Sign in

Sasa🎋

@sasa-shr.bsky.social
180 followers 179 following 150 posts

คุเซะ ซาสะ | 3-A | ซูซาโนะโอะ | ชมรมกลับบ้าน 👋🏻 #SHR_Commu Doc: bit.ly/4wHeV5d

PostsRepliesMedia
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 05/10/2026
ทั้งการฝึกปีสุดท้าย การตัดสินใจเรื่องอนาคต และวันสำเร็จการศึกษาซึ่งดูเหมือนยังอยู่ไกล แต่กลับใกล้ขึ้นทุกครั้งที่ปฏิทินถูกพลิกผ่าน บางทีเพราะรู้เรื่องนั้นดี นักเรียนชั้นปีสามหลายคนจึงดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ แม้แต่ซาสะเองก็เช่นกัน เพียงแต่ความตื่นเต้นของเขาแสดงออกผ่านดวงตาสีเขียวที่กวาดมองทุกอย่างรอบตัวนานและรอยยิ้มบางที่ยังติดอยู่ตรงมุมปากนานกว่าปกติ
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 05/10/2026
“ออกจากเกาะพร้อมกันเยอะขนาดนี้ ทั้งที่ไม่ได้จะไปปฏิบัติภารกิจ” ความจริงแล้วสำหรับนักเรียนปีสาม การเดินทางครั้งนี้มีความหมายมากกว่าการออกมาเที่ยวตามปกติอยู่เล็กน้อย เพราะมันคือทัศนศึกษาครั้งสุดท้ายในชีวิตมัธยมปลาย หลังจากฤดูร้อนนี้ผ่านไป สิ่งที่รออยู่ข้างหน้าก็จะค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละอย่าง +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 05/10/2026
อีกไม่นานพวกเขาจะต้องขึ้นรถเดินทางต่อไปยังสนามบินโคมัตสึโดยมีจุดหมายปลายเป็นฮาโกเนะ สี่วันสามคืนโดยไม่มีตารางฝึก ไม่มีภารกิจ ไม่มีเสียงเรียกรวมตัวเพื่อรับคำสั่งออกปราบโยไค อย่างน้อยก็ควรจะเป็นอย่างนั้น ซาสะคิด ก่อนมุมปากจะผุดยิ้มเล็กน้อย “รู้สึกแปลกดีนะครับ” เขาเอ่ยขึ้นลอยๆ ระหว่างมองนักเรียนหลายคนที่กำลังหัวเราะคุยกันเสียงดัง +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 05/10/2026
ท้องฟ้าเหนือท่าเรือเป็นสีฟ้าสว่างเสียจนชวนให้รู้สึกว่าการเดินทางเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ในตอนนี้เอง ท่ามกลางกลุ่มนักเรียนชั้นปีสาม ซาสะยืนอยู่กับเพื่อนอีกสามคน กระเป๋าสะพายพาดอยู่บนไหล่ ส่วนสัมภาระชิ้นใหญ่ถูกวางรวมกันข้างตัว เขากวาดตามองผู้คนรอบข้างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสายตาจะเลื่อนไปยังถนนที่ทอดออกจากท่าเรือ +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 05/10/2026
บ้างยืนรวมกลุ่มเช็กสัมภาระ บ้างยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวพ้นบริเวณท่าเรือ ขณะที่เหล่าอาจารย์พยายามนับจำนวนคนและกำชับไม่ให้ใครหายไปตั้งแต่ต้นทาง หลังจากใช้ชีวิตอยู่บนเกาะคาคุริโยะจิมะมาแทบตลอดปี ภาพของเมืองฝั่งแผ่นดินใหญ่ตรงหน้าจึงดูมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าปกติอย่างน่าประหลาด กลิ่นทะเลยังคงเจืออยู่ในอากาศ ลมฤดูร้อนพัดผ่านจนชายเสื้อและเส้นผมปลิวไหว +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 05/10/2026
#SHR_ทัศนศึกษา #SHR_Roleplay โรลปิด w/ @seika-shr.bsky.social @juri-shr.bsky.social @koizumi-shr.bsky.social Day 1 เช้าวันเดินทาง ท่าเทียบเรือไมซุรุดูคึกคักกว่าปกติหลายเท่า เสียงล้อกระเป๋าเดินทางครูดไปตามพื้นดังสลับกับเสียงเรียกหากันของนักเรียนที่เพิ่งทยอยลงจากเรือ +
Cms. Rabbit in Lantern
1159
Reposted by Sasa🎋
Iris🪻(เดินทาง ตอบช้า) @iris-shr.bsky.social · 04/10/2026
#SHR_ทัศนศึกษา (แต่งให้ริสะแล้ว ก็มาแต่งให้ตัวเองบ้าง😌 ประสบปัญหากระเป๋าแน่นมากเพราะพกเสื้อผ้าคสอไปเยอะมาก😫)
22923
Reposted by Sasa🎋
I c h i k a ᕙ⁠(⁠@⁠°⁠▽⁠°⁠@⁠)⁠ᕗ🌸 | 3-C (ติดคมช) @ichika-shr.bsky.social · 04/10/2026
#SHR_ทัศนศึกษา (แอบมาแปะอิจิกะชุดไปรเวทอีเว้นท์ไปทัศนศึกษาค่ะะ😭😭💖💖✨ คิดชุดอื่นมะออกแล้วลูกเอ่ยย—)
54936
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 04/10/2026
ซาสะเดินผ่านภาพนั้นไปอย่างคุ้นเคย ก่อนจะหันกลับมาเรียกคนที่ตามหลังเข้ามา “เข้ามาสิครับ”
000
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 04/10/2026
เมื่อประตูเลื่อนถูกเปิดออก บรรยากาศภายในกลับอบอุ่นกว่าที่เห็นจากด้านนอก มีทั้งของใช้ในชีวิตประจำวัน กลิ่นอาหารที่ลอยมาจากด้านใน และร่องรอยเล็กๆ ของคนสองคนที่อาศัยอยู่ร่วมกัน ตรงมุมหนึ่งของห้อง มีกรอบรูปเพียงใบเดียววางอยู่ ในภาพนั้นมีชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีทอง และดวงตาสีเขียวยืนอยู่เคียงข้างหญิงสาวผมสีน้ำตาลคนหนึ่ง ทั้งคู่มองมายังกล้องด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 04/10/2026
เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะรวบจานกับแก้วที่อยู่ใกล้มือไปเก็บ “คุณน้าคงเตรียมข้าวใกล้เสร็จแล้วครับ” ว่าพลางเหลือบมองเซย์กะ “ไปกันเถอะ” พูดจบก็เดินนำออกจากเรือนเล็กทันที จากบริเวณที่พักพิงแมว มีพื้นถูกปูด้วยหินทอดผ่านลานด้านหลังศาลเจ้าไปยังเรือนพักอาศัยที่ซาสะอาศัยอยู่กับจิโตเสะสองคน ตัวเรือนตั้งอยู่แยกจากเรือนหลักของศาลเจ้าจึงห่างไกลจากเสียงของคนที่แวะเวียนมาสักการะ +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 04/10/2026
“บางคนอยากได้เพราะตอนยังเป็นลูกแมวมันน่ารักน่ะครับ” มุมปากยกยิ้มบาง หากแต่ครั้งนี้กลับมีความอ่อนล้าเจืออยู่จางๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น “พวกมันผ่านอะไรมาเยอะพอแล้ว” “ถ้าต้องยกให้พวกคนมักง่าย สุดท้าย… ก็เหมือนถูกทิ้งเป็นครั้งที่สองเลยไม่ใช่เหรอครับ” เสียงแมวร้องแว่วมาจากลานศาลเจ้าเป็นระยะก่อนที่ซาสะจะเหลือบมองนาฬิกาแล้วเปลี่ยนเรื่องเสียเอง “อ๊ะ เย็นป่านนี้แล้ว” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 04/10/2026
ซาสะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อหัวข้อถูกเปลี่ยนกะทันหัน จากเรื่องคาสเทลล่าไปเป็นบรรดาแมวทั้งหลายที่กระจายตัวอยู่ทั่วบริเวณศาลเจ้า นัยน์ตาสีเขียวมองตามสายตาอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบตามปกติ “ประกาศอยู่แล้วครับ” มือที่ถือส้อมวางลงข้างจานช้าๆ “ทั้งในเมือง ทั้งผ่านคลินิก แล้วก็คนรู้จักของศาลเจ้า ถ้ามีใครสนใจก็ให้ติดต่อมาได้” “แต่ไม่ได้หมายความว่าใครมาก็จะยกให้หมด” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 04/10/2026
#SHR_Commu Kuze Sasa | Side story 1 คนเรามักมองไม่เห็นความผิดปกติเมื่อกำลังมีความรัก หรือบางทีอาจมองเห็นอยู่แล้ว เพียงแต่เลือกเชื่อว่าคราวนี้ทุกอย่างคงต่างจากครั้งก่อน ดังนั้น ในยามที่ผู้ใดกำลังหลงทาง จึงจำเป็นต้องมีใครสักคนคอยดึงชายเสื้อเอาไว้ แม้ว่าวิธีการของคนคนนั้น… จะชวนให้โมโหอยู่บ้างก็ตาม | . bit.ly/3Th61NG
078
Reposted by Sasa🎋
三神祓学園 @shr-commu.bsky.social · 03/10/2026
#SHR_ทัศนศึกษา เมื่อประตูของโรงเรียนเปิดออก มิใช่ทุกครั้งที่จะนำไปสู่สนามฝึก ในครานี้เส้นทางเบื้องหน้าจะนำพาเหล่านักเรียนและอาจารย์ของโรงเรียนซันชินฮาราอิ มุ่งสู่เมืองฮาโกเนะที่รายล้อมด้วยขุนเขา สายน้ำ และผืนป่า นี่ไม่ใช่ภารกิจปราบโยไค เป็นเพียงการเดินทางของเหล่านักเรียน สี่วัน สามคืน กับฤดูร้อน ณ ฮาโกเนะ เตรียมสัมภาระให้พร้อม และอย่าปล่อยให้เรือออกไปโดยไม่มีคุณ
18482
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 30/09/2026
เขาหยิบส้อมขึ้นมาแล้วหั่นคาสเทลล่าชิ้นใหม่ออกเป็นสองส่วนอย่างง่ายๆ “เอาแบบนี้ดีไหมครับ” จากนั้นจึงจิ้มชิ้นหนึ่งขึ้นมาให้ดู “เท่านี้ก็กินได้ทั้งคำเหมือนเดิม แถมไม่เสี่ยงติดคอด้วย” ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วจึงจิ้มคาสเทลล่าอีกฝั่งเข้าปากตัวเองบ้าง “…ส่วนคำชมเมื่อกี้ ผมขอรับไว้นะครับ” แม้จะเล็กน้อย แต่หากพอจะจับกระแสน้ำเสียงได้ก็คงรู้ว่าคนพูดดีใจกับคำชมนั้นพอสมควร
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 30/09/2026
มุมปากยกยิ้มบาง ขณะที่สายตายังจับจ้องอยู่กับคนตรงหน้า “อะ หรือว่า— ต้องหักจากที่ติดลบกันนะ?” “ก็ค่าความประทับใจของเซย์กะคุงที่มีต่อผม ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่” ซาสะเลื่อนเหยือกกลับไปวางที่เดิม ก่อนจะเหลือบมองอีกฝ่ายอีกครั้ง ท่าทีเงียบลงของเซย์กะเมื่อครู่ทำให้เขาหยุดเย้าแหย่อยู่ชั่วขณะ “แต่…ถ้ากินขนมชิ้นใหญ่ในคำเดียวแบบนั้นบ่อยๆ ก็อันตรายอยู่ดี” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 30/09/2026
ใบหูแดงๆ ย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตาของซาสะไปได้ เขาไล่มองตั้งแต่ใบหน้าที่หันหนี ไปจนถึงแก้วน้ำผลไม้ที่ถูกดูดจนหมดเกลี้ยง ก่อนจะวกกลับมาหยุดที่คาสเทลล่าบนจานอีกครั้ง “ถ้าอย่างนั้นตอนนี้…” ระหว่างเกริ่นค้างไว้ก็เอื้อมมือไปหยิบเหยือกน้ำผลไม้ เติมแก้วของเซย์กะให้อีกครั้งโดยไม่ถามสักคำ “ถือว่าผมได้หนึ่งแต้มจากเซย์กะคุงแล้วหรือเปล่าครับ?” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 29/09/2026
“เพิ่งลองทำคาสเทลล่าครั้งแรก ถ้าถูกปากก็ดีแล้วละครับ” พูดเหมือนเป็นเรื่องดินฟ้าอากาศธรรมดาทั่วไป ไม่ได้มีท่าทีจะโอ้อวดเลยสักนิด
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 29/09/2026
ว่าพลางก้มลงดูดน้ำผลไม้ในแก้วของตัวเองบ้าง ไม่ได้มีท่าทีสลดหลังถูกตวาดแว้ดใส่แต่อย่างใด “แต่คราวหลังกัดคำเล็กลงหน่อย เกิดสำลักแล้วเป็นอะไรไปคงได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งแน่ครับ“ สลด! หนุ่มม.ปลายดับคาศาลเจ้าคุเซะ หลังกลืนคาสเทลล่าคำเดียวติดคอ …อะไรแบบนั้นน่ะขอทีเถอะ “ถ้าติดใจละก็ เดี๋ยวขากลับผมแบ่งใส่กล่องกลับไปให้ด้วยก็ได้” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 29/09/2026
ไหนจะเศษคาสเทลล่าที่ติดอยู่ตรงมุมปากอีกฝ่ายอย่างเห็นได้ชัดนั่นอีก ทั้งหมดนี้ทำมาเพื่อทดสอบความอดทนกันเหรอ…? “แล้วนี่อะไรครับ?” คนถามเลิกคิ้วมองพลางใช้ปลายนิ้วโป้งปาดมันออกอย่างรวดเร็ว “เหลือไว้ให้ผมเหรอ?” แทนที่จะเช็ดทิ้ง กลับเอาเศษขนมชิ้นเล็กนั้นเข้าปากตัวเองเสียเฉยๆ “อ้อ— ผมไม่ได้แตะซี้ซั้วนะครับ“ “แต่ตั้งใจแตะต่างหาก” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 29/09/2026
พอเห็นคนยัดคาสเทลล่าทั้งชิ้นเข้าปากจนแก้มตุ่ยก็อดก่อนจะถอนหายใจออกมาไม่ได้ “…” ภาพแบบนี้คงเห็นได้จากเด็กอายุห้าขวบ มิหนำซ้ำซาสะตอนห้าขวบอาจกินขนมได้เรียบร้อยกว่าเซย์กะตอนนี้เสียอีก …เติบโตมายังไงกันนะคนคนนี้ อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตอบ ปลายนิ้วของซาสะก็ยื่นเข้าไปบีบแก้มทั้งสองข้างเบาๆ จนแก้มที่พองอยู่ยิ่งนูนขึ้นกว่าเดิม “เคี้ยวให้หมดก่อนพูดครับ” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 28/09/2026
“ตรงนี้น่ะครับ” แล้วรีบชักมือกลับทันทีราวกับรู้ชะตากรรมดีอยู่แล้วว่าถ้าช้ากว่านั้นแม้แต่นิดเดียว คงได้ยันต์ฝ่ามือกลับมาเป็นของตอบแทน
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 28/09/2026
ดวงตาสีเขียวกวาดมองสีหน้าของเซย์กะคล้ายกำลังประเมินอะไรบางอย่าง ก่อนจะพูดต่อด้วยรอยยิ้ม “เผื่อจะช่วยให้อารมณ์ดีขึ้นสักหน่อย” แล้วจึงนั่งลงตรงข้าม เท้าคางมองอย่างไม่ปิดบัง สายตาเหลือบไปยังจานคาสเทลล่าอีกครั้ง “กินเถอะครับ” ว่าพลางเอนตัวเข้าไปใกล้อีกนิด “เอาแต่ทำหน้าดุแบบนั้น มันอาจจะติดกันถาวรเสียก่อน” ปลายนิ้วแตะจิ้มลงตรงหว่างคิ้วเบาๆ หนึ่งที +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 28/09/2026
“แต่ไม่นึกว่าจะได้บริการ ’คุณชาย‘ แทน” ปลายเสียงเจือความขบขันเล็กน้อยคล้ายกำลังกลั้นหัวเราะอยู่ในลำคอ ได้เห็นคนตัวเล็กๆ นั่งวางกล้ามอยู่ในบ้านคนอื่นแล้วเป็นอะไรที่แปลกตาดีเหมือนกัน “ถ้าต้องการให้พัดให้ด้วยก็บอกนะครับ” พูดเหน็บแนมจบก็วางจานคาสเทลล่าที่ตัดเป็นชิ้นพอดีคำลงข้างแก้วน้ำผลไม้ให้ด้วย ดูแล้วเหมือนจะเป็นของโฮมเมด “นี่ครับ” เขาเลื่อนจานเข้าไปใกล้อีกฝ่าย “ของหวาน” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 28/09/2026
ซาสะมองคนตรงหน้าที่นั่งไขว่ห้างทำท่าเหมือนเจ้าถิ่นอยู่ในบ้านคนอื่นอยู่ครู่หนึ่ง “ครับ” ตอบรับว่าง่ายเสียจนไม่น่าไว้ใจ ก่อนที่ร่างสูงจะผละออกจากเก้าอี้ เดินไปหยิบเครื่องดื่มในห้องครัวเล็ก เพียงไม่นานแก้วน้ำผลไม้เย็นๆ ก็ถูกวางลงตรงหน้า “เชิญครับ” ซาสะยืดตัวขึ้น แล้วมองอีกฝ่ายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอีกครั้ง โดยเฉพาะท่านั่งอันแสนจะสง่างามผิดที่ผิดทางนั้น “น้าสั่งให้ผมเสิร์ฟน้ำให้ ‘เพื่อน‘” +
100
Reposted by Sasa🎋
Kurose Izumi ☁️ (ไฟนอล crisis) @izumi-shr.bsky.social · 27/09/2026
#SHR_Roleplay [โรลเปิด | แยกรูท] ช่วงเวลาพักเที่ยง ลานพักผ่อนในโรงเรียน หลังจากช่วงเวลารับประทานอาหารกลางวัน นักเรียนต่างใช้เวลาพักผ่อนตามอัธยาศัยเช่นวันทั่วไป ทว่าอิซึมิกลับไม่เป็นแบบนั้น เขาได้คิดทบทวนหลังจากคนรอบตัวพูดถึงบุคลิกของเขา หรือนี่จะเป็นช่วงเวลาที่เขาต้องหาเพื่อนแล้วจริง ๆ ? ขณะที่คุณกำลังทำอะไรซักอย่าง คุณได้ยินเสียงอิซึมิทักจากข้างหลัง พร้อมกล้องในมือ (+)
21716
Reposted by Sasa🎋
ꜱʜɪɴᴊɪ (โดนไฟนอลกิน) @shinji-shr.bsky.social · 27/09/2026
#SHR_Roleplay [ โกงเวลาช่วงสัปดาห์แรก เวลาพักเที่ยง ] เนื่องจากขนมที่เตรียมแจกในวันปฐมนิเทศหายตามน้ำไปหมดแล้ว อาราคากิจึงต้องอบขนมอีกรอบ… “ สนใจรับคุกกี้มั้ย?… ” เขาเอ่ยถาม [คุณ] ที่ผ่านมาด้วยเสียงเรียบนิ่ง มือนึงถือถุงคุกกี้ยื่นมาหา ( ชินดันสุ่มคุกกี้อยู่ในเมนชั่น🍪 vvv )
143526
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 27/09/2026
“ตายจริง! พ่อหนูคนนั้นนี่นา” จิโตเสะจำเพื่อนของซาสะที่เคยแวะมาได้ทุกคน …เพราะมีน้อย เอาเป็นว่ามันสำคัญสำหรับเธอมาก! “อะไรกันๆ ทำไมไม่บอกว่าเพื่อนมาเที่ยวล่ะ รีบเสิร์ฟน้ำให้เพื่อนสิ!” “เย็นนี้กินข้าวด้วยกันก่อนกลับหอไหมจ๊ะ? น้าจะไปเตรียมข้าวเย็น ตามสบายเลยน้า~” พูดพล่ามน้ำไหลไฟดับไม่เหลือช่องไฟให้แทรกแล้วจึงปิดประตูหายไปพร้อมกับลูกแมวน้อยและเสียงฝีเท้าที่ไกลออกไป…
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 27/09/2026
ลูกแมวตัวน้อยถูกเธออุ้มขึ้นชูสูงๆ อย่างไม่อยากเชื่อสายตา “ถ้าพูดให้ถูกก็ ‘สองตัว’ น่ะครับ” “อีกตัวกินข้าวอยู่ข้างนอก” ตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน นั่นไม่ได้ช่วยให้จิโตเสะอารมณ์ดีขึ้นมาสักนิด แต่ในจังหวะที่กำลังจะแผดเสียงใส่หลานชายตัวดี สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นเซย์กะเสียก่อน “อุ๊ย” จิโตเสะยกมือแตะปากกะพริบตาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคลี่ยิ้มใจดีราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อครู่นี้ +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 27/09/2026
“ให้ตายสิ ซา—สะ—! แวะมาแล้วทำไมไม่ดูแมว!” “แล้วนี่มัวทำอะ…” ประตูเลื่อนเปิดออกพร้อมร่างของหญิงสาวในชุดมิโกะขาวแดงที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าทั้งเหนื่อยทั้งปลง ยิ่งเมื่อเห็นก้อนขนตัวเล็กกำลังสั่นอยู่บนพื้นจึงหยุดพูดไปกลางคัน “เอ๊ะ…” ความหงุดหงิดเมื่อครู่แทบจะทวีคูณขึ้นมาทันที “ไปเก็บตัวใหม่มาอีกตัวแล้วเหรอ!?” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 27/09/2026
“เรียบร้อยครับ” เขาปล่อยมือช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้น “ตอนอาบน้ำเสร็จก็ใส่ยาใหม่แล้วเปลี่ยนผ้าก๊อซด้วยนะครับ แต่ช่วงนี้ต้องระวังอย่าให้แผลแช่น้ำจนเปื่อย” แต่หลังเอ่ยกำชับเรื่องสำคัญได้ไม่ทันไร เสียงโวยวายก็ดังมาจากด้านนอกเสียก่อน “คุริ—!” ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังใกล้เข้ามา “เจ้าตัวแสบ! บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าปีนตรงนั้น ต้นบอนไซของท่านลุงหล่นแตกอีกแล้วนะ!” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 27/09/2026
ซาสะเหลือบมองลูกแมวที่เพิ่งกระโดดลงบนพื้น ก่อนจะหันกลับมามองเซย์กะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ก็คงตกใจน่ะครับ” แล้วจึงผุดยิ้มมุมปากคล้ายกับคุยเรื่องสนุกๆ กันอยู่ “เซย์กะคุงเอาแต่กรี๊ดกร๊าดอยู่ตั้งนาน” เขาจับมือข้างที่บาดเจ็บกลับมาทำแผลต่อ เริ่มทายาฆ่าเชื้ออย่างระมัดระวังจนเห็นได้ชัดจากสายตาที่จดจ่ออยู่กับรอยกัดและรอยข่วน หลังจากตรวจดูจนแน่ใจแล้วจึงพันผ้าก๊อซปิดท้ายให้เป็นอันจบ +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 27/09/2026
Story 2 bsky.app/profile/sasa...
000
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 27/09/2026
#SHR_Commu Kuze Sasa | Story 2 รอยยิ้มของเธอเคยอบอุ่นกว่าสิ่งใด น้ำเสียงนั้นเคยอ่อนโยนจนเพียงได้ยินก็วางใจ มือคู่นั้นเคยจับไว้แน่นพอให้เชื่อว่าไม่มีวันหลงทาง แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป กลับเหลือเพียงรอยยิ้มและคำพูดสั้นๆ ที่ยังดังก้องอยู่ในส่วนลึกของความทรงจำ ราวกับเธออยู่ใกล้แค่เอื้อม และในขณะเดียวกัน ก็อยู่ไกลเกินกว่าจะเอื้อมถึง | . bit.ly/46Ocend
066
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 25/09/2026
ถึงตรงนี้จึงเหลือบมองไปยังแผลบนมืออีกครั้ง แววตาที่เต็มไปด้วยแรงกดดันเมื่อครู่ลดลงเพียงชั่วขณะก่อนจะกลับมานิ่งสงบตามเดิม “เอ้า เลิกดื้อได้แล้วครับ“
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 25/09/2026
“ถ้ายังอยากใช้มือข้างนั้นได้คล่องอยู่ ก็หัดลำดับความสำคัญซะบ้าง” “อดทนทำแผลไม่กี่นาที คงไม่ตายหรอก… จริงไหมครับ?” มุมปากแสยะยิ้มท้าทาย สีหน้าของซาสะในตอนนี้ดูเหมือนคนที่พยายามสรรหาทุกคำยั่วยุเพื่อไล่ต้อนแมวจรตัวหนึ่งให้จนมุม “หรือว่า… ที่จริงแล้วเซย์กะคุงจะกลัวการใส่ยา” “กลัวจะเผลอกรี๊ดให้ผมฟังจน ‘ไม่กล้า’ ให้ทำแผลเชียวเหรอครับ” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 25/09/2026
ร่างสูงโน้มลงมาเล็กน้อยจนเงาทาบทับอีกฝ่าย ดวงตาคมกริบฉายรอยดุดันขึ้นราวกับเป็นคนละคน “หุบปากได้แล้วครับ” ซาสะจ้องตรงเข้าไปในดวงตาสีแดงคู่นั้นโดยไม่หลบ “จะไม่ไว้ใจผม หรือทำตัวเป็นเด็กพูดไม่รู้ความก็เรื่องของคุณ” “แต่หัดคิดถึงอนาคตให้มากหน่อย” พล่ามยาวเหยียดราวกับผู้ใหญ่เทศนาเด็กเล็ก อีกทั้งเด็กคนที่ว่าก็ดื้อเสียจนหัวเลือดในหัวแทบพุ่งออกจากตา +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 25/09/2026
เสียงปัดมือดังเพี๊ยะสะท้อนอยู่ในเรือนเล็กชั่วขณะ ความอดทนเส้นสุดท้ายถูกตัดขาดลงอย่างเงียบงัน เซย์กะยังไม่ทันได้ก้าวพ้นจากเก้าอี้ไปไหน ข้อมือก็ถูกคว้าไว้เสียก่อน แรงดึงฉับเดียวทำให้ร่างเล็กถูกหมุนกลับมา ก่อนจะถูกคนตัวสูงรวบเอาไว้แล้วกดให้นั่งลงบนเก้าอี้ดังเดิมอย่างง่ายดาย ปึง! สองมือของซาสะยันลงบนพนักเก้าอี้คนละข้าง ปิดทางหนีเอาไว้แทบทั้งหมด +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 24/09/2026
ราวกับยังอยากให้อีกฝ่ายเป็นคนตัดสินใจยื่นมือกลับมาเอง “ส่งมือมาเถอะครับ” หากใครมาเห็นภาพในตอนนี้ คงเหมือนซาสะกำลังเกลี้ยกล่อมแมวบาดเจ็บตัวหนึ่งให้ยอมเปิดทางให้เขาเข้าไปทำแผลอยู่ก็เป็นได้…
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 24/09/2026
“ต่อให้แผลดูไม่ลึก ถ้ามีเชื้อเข้าไปก็อักเสบได้ แล้วถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้จะยิ่งจัดการยากกว่าเดิม” “มันไม่ใช่เรื่องว่าใครติดหนี้ใครหรอกครับ” เขายังคงพูดไม่หยุด ราวกับว่าจะไม่เปิดช่องให้คนตรงหน้าได้มีโอกาสโต้เถียง “ผมเป็นคนพาเซย์กะคุงมาที่นี่” “เพราะงั้นคงปล่อยให้กลับไปทั้งแบบนี้ไม่ได้” อีกทั้งยังยื่นมือออกไปหา คราวนี้ไม่ได้คว้ามาทันที เพียงแบมือรออยู่ตรงหน้าอย่างใจเย็น +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 24/09/2026
ซาสะชะงักไปเมื่ออีกฝ่ายดึงมือกลับไปซ่อนด้านหลัง “ไม่ได้ครับ” น้ำเสียงที่เคยอ่อนลงเมื่อครู่กลับแฝงความเด็ดขาดชัดเจนจนบรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปเล็กน้อย คำค้านนั้นสั้นกระชับ แต่หนักแน่นพอจะบอกได้ว่าเขาไม่คิดจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ “แผลจากแมวกัดกับข่วนไม่ใช่แผลที่ควรปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ” ซาสะเลื่อนสายตาไปยังมือที่ถูกซ่อนอยู่ด้านหลังอีกครั้ง “โดยเฉพาะกับแมวจร” +
100
Reposted by Sasa🎋
三神祓学園 @shr-commu.bsky.social · 24/09/2026
#SHR_โปรโมทชมรม 17 Apr 2026 (ระยะเวลาในคอมมู) ถึงเวลาให้แห่งการเปิดม่านของกิจกรรมชมรม ถึงคราวที่เหล่านักเรียนและอาจารย์จักได้ก้าวออกนอกบทเรียน เพื่อพานพบแก่สิ่งใหม่ และผูกสัมพันธ์กับผู้อื่น จงเลือกเส้นทางที่เรียกหาเจ้า แล้วก้าวเข้ารู้ชมรมที่เจ้าปรารถนา 🔗Links : docs.google.com/spreadsheets...
1102100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 23/09/2026
จากนั้นจึงค่อยๆ ซับแผลด้วยผ้าก๊อซสะอาด ไล่ดูทั้งรอยกัดและรอยเล็บทีละตำแหน่งอย่างละเอียด สีหน้าในตอนนี้แทบไม่เหลือแววหยอกล้อจากก่อนหน้านี้ “…ขอโทษนะครับ”
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 23/09/2026
เขาพาอีกฝ่ายเข้ามานั่งด้านในเรือนเล็กข้างที่พักพิงแมว ก่อนจะเตรียมถังไม้ใส่น้ำกับกล่องปฐมพยาบาลออกมาวางบนโต๊ะเตี้ยแล้วนั่งลงตรงหน้า “ขอดูมือหน่อยครับ” คราวนี้น้ำเสียงนุ่มลงกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด เขารองข้อมือของเซย์กะไว้ด้วยมือหนึ่ง ส่วนอีกมือค่อยๆ ล้างคราบเลือดออกจากฝ่ามืออย่างเบาที่สุด “อาจจะแสบบ้าง แต่อดทนหน่อยนะครับ” “ต้องล้างให้สะอาดก่อน” +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 23/09/2026
“ทางนี้ครับ ด้านในมีชุดปฐมพยาบาลอยู่” ระหว่างพาเดินไป สายตายังเหลือบกลับมามองมือข้างที่บาดเจ็บเป็นระยะ เหมือนคอยเช็กอยู่ตลอดว่าเลือดยังไหลมากแค่ไหน แล้วจึงเลื่อนไปมองลูกแมวที่ยังซุกอยู่ใต้คางของเซย์กะ …คงต้องปล่อยให้อยู่แบบนั้นไปก่อน อย่างน้อยตอนนี้มันคงรู้สึกปลอดภัยที่สุดเวลาอยู่กับเซย์กะ +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 23/09/2026
ไม่ให้ปลายนิ้วเผลอแตะถูกรอยเล็บหรือรอยกัดโดยตรง นัยน์ตาสีเขียวไล่มองบาดแผลอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่เลือดที่ยังซึมไม่หยุดไปจนถึงรอยข่วนหลายเส้นบนฝ่ามือและหลังมือ แม้สีหน้าจะกลับมาสงบนิ่งแล้ว แต่หัวคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยกลับเผยความกังวลออกมา “ต้องล้างแผลก่อน” เขาพูดสั้นๆ ก่อนจะเงยหน้ามองเซย์กะอีกครั้ง ราวกับตรวจดูให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีอาการหน้ามืดหรือเจ็บไปมากกว่านั้น +
100
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 23/09/2026
ซาสะชะงักไปทันทีที่เห็นสีแดงสดไหลลงมาตามปลายนิ้วของอีกฝ่าย ชั่วเสี้ยววินาทีนั้น แววตาสีเขียวเบิกขึ้นเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด ความตกใจแล่นผ่านบนใบหน้าและหายไปในทันทีเมื่อเจ้าตัวตั้งสติได้ “เซย์กะคุง” น้ำเสียงที่เรียกฟังดูจริงจังขึ้นอย่างชัดเจน เขารีบสาวเท้าเข้าไปหาโดยแทบไม่ลังเล ก่อนจะจับข้อมืออีกฝ่ายเบาๆ แล้วยกมือที่บาดเจ็บขึ้นดูอย่างระมัดระวัง +
100
Reposted by Sasa🎋
三神祓学園 @shr-commu.bsky.social · 23/09/2026
📢 ประกาศจากทางคอมมู แจ้งปรับกำหนดการลงอีเว้นท์โปรโมทชมรม เดิมมีกำหนดลงวันที่ 23–30 แต่เนื่องจากหลายวันที่ผ่านมาสต๊าฟหลายท่านไม่สะดวกและติดธุระ ทำให้เตรียมงานไม่ทันตามกำหนด จึงขอเลื่อนเป็นวันที่ 24 และขยายวันสิ้นสุดเป็นวันที่ 1 แทนค่ะ กำหนดการใหม่: 24–1 ขออภัยในความล่าช้าค่ะ🙇🏻‍♀️🙇🏻‍♀️
03527
Sasa🎋 @sasa-shr.bsky.social · 21/09/2026
“ถอยออกมาก่อนครับ” เขาเอ่ยเตือนคนตัวเล็กที่อยู่ใกล้เหตุการณ์ในระยะเผาขน …หรือไม่ทันแล้วนะ ฟ่อ—! ม๊าว—! หนึ่งในแมวที่อยู่ตรงปลายเท้าพุ่งมาเกาะขาเซย์กะราวกับปีนเสา แล้วขู่ใส่ตัวที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้น
100