Sıkıntılar, hastalıklar, yaslar, kayıplar, ayrılıklar…
İçinden geçerken yakar yüreği.
O an senin gerçeğin yanmaktır, serpilecek suyu arar durursun.
“Büyütüyorum seni, hamdın olgunlaşıyorsun” der Mevlâ.
Büyümekle alay eder, “sen kim ben kim”
der hayıflanırsın.
Çünkü gerçeğin o anki yangınındır.