สีหน้าของริโอะดูไม่มั่นใจนัก มองไปที่ฮายาโตะคุงอย่างงุนงง
“ ฉันโตพอจะจำได้ว่าไม่เคยเล่นกับนาย ”
จ้องเขม่ง— *นึกว่าตอน8ขวบ*
ลองนึกดูแล้วตอนนั้นก็ไม่ได้ไปรู้จักใครเลยนี่ เจ้านี่จำคนผิดจริงๆสินะ
“ ช่วงประถมน่ะ..ฉันจำได้ทุกอย่าง แต่ไม่มีนายในความทรงจำเลยซักนิด จำคนผิดแล้วล่ะ! “
