[ โรลเปิด | โกงเวลา | บวกได้ ]
10 : 23 — ความทรงจำที่มิอาจลืมแม้วายวัน — หาดยูงามิฮามะ
เพี๊ยะ !
เสียงนั้นดังก้องในความเงียบงันแต่เขากลับเผยรอยยิ้มออกมา ใบหน้านั้นที่ไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวด ทว่า กำลังยิ้มเยาะอย่างเริงร่า
'ยังจะมีหน้ามายิ้มได้อีกนะ!'
'พอกันที เราเลิกกันเถอะคุณยู'
"อืม"
น้ำเสียงตอบกลับอันแผ่วเบานั้นเปล่งออกมาในขณะที่เจ้าของรอยแผลเดินจากไป
(+)