"สุดยอดเลย สุดยอดลย ได้ส่งความคิดถึง ความห่วงใยงั้นหรอ ส่งมอบความรู้สึกสินะ สุดยอดเลย ทำไมที่ผ่านมาถึงคิดไม่ออกกันนะ ถ้าพูดออกไปไม่ได้หรือลืมที่จะพูด ก็แค่เขียนมันไว้แล้วค่อยส่งไปก็ได้นี่หน่า ยอดเยี่ยมเลย วิเศษสุดๆ!"
หันไปมองเรย์จังอีกครั้ง
คราวนี้เขามองไปพร้อมกับสายตาชื่นชมและนับถือ
"อัจฉริยะชัดๆเลยเรย์จัง"
จากนั้นก็เดินกลับมานั่งที่เก้าอี้อีกครั้ง
"ขอพี่เข้าชมรมด้วยได้ไหม?"
