دو ماهه میتونم به جرات بگم یه روزم نبوده که حال و حوصله داشته باشم
هر روزم دارم بدتر میشم
احساس میکنم هیچ چیز زندگیم دست خودم نیست
ویدیو خارجی میبینم مردمشون واسه پاییز و فلان برنامه ریزی طولانی مدت میکنن میکنن فقط به این فک میکنم که یک ساله هر گهی خواستم بخورم گفتم شاید جنگ شه تا اون موقع
