/ ตาจะปิดอยู่รอมร่อแต่ก็ลากสังขารออกมาจากตึกผู้ป่วยจนได้ ตั้งใจว่าหลังส่งเวรเสร็จจะรีบกลับไปหาผ้าห่มอุ่นๆกับหมอนนุ่มๆที่แสนคิดถึงหลังจากที่ต้องเข้าเวรบ่ายเลิกเช้ามาสองวันติดแทนจำนวนคนที่ไม่พอในช่วงสองสามวันนี้
ฟ้าเริ่มสว่างแล้วแต่หนทางข้างหน้าแสนมืดมัว สุดท้ายก็หาที่เหมาะๆในสวนข้างรพ.นั่งกอดกล่องสตรอวเบอร์รี่ที่ได้มาจากญาติคนไข้ หลับตางีบให้มันรู้แล้วรู้รอด เรื่องกลับคอนโดค่อยว่ากันอีกที /