ฮารุเมะเขย่าบ่าเรียกชื่ออีกฝ่ายซ้ำ ๆ มือเริ่มสั่นเมื่อไม่รู้สึกถึงลมหายใจ เขารีบวางมือกลางอก กดหน้าอกอย่างร้อนรน
“อึก...คารุมะ ตื่นสิ...ตื่น!”
เสียงของเขาสั่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น หัวใจเต้นแรงจนได้ยินชัดในหู ทั้งที่ไม่ชอบหน้าเด็กคนนี้ แต่กลับรู้สึกกลัวเมื่ออีกฝ่ายยังนิ่งสนิท
ฮารุเมะรีบประคองใบหน้าและก้มลงช่วยหายใจ ก่อนก้มมองอีกฝ่ายด้วยแววตาวูบไหว
‘ไม่น่าเล่นกับนายแบบนี้เลย...’