iiinova — where your digital self keeps evolving

จะน่ากลัว หรือเห็นต่าง อ่อนโยน หรือโหดร้าย …เธอมองอย่างไร… อสูรตนนั้นเอียงศีรษะเมื่อเห็นเธอค้างฝ่ามือ เขาก็ชะงักคอย ไม่ดึงดันหรือบังคับ “ที่ที่เจ้ามา…“ เขาจะเดินไปส่ง หากหล่อนอยากกลับเอง เขาจะหันหลังจากไป

000 0

ผิดกับดวงตาอสูร เขาเห็นเด็กชายที่เย้าหยอกไปกับการละเล่น ซ้ายที ขวาที หลอกล่อให้ ’ผู้ล่า‘ ได้หาพบ แม้อสูรจะพบ แต่ไม่ออกล่า ปล่อยให้เด็กชายหยอกเย้าผู้มาเยือน สร้างเสียงหัวเราะ จนการละเล่นจบ ดอกไม้ขาวเบ่งบานมากขึ้นทุกชั่วขณะ เต็มกรอบหน้ากากอสูรจนแทบย้อมเป็นสีเดียว หากเทียบเคียงถึงตัวตน เป็นอย่างไร อยู่ที่คนจักมอง (+)

100 0

ไม่มีใครรู้ว่าชายหน้ากากเท็นงุรู้ได้อยากไร บางทีมันก็อาจจะมากกว่าสิ่งที่ตาเห็น… เฉกเช่น…ความรู้สึก “ท่านเป็นใคร” เขาอยากรู้ว่าใคร อยู่ภายใต้หน้ากากนั่น แซฟไฟร์นี่ เป็นของจริงหรือไม่… | (+)

100 0

— ไร้ความกลัว เทโจ วางคมเปโตะลงบนมือของสตรีสวมหน้ากากกระต่าย ปลายนิ้วสัมผัสอยู่บนมือเรียวที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคย มอบขนมที่เลือกให้ราวกับสิ่งของที่ต้องถวาย บางสิ่ง เริ่มทำให้ ‘เทโจ’ รู้สึกระแคะระคายว่าที่แห่งนี้อาจไม่ใช่ที่ของเขา เสียงของทับทิม เสมือนตัวตนที่ได้พบ…นำพาสติให้เขาได้เป็นเจ้าของร่างกายที่เป็นของ ‘เทโจ’ อีกคน “ท่านยิ้มออกมาด้วยเหตุอันใด…” (+)

100 0

เหมือนเป็นจริงอยู่ชั่วขณะ “…มิรู้หรือ” น้ำเสียงตอบกลับอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ไม่ใช่ คิมุระ ไม่ใช่ สุโนะฮาระ แค่… เทโจ “ ██ ” มือของยักษายื่นตรงหน้า เจ้าของดวงตาสีทับทิม รอให้เธอจับ ’ต้องกลับแล้ว…‘ ชายหน้ากากอสูรบอกเธอในความคิด ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะไปหรือไม่ไป

121 0

「まあだだよ」 — 'ยังไม่ได้นะ' เสียงเด็กเล็กดังเจื้อยแจ้วสะท้อนกลับมา อสูรตนนั้นนิ่งเฉย ปล่อยให้รากไม้เรื้อยล้อมหน้ากากสีชาด ดอกไม้ผลิบานบนความน่าพรั่นพรึงแต่ดูแล้วไม่น่าหวาดกลัว เธอจะเห็นเรือนผมสีแดงถูกมัดรวบพาดอยู่ช่วงบ่า ปลิวไสว ชายภายใต้หน้ากากยังคงเงียบงัน เขาได้ยินเสียงของทับทิม แม้จะเห็นหน้ากากกระต่ายประดับแซฟไฟร์ (+)

100 0

ฝันของโยชิ อาจได้ยินเสียงเด็กชายคนหนึ่งดังแว่วมาตามลม เขาวิ่งผ่านเธอไปเหมือนเด็กที่กำลังจะเล่นซ่อนแอบ ‘อิจิ… นิ… ซัน… ย่ง…‘ เสียงนับเลขดังทั่วอาณาบริเวณที่สงบ 「もういいかい」 — “หาได้หรือยัง” เสียงทุ้มอาจคุ้นหู แต่ก็อาจไม่ อาจเป็นเสียงของใครบางคนที่เธอไม่รู้จัก เหมือนไม่ใช่ ‘เทโจ’ ซึ่งเธอก็อาจไม่ได้นึกถึงเขา …… … (+)

100 0

งานเทศกาล มีขนมมากมายให้เลือก ดูละลานตา…แต่เขากลับเลือกเพียงเกล็ดก้อนน้ำตาลที่บรรจุอยู่ภายในขวด “คมเปโตะ…” ลูกอมเล็กจิ๋วมีรูปร่างคล้ายดาว แต่งสี เติมกลิ่น แต่มีแค่รสหวาน ขนมแสนธรรมดา ที่ลูกชายเจ้าของร้านขายขนมญี่ปุ่นไม่ได้โปรดปรานเท่าใด ทว่าในใจ เป็นสิ่งที่ ‘เทโจ‘ กลับคิดว่า มันคือขนมที่ไม่ได้กินมาเนิ่นนาน ประหลาด แต่เขาก็เลือก… หนึ่งก้อน อยู่ในมือ |

100 0

‘เทโจ‘ รู้สึกได้ถึงน้ำหนักจากฝ่ามือที่เกี่ยวท่อนแขน เหมือนเป็นจริง คนสองคนเดินเคียงคู่ ผ่านกลุ่มคนที่ส่งสำเนียงที่ฟังไม่ออก มันมีเสียงหัวเราะของเด็กหนึ่งคนแทรกอยู่ มือถือดาบไม้ สวมเสื้อที่มีตราลายพฤกษา เขามองผ่านไป — รู้ตัวอีกทีก็ยืนอยู่หน้าร้านขนมหวาน เจ้าของหน้ากากเท็นงุเหมือนกวาดตามอง (+)

100 0

“นายท่าน” สิ้นคำ — เทโจสัมผัสหน้ากากตัวเอง บริเวณเหนือปาก แต่เขาไม่ได้เป็นคนเอ่ย “…เรายังไม่พลาดขนมหวาน” “ท่านอยากกินอะไร” เท็นงุ — ยื่นแขนให้ควง หวังช่วยพยุงคนที่เดินลำบาก

121 0

สตรีผู้สวมใส่ หากเป็นดังที่เคยฝัน…มีเพียงคนเดียว คนที่เขาคิดว่าตนรัก แต่กลับปันใจเมื่อได้เห็นหน้านางอีกคนในชีวิต แซฟไฟร์ และทับทิม เป็นอัญมณีคนละอย่าง คนหนึ่ง มีความสุขเมื่อได้เห็นยามหลับฝัน อีกคน ก็ชวนสะกดตาเมื่อพานพบก็ยากจะละจาก “อิจิ“ … “นิ” เหมือนคำพูดทวนคำสำหรับคำตอบที่ได้รับ “เหมาะสม” (+)

100 0

ผมสีแดงไม่เคยยาวพอจนถูกมัดรวบ ครานี้กลับยาวสลวยจนสามารถปล่อยหางพาดช่วงไหล่ ดูน่ารำคาญแต่กลับไม่น่ารำคาญ ร่างกายเหมือนเชยชิน ทั้งดูเป็นตัวเองแต่ก็ไม่ เขาเหมือนเป็นใครอีกคน แต่ก็ไม่ผิดไปจากความเป็นตัวเอง เบื้องหน้าเขาเป็นสตรีสวมกิโมโนสีทึบ กับหน้ากากกระต่าย ลึกลับแต่ก็คุ้นชิน หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวราวกับคนยินดีและตระหนก กระต่าย เอียงศีรษะ เท็นงุ เอียงศีรษะตาม (+)

100 0

ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสถึงคนปลายทาง ร่างกายเหมือนถูกดูดเข้าหมอกทึบ ชั่วอึดใจก็มาอยู่ท่ามกลางแสงสีและกลิ่นอายของงานเทศกาล ดูสนุก ครึกครื้น ผิดจากเรื่องสยองขวัญที่เพิ่งพ้นผ่านไป เหมือนจุดหมายปลายทางที่นำพาเจ้าของร่างมาจะมีเพียงบันทึกคำอธิษฐาน กระดาษสีฟ้าเคียงคู่สีขาวลู่ตามลมบนกิ่งไผ่ งานเทศกาล… (+)

100 0

นอกเหนืออื่นใด ปลายทางนั่นกลับมีหญิงสาวยืนอยู่ด้วยกันอีกคน เวลาแห่งความคุ้นเคยหรือเป็นเพียงแค่ภาพซ้อนทับ ใบหน้าที่เหมือนกันระหว่างหญิงสาวทั้งสอง ไม่ว่าจะเป็นนางในฝันหรือเป็นเธอที่อยู่ในชีวิตจริงดูไม่ต่างกัน @kmiyoshiharu.bsky.social “ร รอด้วย!” ขอเพียงเขาได้พึ่งพาใครสักคน และนำพาตนเองไปถึง…

หัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำเริ่มทำให้เขามองแสงสว่างนั้นอย่างตรงไปตรงมา ‘ปลาทอง‘ ที่ไม่รู้สี ทั้งครีบมันน่าเกลียดเหลือทน กำลังแหวกว่ายในทางทิศที่เขาจะดำเนินไป ชื่อของปลาดังเข้ามาในความคิด แต่ไม่รู้ว่าตัวไหนเป็นตัวไหน “อิจิ…“ “นิ?” (+)

ความหวาดกลัวพุ่งทะยานมาจนสุดขั้วหัวใจ เสียงหวีดร้องอย่างเสียผู้เสียคนดังออกมาจากชายอกสามศอก สองเท้าวิ่งพรวดอย่างสุดชีวิตโดยไม่คิดหันหลังกลับ กลัวว่าหัวนั่นจะกลิ้งตามมาเหมือนภาพหลอนในหนังสยองขวัญ เทโจหลับตาวิ่ง กระนั้นกลับมีแสงลอดผ่านเข้ามาในดวงตา ออร่าอบอุ่นและเรืองรองทำให้ฝีเท้าที่ก้าวอย่างไม่มีที่สิ้นสุดค่อย ๆ ชะลอมาเป็นเดิน (+)

ชายหัวแดงมองซ้ายขวาอย่างรู้สึกพะว้าพะวง กระทั่งเสียงตกของอะไรบางอย่างดัง และกลิ้งหลุน ๆ เข้ามา “ใครน่ะ” อาจเป็นลูกบอลหรือลูกบาสของเด็กในชมรมที่เล่นแล้วไม่ยอมเก็บ เขาคิดอย่างคาดหวังว่ามันจะไม่ใช่สิ่งใดที่เหนือธรรมชาติ กระทั่งสิ่งที่กลิ้งมาถูกพันเกี่ยวด้วยสาหร่ายสีดำ หรือมันอาจจะเป็น…เส้นผม? (+)

เขาจำได้ว่าตัวเองเข้าห้องนอนไปแล้วหลังกิจกรรมเสร็จสิ้นทั้งหมด เทโจมองซ้ายมองขวาอย่างรู้สึกวังเวง ทั้งที่ทุกอย่างเหมือนเวลาปกติแต่เขากลับรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง อาจด้วยความผวาที่มีอยู่เป็นทุน เริ่มทำให้ชายหนุ่มก้าวเท้าไม่ออกและใจไม่อยู่กับที่กับทาง “ม มีใคร…อยู่ไหม” “ได้โปรดตอบด้วย” (+)

Shachou @kmishachouthecat.bsky.social · 18/12/2024

7-8 พฤษภาคม 2015, 11:13 PM โดยประมาณ | โรงเรียนคูเมอิ #KMI_TsunagiNoYoru เป็นอีกครั้งที่เขาหวนนึกถึงเรื่องประหลาดภายในโรงเรียนอย่างไม่ได้ตั้งใจ โรงเรียนเก่าที่มากด้วยตำนานและสิ่งลี้ลับ เนื้อหาเรื่องราวเป็นดั่งเช่นนิทานหลอกเด็กให้คนหูเบาได้หลงเชื่อ แต่ถึงอย่างนั้น คนปากดีก็ยังคิดกลัว (+)

140 0

Reposted by Teijo👺

#KMI_Commu 🐈‍⬛ "แม้ว" เดินผ่านมาไถขา oO(อืม กลิ่นปกติดี ผ่าน) /นอนซุ่มรอจั๊มป์สแกร์คุณอยู่ที่มุมถนน oO(โดนเลาแน่) "มาวววว ม้าวววว" ยืนสองขาเกาะคุณที่กำลังกินอะไรบางอย่าง oO(เห้ย! กินอะไรน่ะ ไม่เคยเห็นมาก่อน ขอดมด้วยยย) _________ NPC - Shachou (แปลว่าประธาน) 🐈‍⬛ เนียนรู้จัก หยิบไปวาด ผ่านมาจกพุง OK! Doc - bit.ly/4fk5ijq

128486 0

Reposted by Teijo👺

Kumei Gakkou @kmi-commu.bsky.social · 15/12/2024

#KMI_JinshinJiko 👾 人身事故 👾 (mini event 5th) ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่อากาศอบอ้าว จู่ๆ สายตาของคุณก็สะดุดเข้ากับเครื่องเกมเก่าสีสันสดใสที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และเหมือนว่าแรงดึงดูดบางอย่างชักพาคุณให้หยิบมันขึ้นมา และก่อนที่จะรู้ตัว คุณก็กดเริ่มเกมไปเสียแล้ว TW: ภายในเกมมีภาพและเนื้อหาที่เกี่ยวกับการฆาตกรรม เลือด และเหตุการณ์สะเทือนใจ รายละเอียด: bit.ly/3ZUvGfq

1199210 0

( ขอบคุณค่ะ 👺)

อาชาลายวัวมีชื่อที่สิ้นคิด ทว่า ท่วงท่ามันสง่าดูเป็นม้าสายพันธุ์ดี เขาคิดแบบนั้น…เพราะอาจมีบางสิ่งที่ทำให้คิดแบบนั้น แว่วเสียงเกือกม้า อาจเป็นสิ่งที่เขาคิดไปเอง ทว่ามันหายไปพร้อมกับที่หล่อนลับสายตาไปพร้อมกัน เขาปล่อยช่วงเวลาจวนใกล้พลบค่ำ ตอนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี… ชายหัวแดงถึงได้กลับไปพร้อมกับจักรยานที่มีลวดลายสีขาวแต้มจุดดำ

100 0

ภาพจิตรกรรมไม่ได้ดูโดดเด่นน้อยลง แม้จะหลงเหลือคราบตะกอนสีดำบนผืนภาพท้องฟ้ายามเย็น ตำแหน่งเดิมกับภาพฝัน เขารอคำตอบ แม้จะไม่ได้อย่างที่ต้องการ อย่างน้อยเธอก็ตอบเขา “...ไว้เจอกันตอนเปิดเทอม” เทโจเอ่ยคำทิ้งท้าย ความอบอุ่นในหัวใจไม่จาง สิ่งที่มอบให้แก่เธอคงเป็นคำลาที่ไม่ใช่เพื่อจาก ไว้พบกันใหม่… ไม่ใช่คำลาตลอดกาล (+)

100 0

Teijo👺 @teijo-kmi.bsky.social · 03/11/2024

การโต้ตอบสนทนาดูมีแต่เขาที่เป็นผู้พูดอยู่ฝ่ายเดียว กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ชายหัวแดงละเลิกความพยายาม และสรรหาเรื่องราวมายื้อ ทว่าก็ไม่อาจซื้อเวลาให้เธออยู่ต่อมากกว่าที่เป็น เขาไม่ได้โง่ขนาดที่ไม่รู้ว่าเธอไม่ได้พึงใจเขาสักเท่าไร แต่ก็ไม่ได้ฉลาดพอที่จะตีความการกระทำของตัวเอง ว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่สมควรทำ (+)

100 0

“ผลการเรียนฉันก็ไม่ได้แย่ถึงขั้นเรียกว่าสมองฝ่อ” ชายหัวแดงส่ายหัวอย่างไม่เห็นด้วยกับคำพูดที่เธอว่ากล่าวมา “ฉันฉลาด” และยังมั่นใจ ดวงตาสีมะกอกดำจับจ้องที่อีกฝ่ายไม่วาง ดูเหมือนเธอจะพยายามหนีไปอีกหน “เดี๋ยวก่อนสิ…” “ไม่มีเหตุผลอื่น ที่เธอมาที่นี่แล้วจริง ๆ เหรอ?”

100 0

Teijo👺 @teijo-kmi.bsky.social · 03/11/2024

เขาพยายามที่จะไม่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดแล้ว แต่เจอหล่อนทีไร ก็เป็นอันต้องหยุดสายตาไม่ได้ทุกครั้งไป แต่เขามีเหตุผล… การพบเจอแต่ละครั้งราวกับเป็นโชคชะตา ไม่ว่าจะในโอกาส หรือสถานการณ์ไหน ช่วงเวลาที่เขาคิดถึงใครอีกคน…ก็มักจะมี ‘หล่อน‘ ยืนทดแทนในส่วนนั้นทุกครั้งไป มันทำให้เขาสงสัย ว่าเธอจะรู้…เหมือนที่เขารู้หรือเปล่า “อันนี้…ไม่ถูกต้อง เพราะฉันไม่เคยทำเรื่องอะไรอย่างนั้น” (+)

100 0

Teijo👺 @teijo-kmi.bsky.social · 03/11/2024

“วิตถาร?“ เทโจเอ่ยทวนคำ พร้อมส่งสายตามองนางราวกับต้องการคำขยายความ แต่ถ้าหากไม่มี…เขาก็คงทำได้เพียงแก้ตัวกับสิ่งที่เธอพูด “ฉันไปแอบดูกางเกงในของเธอตอนไหน” ชายหัวแดงไม่ปฏิเสธ หากอีกฝ่ายจะหาว่าตนมองไปทางหล่อนบ่อยครั้ง และอาจจะจริงที่เขามองเธออย่างเสียมารยาท ถึงแม้มันจะไม่ได้ล่วงเกินความเป็นส่วนตัว (+)

100 0

Teijo👺 @teijo-kmi.bsky.social · 02/11/2024

น้ำเสียงดูเหมือนจะงงงวยมากกว่า เขาไปทำอะไรให้หล่อนตอนไหน มีแต่เธอที่ไม่เคยพูดจาดี ๆ กับเขาเลยสักครั้ง เขามองการกระทำของโยชิฮารุที่เหมือนมีอาการระคายคอ หรือมวลท้องอะไรก็ตาม ทั้งที่เมื่อครู่ยังปกติ “โดนสิงเหรอ?” เทโจยกมือขึ้นมาป้องปากกระซิบ หน้าซื่อตาใส ชวนให้สงสัยว่ามันถามหาความจริง หรือเพียงเย้าหยอกสุมไฟ “ขอให้เจ้าอาวาสรดน้ำมนต์ให้ดูไหมล่ะ” “เผื่อผีร้ายจะออก”

100 0

Teijo👺 @teijo-kmi.bsky.social · 02/11/2024

เทโจนิ่งเงียบขณะที่โดนสวนกลับมาเขาไม่เข้าใจอยู่หลายเรื่อง แต่หนึ่งในนั้นก็คงไม่พ้นเรื่องที่อีกฝ่ายดูเหมือนกินรังแตนอยู่ตลอดเวลาที่เจอหน้าเขา “ก็มีทั้งคนที่พูดจาดี ๆ และพูดจาหมา ๆ นั่นแหละ” เขามองเธอ คำพูดเลื่อนลอยแม้จะไม่ได้เจาะจงว่าเป็นใคร แต่ก็ได้ให้คำตอบสำหรับคำพูดนี้ “……ฉันทำอะไร?” (+)

100 0

และเมื่อสายตากลับมาดังเดิมเช่นทุกที มันก็ปล่อยมือออก อย่างรีบร้อน “โทษที“ “สายตาเมื่อกี้” เขาไม่ได้ตอบคำถามของเธอในทันที “อืม…ช่างมันเถอะ” “เพราะมัน กินใจน่ะ…” “ไม่เพราะหรือ?“

100 0

เทโจยื่นมือไปจับที่ลาดไหล่ และดันให้โยชิฮารุหันกลับมามองทางตนเอง หวังให้ได้เห็นดวงตาแบบเดียวกับเมื่อครู่… ความสับสนระคนทุกข์ มิเคยจาง เขารู้ต้นสายปลายเหตุ…ว่าทำไม เธอพูดกับเขาในฝัน ’ตัวเขา’ ที่อยู่ใน ‘ฝัน‘ ของตัวเอง “…ย” “โชโกะ” (+)

100 0

แต่ไม่ว่ามันจะส่งถึงแก่คนผู้ใด เขาคิดว่าตนเองไม่ได้มองพลาด แต่เมื่อครู่นี้…คือ สายตาของ ‘เธอ’ เขาไม่รู้ว่าทำไมมันถึงมาซ้อนทับกับคนตรงหน้า… ความเป็นไปได้ ถูกคิดไปต่าง ๆ อย่างหลากหลาย พร้อมคำถามมากมายที่เกิดขึ้นภายในใจ เหตุใด… ทำไม… และเพราะมัน ‘เหมือน‘ อย่างไม่มีผิดเพี้ยน… เพียงแต่เขาไม่รู้ ว่ามันไม่ใช่อารมณ์ของเธอ (+)

100 0

เสียงกระดิ่งดังพอให้เขามองตามขึ้นไปชั่วครู่ ก่อนจะเหลียวกลับลงมา โยนเหรียญห้าสิบเยนลงไปในกระบะของศาลเจ้า โดยไร้คำอธิษฐาน และทันทีที่เธอหันมองมา ความสงบก็ถูกแทรกอย่างยุ่งเหยิง ร้อนลน และหนักอึ้ง ชายหัวสีแสดพูดไม่ออก เหลือแต่อาการนิ่งงัน ปล่อยให้สาวเจ้าที่มองเขาราวกับอากาศธาตุ ได้ตั้งจิต (+)

100 0

ความคุ้นเคยที่ไม่รู้ว่าสิ่งใดนั้นชัดเจนกว่า จะเป็นโยชิฮารุที่อยู่ตรงหน้านี้ หรือเป็น ‘เธอ‘ อีกคน ที่อยู่ในฝันมาหลายปี ความเงียบงันยังคงเป็นคำตอบแก่ตัวเขา มีเพียงเสียงเรไรขับขานเป็นทำนองดังเดิมแบบที่ธรรมชาติจัดสรร สงบแต่ไม่ได้อบอุ่น เท่ากับภาพจำ (+)

100 0