คำพูดที่ตรงไปตรงมาของอีกฝ่ายทำเอาชุนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหลุดยิ้มละมุนออกมาด้วยความรู้สึกอบอุ่นใจ
"ดีใจหรอ ผมก็ดีใจเหมือนกันนะ"
ชุนขยับก้าวเดินเคียงข้างของนิสา ขณะที่ในมือยังคงถือดอกไฮเดรนเยียที่ได้รับมาไว้อย่างทะนุถนอม
"ถ้างั้น.. เดินไปอีกนิดข้างหน้าอาจจะมีสวนสาธารณะอยู่นะ"
ชุนพูดก่อนจะหันไปสบตากับอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นกันเอง
"พวกเราไปหาของกินอร่อยๆที่นั่นกัน!"
