“เครื่องรางคุ้มครองเหรอ” ซากุระยิ้มกว้าง “น่ารักดีนะ น้องชายนัตจังคงชอบมากเลย”
เธอนั่งนิ่งๆให้นัตสึกิจัดการ พอได้ยินเสียงเข้มๆเลียนแบบช่างตัดผมก็อดหัวเราะคิกคักขึ้นมาไม่ได้
“อืม…” ซากุระแกล้งทำเป็นคิดจริงจัง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงตาม “งั้นขอแบบที่ดูสดใสหน่อยค่ะคุณช่าง ไม่ต้องเยอะก็ได้ แค่น่ารักก็พอ”
เธอหันไปมองนัตสึกิด้วยรอยยิ้ม “ฝากด้วยนะคะ~”
