝ่ายอยู่เงียบ ๆ ก่อนจะพึมพำกลับเบา ๆ อย่างคนที่ไม่ชอบพูดคำแบบนี้ออกมาตรง ๆ “…เอ้อ ฝากใจไว้หน่อยละกัน” น้ำเสียงเบามาก แทบจมหายไปกับเสียงลม แต่เขายิ้มอยู่จริง ๆ นั่นแหละ ถึงจะหันหน้าไปทางอื่นก็เถอะ
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
พอคุโรกิพูดถึง “แข่งทำข้าวกล่อง” อาซาฮิก็เผลอหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย ส่ายหน้าเบา ๆ เหมือนยอมแพ้ให้ความจริงจังแสนแปลกของรุ่นน้องตรงหน้า “ข้าวกล่องนี่แข่งได้ด้วยเหรอ…” เขาว่าอย่างนั้น แต่ในใจกลับรู้สึกอบอุ่นแปลก ๆ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
อาซาฮิชะงักไปนิดหน่อยตอนได้ยินประโยคนั้น—โดยเฉพาะตรงที่คุโรกิบอกว่า อยากอยู่ในที่ที่ได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ เขาหลุบตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่นอย่างแนบเนียน มือซ้ายยกขึ้นเกาท้ายทอยเบา ๆ “…พูดแบบนี้ ระวังฉันจะยิ้มให้ทั้งวันเลยนะ” เขาตอบเสียงเบา กึ่งล้อกึ่งจริงจัง +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
“ดีจัง… ลมจากคุโรกินี่เย็นกว่าน้ำเย็นอีก” พูดจบก็ค่อยๆ ยกมือขึ้นแตะหัวอีกฝ่ายเบาๆ เป็นเชิงขอบคุณ แต่ดูจากแรงที่ใช้แล้ว น่าจะล้าเกินกว่าจะลูบแรงกว่านั้นได้แล้วจริงๆ
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
อาซาฮิลืมตาขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเรียก รอยยิ้มเอียงๆ เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างแบบเหนื่อยๆ “เฮ้… คุโรกิ…” เขาขานชื่อกลับเบาๆ เหมือนพลังงานมีเท่านี้จริงๆ พอเห็นมือเล็กๆ พัดให้แบบตั้งใจเต็มที่ อาซาฮิก็หัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเอียงหน้าหา +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
แล้วก็มองตามอีกฝ่ายที่ลุกขึ้นไป ใบหน้าที่ชุ่มเหงื่อเริ่มมีสีเลือดฝาดกลับมาเล็กน้อย เสียงในลำคอก็ยังพร่าอยู่ แต่ในแววตาอาซาฮิตอนนี้มีประกายบางอย่างที่ไม่ใช่แค่ “ความเหนื่อย” อีกต่อไปแล้ว ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินพ้นไป เขาเอ่ยเสียงเบาแต่พอได้ยิน “ขอบคุณนะ ฮารุกะซัง…ช่วยชีวิตไว้จริงๆ”
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
“ฮีโร่จริงๆ ด้วย…จะมีน้ำ มีผ้าเย็น แถมมีลูกอมอีก” เขาส่ายหัวเบาๆ ก่อนตอบคำถามสุดท้าย “ขอเป็น…ขนมปังไส้ถั่วแดงถุงนึง ถ้ามี เหนื่อยจนเหมือนพลังชีวิตเหลือติดลบแล้วตอนนี้” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
“คามินาริ ฮารุกะ…ชื่อเหมาะกับลมเย็นช่วงบ่ายดีจังนะ” เขาพึมพำ ก่อนจะหลุบตาลงนิดหนึ่ง หายใจเข้าลึกๆ แล้วเปรยเสียงแหบๆ “ผมอาซาฮิ ฮาร์เปอร์…อยู่ปีสาม คิดว่าคงเห็นหน้าผมแปะอยู่ในบอร์ดกีฬาอยู่บ้าง” รอยยิ้มมุมปากกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับมือที่ยกขึ้นเล็กน้อยเหมือนจะโบกตอบ แต่ก็เปลี่ยนใจกลางคันเพราะกล้ามแขนล้าเกินไป +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
อาซาฮิหลุดยิ้มออกมาจริงๆ ครั้งนี้ไม่ใช่รอยยิ้มที่ฝืนเพราะเหนื่อย แต่เป็นรอยยิ้มที่หลุดจากใจจริงเล็กน้อย สีหน้าอ่อนล้าแต่ดูผ่อนคลายมากขึ้น เหมือนมีใครมารับไม้ต่อให้เขาในช่วงที่ขาแทบจะลุกไม่ขึ้น “อ่า…ฝ่ายพยาบาลสินะ ถึงว่าทำไมถึงพัดลมให้เก่งขนาดนั้น” เขาว่าอย่างขำๆ มือยังพาดไว้บนเข่าข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างจับผ้าโพกที่หลุดลงมาจากคอไว้หลวมๆ พอได้ยินชื่อและการแนะนำตัว เขาก็พยักหน้ารับเชื่องช้า +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
คำถามธรรมดา แต่สีหน้าของอาซาฮิไม่ได้ล้อเล่น อาจเพราะเขาสัมผัสได้ถึงความใส่ใจของอิสึกิเลยเผลอแง้มคำถามกลับไปบ้าง…แม้จะรู้ว่าเป็นคำถามที่อาจไม่จำเป็นต้องได้คำตอบก็ตาม “หรือว่า…ดูแลคนอื่นจนลืมตัวเอง?” พูดจบก็ยิ้มออกมาอีกที สีหน้ายังดูสดใส แต่ในแววตามีความจริงใจแบบคนที่เข้าใจหัวอกกัน
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
“…ไม่คิดว่าการนวดจะช่วยได้เยอะขนาดนี้แฮะ” เขาเอ่ยพึมพำ พลางเงยหน้าพิงเสาเล็กน้อย หลับตาข้างหนึ่งอย่างสบาย “ผมไม่ค่อยมีเวลามาดูแลตัวเองเท่าไหร่หรอกครับ พอหมดงานก็แค่…ล้มตัวลงนอนเฉยๆ” เสียงเขาแผ่วลงนิดหน่อยเหมือนคนที่เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองละเลยอะไรไปบางอย่าง แต่พอฟังคำพูดและน้ำเสียงจริงจังของอิสึกิ เขาก็เอ่ยถามขึ้นเบาๆ “…อาจารย์เนี่ย เวลาเหนื่อย…มีใครดูแลไหมครับ?” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 13/06/2025
อาซาฮิหลุดหัวเราะเบาๆ ทันทีที่ได้ยินประโยคสุดท้ายของรุ่นพี่อาจารย์ “เป็นนักกีฬา MMA ด้วยเหรอครับ…?” เขาทวนเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย สีหน้ากึ่งทึ่งกึ่งไม่อยากเชื่อ “งั้นก็ดีเลยครับ ถ้าเผลอบีบแรงไป ผมน่าจะหลุดจากข้อต่อพอดี” พูดไปก็หัวเราะไป แต่ก็ค่อยๆ ผ่อนคลายไหล่ตามแรงนวดโดยไม่ทันรู้ตัว สัมผัสจากฝ่ามือของอิสึกิทำให้รู้สึกว่าแรงกดกำลังพอดี ไม่ถึงกับเจ็บ แต่ก็ลงลึกพอที่จะคลายความล้า +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“…แปลกดีนะครับ อยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนได้รับการดูแลแบบที่ไม่ได้เจอมาสักพักใหญ่ๆ เลย” เขาหัวเราะนิดๆ แล้วหันมามองอีกฝ่ายตรงๆ “ขอบคุณนะครับ อาจารย์อิสึกิ” พูดพร้อมกับโน้มตัวลงเล็กน้อยเหมือนเป็นการ “โค้งขอบคุณ” แบบไม่เป็นทางการ แต่จริงใจเต็มร้อย
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“แต่ถ้าอาจารย์เสนอจะช่วยนวดไหล่ให้ตรงนี้ล่ะก็…รับไว้เลยครับ ถือว่าเป็นบุญอย่างสูง” เขาพูดติดตลกแต่ก็ยิ้มด้วยความรู้สึกดีจริงๆ “จะว่าไป ผมว่าคนที่เป็นนักกีฬานี่เข้าใจกันง่ายดีแฮะ แค่เห็นหน้าก็เดาได้ว่าเหนื่อยขนาดไหนแล้ว…” แล้วเขาก็เงียบลงนิดหน่อย แววตาอ่อนลงเหมือนคิดอะไรบางอย่าง +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“พวกโอเอนดันมันไม่ใช่แค่ตะโกนอย่างเดียวเลยครับ อาจารย์ต้องลองโดนลากไปซ้อมท่าเต้นตีมือ 5 ชั่วโมงดูบ้าง จะเข้าใจเลยว่าทำไมผมนั่งแปะอยู่ตรงนี้” จากนั้นเขาก็ยืดตัวขึ้นอีกนิด บิดขาไปข้างๆ แล้วหมุนคอเบาๆ “แต่ตอนนี้ก็โอเคขึ้นแล้วครับ ไม่ได้บาดเจ็บอะไร แค่เมื่อยกับหมดแรงเฉยๆ” อาซาฮิยิ้มบาง ก่อนจะยกมือขึ้นแตะบริเวณหัวไหล่ข้างขวา +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิเปิดตาขึ้นเล็กน้อย ยกยิ้มนิดๆ เมื่อได้ยินคำว่า “นักกีฬามาก่อน” จากอาจารย์ “อ้อ…ถึงว่า ท่าทางคล่องตัวดีจังครับ” เขายกไหล่นิดหนึ่งก่อนจะยืดแขนออกเล็กน้อยเหมือนทดลองวัดระดับความเมื่อย แล้วก็หัวเราะในลำคอเบาๆ “ผมอยู่ชมรมเบสบอลครับ…เมื่อกี้ไม่ใช่ซ้อม แต่เป็นแสดงโชว์เชียร์ให้สีขาว” เขาชี้นิ้วโป้งไปทางสนามที่ยังมีเสียงจอแจ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆเหมือนจะบ่นปนน้ำเสียงขำ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“แต่ก็…ดีครับ มั่นใจขึ้นเยอะเลยว่าถ้าผมเป็นอะไรจริงๆ คงไม่ถูกปล่อยให้แห้งตายแถวนี้แน่” อาซาฮิพลิกฝาขวดน้ำแล้วดื่มอึกใหญ่ ก่อนถอนหายใจโล่งอก แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ยิ้มบางๆ ที่มีความรู้สึก “สดชื่นขึ้นจริงๆ” ปรากฏบนใบหน้า “แต่ผมโอเคแล้วครับ ไม่ต้องห่วง อาจารย์ไม่ต้องเฝ้าถึงขนาดนั้นก็ได้ เดี๋ยวผมจะกลับไปเองตอนนี้ล่ะ”
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
คราวนี้เขาเงยหน้าขึ้นเต็มที่เพื่อสบตาอีกฝ่าย แล้วเพิ่งสังเกตได้ชัดเจนว่าดวงตาคู่นั้นไม่ได้ดูสบายๆ อย่างเดียวอย่างที่เคยคิด…แต่แฝงความจริงจังในระดับที่ทำให้รู้สึก “ได้รับการดูแล” อย่างแท้จริง แวบหนึ่งเขาเงียบไปนิดหน่อย ไม่ใช่เพราะอายหรือเกรงใจ แต่เพราะกำลัง “รับ” ความตั้งใจนั้นอย่างเงียบๆ “…สายตาอาจารย์นี่…โคตรเหมือนพี่ชายเลยแฮะ” เขาหัวเราะเบาๆ เหมือนพูดเปรยกับตัวเองมากกว่า +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“ขอบคุณมากครับ อาจารย์อิสึกิ” เขารับผ้าเย็นมาซับหน้า ซับคอ ก่อนจะทาบลงที่ต้นคอด้านหลังแล้วแหงนหน้าขึ้นด้วยสีหน้า “ฟิน” แบบไม่พูดก็รู้ว่าเย็นแค่ไหน “…โอ้โห สวรรค์ของจริง…” เขายิ้มนิดๆ ก่อนจะหยิบขวดน้ำมาถือไว้ “ขอโทษที่ต้องรบกวนนะครับ ทั้งที่น่าจะยุ่งเรื่องอื่นอยู่แท้ๆ… แต่นี่ช่วยชีวิตเลย” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิมองตามแผ่นหลังในเสื้อโค้ตสีน้ำตาลที่วิ่งจากไปด้วยความเร็วระดับนักกีฬา พร้อมกับพึมพำเบาๆ “…อาจารย์อะไรเนี่ย ดูกระตือรือร้นกว่าเด็กปีสองอีก…” เขาอดยิ้มไม่ได้กับความแปลกของอีกฝ่าย ก่อนจะหลับตาพักสายตาแป๊บหนึ่ง จนกระทั่งเสียงฝีเท้ากลับมาใกล้แล้วเสียงพูดทุ้มฟังสบายของอาจารย์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับของเย็นที่เขาอยากได้ที่สุดในจักรวาลตอนนี้ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
พออีกฝ่ายเอ่ยถึงผ้าเย็นหรือแผ่นประคบ เขาก็รีบพยักหน้าทันทีแบบอัตโนมัติ “ถ้าไม่รบกวนอาจารย์เกินไป… ผมรบกวนด้วยนะครับ ผ้าเย็นนี่ฟังดูเป็นสวรรค์เลยตอนนี้…” เขาว่าพลางยิ้มแห้งๆ มือหนึ่งก็เริ่มลูบผมเปียกเหงื่อตัวเองเบาๆ “ขอโทษที่ดูโทรมไปหน่อยครับอาจารย์ ผมไม่คิดว่าโอเอนดันมันจะโหดขนาดนี้…” เสียงท้ายประโยคนั้นเบาเหมือนคนเพิ่งผ่านสนามรบมาอย่างแท้จริง
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“…คือ ผมนึกว่าอาจารย์เป็นพวกปีสาม…หรือสตาฟจากชมรมอื่นน่ะครับ ไม่ได้ตั้งใจจะ… เอ่อ ลามปามนะครับ…” แม้จะยังหอบเหนื่อยอยู่บ้าง แต่เขาก็พยายามยันตัวตรงขึ้นเล็กน้อย เหมือนจะพยายามแสดงความเคารพให้เหมาะสมกับสถานการณ์ เขารับลูกกวาดมาช้าๆ สีหน้ายังดูเกรงใจไม่หาย “รสนมนี่… ได้ครับ ทานได้ครับ ขอบคุณมากครับอาจารย์…” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“อาจารย์…เกษตร?” เสียงของอาซาฮิค่อยๆ แผ่วลงเหมือนพยายามทวนคำซ้ำกับตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ ยกมือขึ้นเกาแก้มซ้ายแก้เก้อ “อ่า… ขะ…ขอโทษครับอาจารย์…” คราวนี้เสียงเรียบกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า พร้อมกับท่าทางที่ชัดเจนว่ารู้ตัวว่าเพิ่งทำพลาดอะไรบางอย่างไปเต็มๆ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิหันขวับกลับไปอีกทีทันทีที่ได้ยินคำว่า “อาจารย์” ใบหน้าที่เดิมทีมีรอยยิ้มขี้เล่นอยู่บนหน้าชะงักค้างไปเสี้ยววินาที แล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีหน้าคล้ายคนเพิ่งโดนสาดน้ำใส่กลางแสงแดด “…หะ?” เขาขมวดคิ้วนิดหน่อยเหมือนไม่แน่ใจว่าฟังผิดหรือเปล่า ก่อนจะรีบขยี้ตาตัวเองแรงหนึ่งที แล้วเพ่งมองอีกฝ่ายให้แน่ใจว่า…ใช่ ผมยาวพัดเบาๆ แววตาใจดี แถมยังบอกชื่อตัวเองชัดเจนขนาดนั้น +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
เขาเลื่อนแก้วชาไปไกลตัวเล็กน้อยก่อนจะยืดตัวนิดหน่อยแล้วถามกลับ “แล้วนายล่ะ คุโรกิ ชอบอะไรเป็นพิเศษไหม หรืออยู่คนเดียวแล้วต้องหาอะไรทำตลอด?” น้ำเสียงไม่ได้คาดคั้น แต่ดูใส่ใจพอๆ กับที่เจ้าตัวรู้สึกอยากขอบคุณเด็กคนนี้ที่ “เปิดบ้าน” ให้เขาในวันที่ใจมันหนักจนเดินไม่ไหว
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“หนังเหรอ…ชอบพวกที่จบแบบไม่สมบูรณ์นิดๆ” เขาว่าพลางเกาหลังคอเบาๆ “แบบที่ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบทุกอย่างในตอนจบ มัน…คล้ายชีวิตจริงดี” แล้วก็หันไปมองคุโรกิแบบขำๆ เหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าเล่ามาเยอะผิดปกติ “…เยอะไปไหม” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“ขนม…ขนมอบพวกพาย แอปเปิลพาย ชอบกลิ่นอบใหม่ๆ มากกว่าได้กินจริงๆ ด้วยซ้ำ” เขาเงียบไปนิด ก่อนจะอมยิ้มมุมปาก “รู้สึกเหมือนอยู่บ้านดี” แววตาอาซาฮิในจังหวะนั้นไม่ได้ดูเข้มแข็งหรือหนักแน่นอย่างที่หลายคนคุ้นเคย แต่มันกลับดู “สบาย” อย่างที่คุโรกิอาจไม่เคยเห็นมาก่อน +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“งานอดิเรกเหรอ…” เขาทวนเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายกว่าช่วงก่อนหน้านี้เล็กน้อย “ฟังเพลง…ส่วนมากเป็นแจ๊สเก่าๆ หรือเพลงยุค 80–90 แบบอเมริกันหน่อยน่ะ ชอบเสียงเครื่องเป่า แล้วก็กลองแบบเก่า มันฟังแล้วโล่งดี” เขาหันไปมองหน้าต่างบานเล็กที่ลมพัดเข้ามาเบาๆ แล้วพูดต่อ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิหลุดหัวเราะในลำคอเมื่อคุโรกิพูดถึง “เปลี่ยนกระเบื้องหลังคาบ้าน” ไม่รู้ว่าเพราะมุกกวนๆ หรือเพราะจินตนาการตัวเองปีนหลังคาในชุดคุณปู่มันดูตลกเกินไปกันแน่ “นายมีแผนจะซ่อมทั้งบ้านจริงๆ สินะ” เขาว่าเบาๆ พลางยกชาขึ้นจิบอีกครั้ง พอได้ยินคำถามเกี่ยวกับงานอดิเรก เขานิ่งคิดไปเล็กน้อย คิ้วขมวดนิดๆ อย่างใช้เวลาไล่เรียงในหัว เพราะมันเป็นคำถามที่ไม่ค่อยมีใครถามเขาแบบนี้เท่าไหร่ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ “เอาเป็นว่า ถ้ามีแข่งอะไรที่พอให้ลงด้วยกันได้…จะรอวันนั้นแล้วกัน”
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“แต่ถ้าจะให้วัดกันเรื่องความหลากหลายของความสามารถ…ฉันสู้ไม่ได้หรอก คุโรกิทำได้หลายอย่างเลยนี่…ทั้งว่ายน้ำ ทั้งช่วยงานโรงเรียน ไม่ได้มีแค่เบสบอลแบบฉัน” พูดแล้วเขาก็หลุบตาลงนิดหน่อย สีหน้าดูสบาย ๆ แต่ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มนั้น “…ที่ว่าน่าประลองน่ะ ไม่แน่หรอก อาจจะเป็นฉันที่ต้องสู้สุดใจเลยก็ได้” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“แต่ก็ดีแล้วล่ะ…ที่ลงแข่งว่ายน้ำ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่จริงใจ “ถนัดอะไร ก็ลงอย่างนั้น นั่นแหละดีที่สุดแล้ว” พอได้ยินคุโรกิพูดถึงตัวเองว่าแพ้แน่ ๆ อาซาฮิก็ส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่หรอก” เขาพูดเรียบ ๆ “ฉันเองก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก แค่ได้เปรียบเพราะเล่นเบสบอลมาตั้งแต่เด็กแค่นั้นเอง” อาซาฮิเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยักไหล่เบา ๆ พลางหันมามองอีกฝ่ายตรง ๆ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิหัวเราะเบา ๆ กับคำว่า “เงาเสา” น้ำเสียงทุ้มต่ำดังพอให้ได้ยิน แววตาดูผ่อนคลายกว่าทุกทีที่อยู่ในสนามเบสบอล “งั้นคราวหน้าจะต้องตั้งใจทำตัวให้ดูมีชีวิตกว่านี้หน่อยล่ะ…” เขาพูดติดตลกเล็กน้อย ก่อนจะมองอีกฝ่ายที่เช็ดหยดน้ำออกจากต้นคอท่ามกลางแสงแดดรำไร…ภาพนั้นมันดูเหมือนหลุดมาจากโปสเตอร์โปรโมตกีฬายังไงก็ไม่รู้ +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“…ฉันชื่ออาซาฮิ ปีสาม จำได้ว่าไม่มีใครในทีมเราไว้ผมแดงแสบขนาดนี้แฮะ” พูดพลางหัวเราะบางๆ เหมือนแหย่นิดๆ แต่อารมณ์ดูดีขึ้นกว่าเมื่อครู่มาก
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
เขาเหยียดแขนออกไปข้างหน้าเบาๆ เหมือนยืดเส้น โชว์ให้ดูว่าไหล่ตึงแค่ไหน “ถ้านายจะเอาน้ำให้ ก็ดีเลย… แต่ไม่ต้องลำบากมากก็ได้นะ นายดูเหมือนจะไม่ใช่พวกสตาฟใช่ไหม?” เขาเหลือบตามองอีกฝ่ายอย่างสงสัย แต่ไม่ได้ตั้งใจจะสอบสวนจริงจังนัก +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
เขาพูดติดขำ เสียงแหบแต่แฝงความขี้เล่นตามนิสัย “แต่ก็… ขอบใจนะ” เขาพูดเสียงแผ่วลงนิดนึง ขณะหลุบตามองพัดที่กำลังโบกให้ ใบหน้าที่เมื่อครู่ดูอ่อนแรง กลับมีแววอบอุ่นขึ้นอย่างไม่รู้ตัว “ไม่เจ็บตรงไหนหรอก… แค่กล้ามเนื้อมันประท้วงอยู่เงียบๆ ตอนยืนโยกแขนไปร้อยรอบน่ะ” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิสะดุ้งน้อยๆ เมื่อสัมผัสถึงลมเย็นจากพัดสีแดงที่โผล่มาอย่างไม่ให้สัญญาณเตือน “อึ่ก…” เขาหันขวับไปมองต้นเหตุ แววตาในแวบแรกดูตกใจอยู่บ้าง แต่พอเห็นว่าเป็นเด็กหนุ่มผมแดงในแว่นกันแดด หน้าตาไม่ได้มีท่าทางเป็นภัย รอยยิ้มก็เหมือนคนมาดี อาซาฮิก็ถอนหายใจเบาๆ ราวกับปล่อยความระแวงออกไป “…เล่นโผล่มาแบบนี้ ถ้าฉันล้มไปตอนนี้นายจะรับผิดชอบยังไงเนี่ย…” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
“แต่น้ำเย็นนี่ฟังดูดีมากเลย… จะว่าไป ลูกกวาดก็…ไม่เลวแฮะ” เจ้าตัวหัวเราะอีกที คราวนี้เป็นรอยยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย ดูผ่อนคลายกว่าเมื่อครู่ “ฉันชื่ออาซาฮิ ปีสาม นายล่ะ?”
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิเลิกคิ้วเล็กน้อย ใบหน้าชื้นเหงื่อแสดงสีหน้างุนงงอย่างชัดเจน ก่อนจะหัวเราะเบาๆในลำคอ พอให้ดูไม่เสียมารยาท “ขอโทษที… ฉันสมองเบลอไปหน่อย คงยังไม่รู้จักกันใช่ไหม?” เขาขยับตัวเล็กน้อยแต่ยังไม่ยอมลุกขึ้น มือหนึ่งยกขึ้นเช็ดเหงื่อจากคอแล้วค่อยๆพิงเสากลับเหมือนเดิม +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 12/06/2025
อาซาฮิเหลือบตามองเงาที่ทอดทับลงบนพื้นข้างหน้า ก่อนจะเงยหน้าช้าๆ ไปมองคนที่เอ่ยทักเขาด้วยน้ำเสียงสุภาพ “…หืม?” เขากะพริบตาอยู่สองสามที ราวกับประมวลผลช้าไปนิดจากความเหนื่อยล้า มือที่กำขวดน้ำเปล่าเลื่อนลงวางไว้ข้างตัวก่อนจะมองมือที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ “……เอ่อ นายคือ…?” +
100
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 11/06/2025
เขาบ่นงึมงำเหมือนเด็กงอแง รอยยิ้มเอียงๆ ยังอยู่บนหน้า… พร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนเหงื่อจนผมหน้าม้าเปียกติดหน้าผาก เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย เหมือนจะมองหาใครบางคน แต่ก็ยังไม่มีใครเดินเข้ามา “…น้ำเย็นสักขวด…หรือใครก็ได้…ช่วยลากฉันกลับห้องที”
000
朝日•ハーパー 「Slow active」 @thk-asahi.bsky.social · 11/06/2025
แม้ในสภาพเหนื่อยสะบักสะบอม แต่อาซาฮิก็ยังมีรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ใช่ความสนุกเฉยๆ แต่เป็นความรู้สึกพอใจในสิ่งที่ทำเต็มที่ แม้ร่างกายจะประท้วงด้วยกล้ามเนื้อที่ล้าไปหมด เขาหันไปมองสนามที่ว่างเปล่า ผู้คนเริ่มทยอยเก็บของกันแล้ว แต่อาซาฮิยังนั่งอยู่ตรงนั้น เหมือนไม่อยากให้วันนี้จบลงง่ายๆ “ปีหน้า…ถ้าโดนลากให้เป็นอีก…จะหนีไปอยู่ป่าภูเขา” +
100