เมื่อเสียงบรรเลงจบลงก็ถือโอกาสจับประตูเปิดให้เกิดเสียงพอดึงความสนใจในขณะที่ตัวเองยังนอนแนบพื้น
“ไนซ์เพลย์ กินข้าวยัง?”
ยิ้มร่าทักทายด้วยระดับสายตาตั้งฉากกับระนาบยืน เธอวางมือชันพื้นดันตัวเองขึ้น ส่งเสียง ”อ๊ะ“ เบาๆ เมื่อกระดูกสักส่วนในตัวลั่นอย่างน่าเวทนา
“ซานาริจังอยู่ชมรมดนตรีไหมนะ?”
ลองถามแผนการของปีนี้ มือขวากำเป็นหมัดทุบสะโพกเยื้องด้านหลังดังปั่กๆ
