“นั่นน่ะสิ… ครับ”
เขาพึมพำพลางเงยหน้ามองฟ้า เริ่มครุ่นคิดว่าจะทำอะไร เมื่อเดินเข้าร้านไป คาลวินได้เดินไปพูดคุยกับเจ้าของร้าน กับลูกค้าตามที่ได้เอ่ยพูดไว้เลย กลิ่นของขนมหอมหวานชวนให้น่าซื้อเพิ่ม แต่ขณะนี้เขาก็ยังไม่มีความคิดจะซื้อเพิ่ม
“ทำไมเหรอครับ ? ”คาลวินยิ้มบางด้วยความสงสัย เพราะรูปแบบประโยคดูแปลก ? “แต่…บางทีอาจเป็นแบบนั้น”
”เคยมาบางครั้งครับ เพราะว่าใกล้วิทยาลัยด้วย“
