กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026ความรู้สึกผิดบาปและความซ่านสยิวที่ควอริชทิ้งไว้ในร่างกายเขายังคงเต้นตุบๆ อยู่ในอก... “ไม่มีอะไร เนย์ทีรี... มันจบแล้ว” เจคโกหกออกไป ทั้งที่เขารู้ดีว่าความสัมพันธ์วิปริตนี้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก —FIN— 030
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026”รักษาตัวแกไว้ให้ดีนะซัลลี่... คราวหน้าฉันจะขย้ำแกให้แรงกว่าเดิม“ เจคยืนนิ่งงัน ทำได้เพียงมองตามแผ่นหลังหนาที่เดินขึ้นยานไป ส่วนเนย์ทีรีรีบหันมาสำรวจร่างกายสามีด้วยความแค้นเคือง “มันทำอะไรเจ้าบ้างเจค? ทำไมเจ้าถึงมีรอยช้ำเต็มไปหมด...” เจคทำได้เพียงดึงเมียรักเข้ามากอดไว้แน่น สายตามองส่งยานที่บินลับหายไปในกลีบเมฆ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026”เวนฟลีท... ถอย“ ควอริชสั่งเสียงเรียบแต่ทรงพลัง “แต่ผู้พันครับ! มันอยู่ตรงหน้าเราแล้วนะ!” ไลล์แย้งอย่างไม่เข้าใจ “ฉันสั่งให้ถอยไงวะ!” ควอริชคำรามจนลูกน้องสะดุ้ง “วันนี้ฉันอิ่มแล้ว... ไว้รอวันหน้า ฉันจะมากระชากหัวมันด้วยมือตัวเอง” ควอริชเดินผ่านหน้าเจคไปในระยะประชิด เขาจงใจหยุดชะงักครู่หนึ่งแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุด ทั้งสองฝ่ายพร้อมจะเปิดศึกนองเลือดกันบนหาดทรายขาว เจคหายใจหอบ มือข้างหนึ่งกุมหน้าอกที่ปวดหนึบ อีกข้างคว้าแขนเนย์ทีรีไว้เบาๆ เป็นเชิงปราม ควอริชจ้องมองหน้าอกของเจคที่ขยับขึ้นลงภายใต้สายตาของเขาเป็นครั้งสุดท้าย ความทรงจำเกี่ยวกับสัมผัสแน่นสู้มือเมื่อคืนทำให้เขารู้สึกร้อนวูบขึ้นมาที่ลำคอ เขาแค่นยิ้มเหี้ยมก่อนจะยกมือขึ้นเป็นสัญญาณ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026เธอโดดลงจากหลังสัตว์คู่ใจพร้อมธนูในมือ แววตาสีเหลืองคู่นั้นลุกโชนด้วยเพลิงโทสะเมื่อเห็นเจคเดินกะเผลกออกมาจากถ้ำโดยมีศัตรูคู่อาฆาตเดินตามหลังมา ”เจค!“ เนย์ทีรีรีบวิ่งมาขวางหน้าสามี เล็งศรอาบยาพิษไปที่กลางแสกหน้าของควอริชทันที ”ถอยห่างจากสามีข้า! ไอ้ปีศาจ!“ ไลล์และมนุษย์ทหารคนอื่นๆ วิ่งกรูเข้ามาพร้อมปืนกลหนัก เล็งไปที่เนย์ทีรี “วางอาวุธซะนังตัวฟ้า! ไม่งั้นเป่าหัวกระจุยแน่” 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026แต่ก็ไม่มีจิตสังหารที่รุนแรงเหมือนเมื่อวาน มีเพียงความลุ่มหลงเจือจางที่ยังหลงเหลืออยู่ในแววตาขณะมองผ่านรอยกัดบนหน้าอกของเจค “ผู้พัน?!” เสียงตะโกนแหบห้าวของ ไลล์ เวนฟลีท ดังขึ้นจากชายหาด พร้อมกับเสียงเครื่องยนต์ของยานที่บินร่อนลงมาใกล้ๆ ในเวลาเดียวกัน เสียงร้องกึกก้องของอิกราน ก็ดังสะท้อนมาจากอีกฟากของเกาะ เนย์ทีรี บินโฉบลงมาบนหาดทรายด้วยความเร็วแสง 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าหลังพายุสงบเงียบจนน่าใจหาย แสงอาทิตย์รำไรฉายสว่างไปทั่วเกาะร้าง ภายในถ้ำที่ร่องรอยของ ‘สงครามสวาท’ ยังคงทิ้งคราบคาวและความร้อนระอุเอาไว้ เจคขยับกายลุกขึ้นด้วยความยากลำบาก ร่างกายเขาร้าวระบมไปหมด โดยเฉพาะยอดอกที่บวมช้ำและแดงก่ำจนเห็นชัดแม้บนผิวสีน้ำเงิน ควอริชที่ตื่นก่อนแล้วยืนกอดอกพิงผนังถ้ำจ้องมองเขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ไม่มีความเห็นใจ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026ควอริชคำรามลั่นถ้ำซบหน้าลงกับอกที่กระเพื่อมอย่างเหนื่อยหอบของเจค ปล่อยให้ของเหลวอุ่นร้อนฉีดรดภายในร่างกายศัตรูจนล้นปรี่ ความเงียบกลับมาปกคลุมอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจช้าๆ ของคนสองคนที่เกลียดกันแทบตาย... แต่เพิ่งจะผ่านการร่วมรักที่รุนแรงที่สุดในชีวิตมาด้วยกัน 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาชนฝ่ามือของควอริชที่ยังคงบีบเค้นหน้าอกเขาอยู่ไม่วางมือ “อ๊า... เร็ว... เร็วอีก...” ในที่สุดเจคก็หลุดปากขอร้องอย่างลืมตัว “จัดให้ตามคำขอ... ไอกบฏ” ควอริชเร่งจังหวะจนถึงขีดสุด มือทั้งสองข้างล็อกเข้าที่ใต้ฐานอกของเจค ยกตัวอีกฝ่ายขึ้นมารับแรงกระแทกเน้นๆ ก่อนที่ทุกอย่างจะระเบิดออกมาเป็นความขาวโพลน 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026พร้อมกับโถมกายใส่ไม่ยั้ง ”มองฉัน! เจค! มองหน้าคนที่กำลังเอาแกอยู่!“ ควอริชตะคอกพร้อมกับบังคับให้เจคสบตา ตาต่อตาที่เต็มไปด้วยความแค้นแต่กลับรุ่มร้อนด้วยแรงราคะ หางของทั้งคู่พันเกี่ยวกันแน่นจนเกือบจะเป็นปม กระแสประสาทจากปลายหางที่สัมผัสกันทำให้ความรู้สึกทุกอย่างรุนแรงขึ้นเป็นทวีคูณ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนก้องถ้ำ แข่งกับเสียงฝน เจคเริ่มสูญเสียการควบคุม เขาหลับตาแน่น 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026เจคข่วนเล็บลงบนหลังของควอริชเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ตีรวนกับความเจ็บ ทุกครั้งที่ควอริชกระแทกตัวเข้าใส่ หน้าอกของเจคจะกระเพื่อมไหวอย่างแรงจนควอริชแทบคลั่ง ควอริชเงยหน้าขึ้น มองภาพอกหนาที่แดงช้ำจากฝีมือตัวเอง แสงสายฟ้าที่แลบแปลบเข้ามาในถ้ำทำให้เห็นรอยกัดและรอยช้ำบนอกสีฟ้าชัดเจน ความหิวกระหายพุ่งปรี๊ด เขาโน้มลงไปงับยอดอกเจคแรงๆ อีกครั้งจนเจคต้องหวีดร้องออกมา 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026รวบขยำจนเนื้อมัดกล้ามเนื้อปลิ้นตามง่ามนิ้ว เขาฝังใบหน้าลงบนร่องอกหนา สูดดมกลิ่นกายดิบๆ และใช้ลิ้นสากตวัดเลียยอดอกที่ชูชัน “นมแก... แม่งอวบชะมัด” ควอริชคำรามเสียงพร่าขณะที่ช่วงล่างเริ่มขยับกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงและเป็นจังหวะ “โทรุค มัคโตผู้สูงส่ง... ตอนนี้เป็นไงล่ะ? โดนศัตรูของแกขยี้จนอกสั่นเลยนะ” “อา... อึก... ควอริช!” 120
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026กลิ่นอายความโกรธและความกระหายทางเพศปะปนกันจนแยกไม่ออก มือหนาข้างหนึ่งเปลี่ยนจากบีบอกลงมาปลดเปลื้องเครื่องพันธนาการช่วงล่างของทั้งคู่ออก ”อ๊า!“ เจคสะดุ้งสุดตัวเมื่อความแข็งขึงขนาดมหึมาของควอริชกระแทกเข้าหาโดยไร้การเล้าโลม ความเจ็บปวดพุ่งปรี๊ดจนเขาต้องแอ่นอกขึ้นสูง และนั่นยิ่งเข้าทางควอริช นายทหารใหญ่คว้าหมับเข้าที่หน้าอกทั้งสองข้างของเจค 120
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026ควอริชไม่ได้แค่บีบขยำอีกต่อไป เขากดน้ำหนักมือลงบนแผงอกหนาของเจคอย่างแรงจนเจ้าของร่างใต้ร่างหลุดเสียงครางฮือในลำคอ ”ปล่อย... อึก...“ เจคพยายามประท้วง แต่เสียงนั้นกลับสั่นพร่าเมื่อนิ้วหัวแม่มือของควอริชเริ่มบดคลึงยอดอกที่แข็งเป็นไตของเขาอย่างจงใจ “ปากบอกให้ปล่อย แต่ร่างกายนายมันดูจะชอบนะ ซัลลี่” ควอริชไม่รอช้า เขาโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอสีน้ำเงินเข้ม 120
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026เลื่อนกลับมาวางตะปบลงบนหน้าอกข้างซ้ายของเจคเต็มๆ บีบขยำเบาๆ อย่างถือสิทธิ์ ความนุ่มหยุ่นสู้มือทำเอาเป้ากางเกงของควอริชปวดหนึบจนแทบระเบิด หางยาวด้านหลังตวัดรัดพันขาเจคไว้แน่นโดยที่เจ้าตัวไม่ได้สั่งการ “หัวใจแกเต้นแรงนะ ซัลลี่... กลัวฉัน หรือว่า... รู้สึกอย่างอื่น?” พายุฝนข้างนอกถ้ำโหมกระหน่ำ แต่ความร้อนระอุภายในโพรงหินกลับพุ่งสูงจนแทบหลอมละลาย 120
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026เขาขยับตัวเบียดเข้าไปจนชิด ดันเข่าแทรกเข้าไปหว่างขาของเจค “ฉันคงต้องช่วย... ให้ความอบอุ่นสงเคราะห์ศัตรูหน่อยแล้วมั้ง” เจคปรือตามอง พยายามจะผลักอกอีกฝ่ายออก แต่มือที่วางแหมะลงบนอกเสื้อเกราะของควอริชกลับไร้เรี่ยวแรง “อย่า... มายุ่ง...” “ปากดี...” ควอริชแสยะยิ้ม รวบข้อมือทั้งสองข้างของเจคกดตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างที่ว่างอยู่... 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026และเสียงหอบกระเส่าที่ดังลอดไรฟัน มือของควอริชไม่ได้หยุดแค่การเช็ดเลือด เขาจงใจลากฝ่ามือผ่านกล้ามเนื้ออกที่ตึงแน่น ไล่ลงมาตามร่องอก ลูบไล้ความนูนเด่นของมัดกล้ามเนื้อที่เขาหมกมุ่น ความคิดชั่วร้ายเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวสมองของ Recombinant ร่างกายนี้มันถูกสร้างมาดีจริงๆ... ดีเกินไป “แกตัวร้อนจี๋เลยเจค” ควอริชกระซิบ เสียงแหบพร่าผิดปกติ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026แผลถลอกยาวพาดผ่านหน้าอกซ้ายเฉียดหัวนมสีเข้มไปนิดเดียว รอยฟกช้ำเขียวอมม่วง แผงอกที่กระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง “อยู่นิ่งๆ” ควอริชสั่งเสียงต่ำเอื้อมมือไปแตะที่บาดแผลนั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสากระคายสัมผัสโดนยอดอก เจคสะดุ้งเฮือกแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสโดยอัตโนมัติจากความเจ็บและความไวต่อความรู้สึก ภาพตรงหน้าทำเอาควอริชลมหายใจติดขัด หน้าอกกว้างที่แอ่นโค้งขึ้นหาเขายอดอกที่แข็งชันชูชันท้าสายตา 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026ควอริชวางเจคลงบนพื้นหินเย็นเฉียบ เจคหอบหายใจหนักหน่วง ตัวเริ่มสั่นเทาจากการเสียเลือดและภาวะตัวเย็น "หนาว..." เจคพึมพำไม่ได้ศัพท์ ตามัวพร่า ฟันกระทบกันกึกๆ จนน่ารำคาญ ควอริชยืนค้ำหัวมองดูศัตรูที่นอนขดตัวสั่นเป็นลูกนก เขาถอนหายใจยาวอย่างหงุดหงิด ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างๆ สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วร่างของเจคเพื่อสำรวจบาดแผล และสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่จุดเดิมอีกครั้ง... 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026นิ้วหัวแม่มือของนายทหารเก่าเผลอคลึงวนเบาๆ ลงบนลอนกล้ามเนื้อนั่นโดยไม่รู้ตัว มันแน่นสู้มือจนน่าหมั่นเขี้ยว “อึก...” เจคครางในลำคอเมื่อควอริชออกแรงบีบเอวแรงเกินความจำเป็นเพื่อดึงให้เดินไปข้างหน้า พวกเขาพาร่างที่สะบักสะบอมเข้ามาหลบในโพรงถ้ำเล็กๆ เหนือแนวโขดหินได้ทันเวลาก่อนที่พายุฝนจะถล่มลงมาอย่างบ้าคลั่ง ภายในถ้ำมืดสนิทและคับแคบ กลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นเลือดจางๆ ลอยคลุ้ง 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026มือหนาข้างหนึ่งโอบรัดรอบเอวสอบของเจคแน่น ส่วนมืออีกข้าง... ด้วยความตั้งใจหรือเผลอไผลไม่ทราบได้ มันวางทาบลงบนแผงอกข้างขวาของเจคเพื่อช่วยพยุง สัมผัสแรก... เนื้อแนบเนื้อ ผิวหนังของเจคนั้นลื่นชื้นและเย็นจัดจากน้ำทะเล แต่ภายใต้กล้ามเนื้อแน่นๆ นั้นกลับมีความร้อนรุ่มดั่งไฟสุม ควอริชรู้สึกถึงกล้ามเนื้อหน้าอกของเจคที่เกร็งตัวสู้มือเขาทุกครั้งที่ขยับก้าวเดิน 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026ทว่าท่อนแขนแข็งแรงของใครบางคนก็เข้ามารวบเอวเขาไว้ได้ทัน “ลุกขึ้นมาซัลลี่” เสียงห้วนจัดดังขึ้นข้างหู กลิ่นอายดุดันของควอริชแผ่ซ่านเข้ามาใกล้ “ถ้าน้ำขึ้น แกจมน้ำตายแน่ แล้วฉันคงไม่มีอารมณ์มางมศพแก” “ปล่อย...” เจคสะบัดเสียง แต่ร่างกายกลับทรยศ เขาไม่มีแรงพอจะขัดขืน ควอริชไม่ฟังเสียงประท้วง เขาขยับตัวเข้าไปชิด ดึงแขนข้างหนึ่งของเจคมาพาดบ่ากว้างของตัวเอง 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026เจคไอโขลกออกมาร่างกายสั่นเทา พยายามถดตัวหนี “ฆ่าฉันซะ... ไม่งั้นแกจะเสียใจ” “ฆ่าแน่” . . . ฟ้าเริ่มมืดลงเร็วกว่าที่คิด เมฆฝนก้อนมหึมาตั้งเค้าทะมึนอยู่เหนือเกาะร้าง ลมกรรโชกแรงจนต้นปาล์มลู่ไหวไปตามแรงลม ความหนาวเย็นเริ่มกัดกินผิวหนัง เจค ซัลลี่ กัดฟันแน่น พยายามยันตัวลุกขึ้นแต่ขาข้างขวากลับปวดร้าวเกินทน เขาเซถลาเกือบจะล้มหน้าฟาดทรายอีกรอบ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026สายตาของควอริชจับจ้องอยู่ที่ยอดอกสีเข้มที่แข็งเป็นไตเพราะความหนาวและแรงเสียดสี เขาเผลอกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก แทนที่จะแทงเศษเหล็กลงไป เขากลับลดมือลง แล้วใช้สายตาโลมเลียร่างกายศัตรูที่กำลังหมดทางสู้อย่างหยาบโลน “ดูสภาพแกสิ” ควอริชพูดเสียงต่ำพร่า สายตายังคงไม่ละไปจากหน้าอกที่กระเพื่อมไหวนั้น “คิดว่าจะรอดไปจากฉันได้งั้นเหรอ?” 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026หัวใจของควอริชเต้นผิดจังหวะ ไม่ใช่จากความโกรธ แต่มันคือปฏิกิริยาเคมีดิบเถื่อนของร่างกาย Recombinant ที่เขาไม่คุ้นเคย เลือดในกายสูบฉีดลงสู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนเขาต้องขบกรามแน่น หางยาวด้านหลังสะบัดฟาดพื้นทรายอย่างหงุดหงิดโดยไม่รู้ตัว ทำไมนมมันใหญ่ขนาดนี้วะ ความคิดบ้าๆ ผุดขึ้นมาในหัวสวนทางกับจิตสังหาร 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026แสงแดดที่สาดลงมาไล้เลียไปตามมัดกล้ามเนื้อหน้าอกที่แน่นตึงและขยายใหญ่ขึ้นจากการใช้ชีวิตแบบชาวทะเล มันดูหนา... ใหญ่... และเต็มไม้เต็มมือกว่าตอนที่เป็นมนุษย์ หรือแม้แต่ตอนที่เจคเป็นอวตารแรกๆเสียอีก จังหวะที่เจคหอบหายใจหนักๆ เพื่อโกยอากาศเข้าปอด หน้าอกคู่นั้นก็แอ่นเกร็งขึ้น เม็ดเหงื่อและน้ำทะเลไหลผ่านร่องอกลึก ลงไปสู่หน้าท้องที่นุ่มนิ่ม ตึกตึก... 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026ร่างกายของอดีตนาวิกโยธินหนุ่มเต็มไปด้วยบาดแผลช้ำเขียวหลายจุด เครื่องประดับและชุดเกราะขาดวิ่นหลุดรุ่ยไปเกือบหมด “ไอ้... สารเลว” เจคเค้นเสียงแหบแห้ง ควอริชแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ง้างมือเตรียมจะปลิดชีพ แต่แล้วสายตาของเขากลับถูกดึงดูดด้วยบางอย่างที่อยู่ต่ำกว่าใบหน้านั้น เพราะเกราะอกที่ขาดกระจุย ทำให้ตอนนี้แผงอกของเจค ซัลลี่ เปลือยเปล่าต่อสายตา 100
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026ในมือคว้าเศษเหล็กแหลมคมจากซากเรือที่ตกอยู่ใกล้มือโอกาสเดียวแค่แทงให้มิดลำคอทุกอย่างก็จบ แต่เมื่อเขาพลิกร่างนั้นให้หงายขึ้น มือที่กำอาวุธกลับชะงักค้าง เจคยังไม่ตาย... ทรวงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงจากการหายใจรวยริน ดวงตาสีเหลืองอำพันปรือขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเบิกกว้างเมื่อเห็นศัตรูอยู่ตรงหน้า เจคพยายามจะยกมือขึ้นปัดป้องแต่ไร้เรี่ยวแรง 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026และความว่างเปล่าของท้องทะเลสุดลูกหูลูกตา “แม่งเอ๊ย...” เขาคำรามในลำคอ พยายามทรงตัวยืนแต่ขามันกลับอ่อนแรงจนทรุดลงไปอีกครั้ง ทว่า สายตาของนักล่ากลับมอง ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร ร่างสีฟ้าครามร่างหนึ่งนอนคว่ำแน่นิ่งอยู่ตรงจุดที่คลื่นซัดขึ้นมา เจค ซัลลี่ ความเกลียดชังแล่นพล่านไปทั่วสมองเหมือนไฟฟ้าลัดวงจรควอริชกัดฟันกรอด ฝืนสังขารตัวเองคลานเข่าเข้าไปหาศัตรูคู่อาฆาต 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 24/01/2026เสียงคลื่นกระแทกโขดหินดังสนั่นแข่งกับเสียงวิ้งในหู ความรู้สึกแรกที่ ไมล์ส ควอริช รับรู้คือความแสบพร่าจากน้ำเค็มที่สำลักอยู่ในปอด และความเจ็บปวดร้าวระบมไปทั่วร่างอวตารสีน้ำเงินเข้ม เขาสำลักน้ำออกมาอย่างแรงตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากผืนทรายเปียกชุ่ม ทัศนวิสัยตรงหน้าพร่ามัว แสงแดดแผดเผาจนแสบตา สิ่งที่หลงเหลืออยู่มีเพียงซากปรักหักพังของชิ้นส่วนเรือที่ลอยเกลื่อนกลาดตามแนวชายฝั่ง 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026“ข้าจะดุเจ้าต่อเมื่อเจ้าดื้อ แต่ถ้าเจ้าเป็นเด็กดี ข้าจะมีรางวัลให้แบบนี้” เขาจูบที่หน้าผากเธออีกครั้ง ก่อนที่ทั้งคู่จะหลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน ท่ามกลางแสงจันทร์ของแพนดอร่าที่ดูสวยงามกว่าคืนไหนๆ -FIN- 020
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026แตะลงที่หน้าผาก เปลือกตา และปลายจมูกรั้นๆ ของเธอก่อนจะมาหยุดที่ริมฝีปากอิ่ม ”อื้อ...“ ซูเตย์ดึงผ้าคลุมไหล่มาห่มให้เจค แล้วกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม ทั้งคู่นอนมองดูดาวที่ลอดผ่านช่องหินเข้ามา “พรุ่งนี้...” เจคพูดเสียงงัวเงีย “นายต้องดุฉันให้น้อยลงนะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องเอทูคาน” ซูเตย์หัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นทำให้เจครู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026เขาใช้นิ้วโป้งเกลี่ยไล่ไปตามจุดเรืองแสงบนแก้มใสของเธอที่กำลังกระพริบวิบวับเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจที่เต้นรัว “เจ้าตัวเล็กนิดเดียว...” ซูเตย์กระซิบเสียงนุ่ม ทุ้มลึกชวนฟัง ผิดกับเสียงตวาดที่มักดุเธอลิบลับ “แต่วุ่นวายได้เท่ากับฝูงอิกรานทั้งฝูง” เจคหัวเราะคิกคักเบาๆ ใบหน้าซุกไซ้กับฝ่ามืออุ่นของเขา “แล้วนายชอบมั้ยล่ะ?” ซูเตย์ไม่ตอบด้วยคำพูด แต่เขาโน้มหน้าลงมามอบจูบที่แผ่วเบาราวกับปีกผีเสื้อ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026“ถ้าใครหน้าไหนกล้าแตะต้องเจ้า ข้าจะฆ่ามันด้วยมือของข้าเอง” เจคยิ้มออกมาบางๆ ความรั้นหายไปเหลือเพียงความอบอุ่นในหัวใจเธอยกมือขึ้นลูบแก้มเขาเบ้าๆ “นึกว่าจะเป็นแค่ครูฝึกจอมโหดเสียอีก... ที่จริงนายก็ขี้หวงเหมือนกันนะ ซูเตย์” มือหนาของซูเตย์ที่เคยจับอาวุธล่าสัตว์ บัดนี้กลับเลื่อนไล้ไปตามกรอบหน้าของเจคอย่างทะนุถนอม 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026เจคครางเสียงหลง พลางใช้ขาเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป ซูเตย์เร่งจังหวะจนถึงขีดสุด ลมหายใจของทั้งคู่ขาดห่วง ร่างสีน้ำเงินสองร่างกอดรัดกันแน่นจนไร้ช่องว่าง ก่อนที่ทั้งคู่จะกระตุกเกร็งและพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดพร้อมๆ กันผ่านการเชื่อมต่อทางกายและจิตวิญญาณที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์ “เจ้าเป็นของข้า เจค ซัลลี่” เขาพูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความทะนุถนอม 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026ซูเตย์สวนกายเข้าไปในรอยแยกที่ชุ่มฉ่ำของเธออย่างหนักหน่วงและลึกซึ้ง เจคกรีดร้องออกมาไม่ใช่ด้วยความเจ็บปวด แต่เป็นความสุขสมที่ท่วมท้นจนน้ำตาไหลซึม เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนไปทั่วถ้ำเงียบสงัด ซูเตย์โหมกายเข้าหาเธอด้วยจังหวะที่ดุดันและรวดเร็ว ราวกับต้องการจะตอกย้ำตัวตนของเขาลงไปในวิญญาณของเธอ “ซูเตย์! แรงกว่านี้ อ๊า! ได้โปรด!” 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026ความแข็งแกร่งของเขาบดเบียดกับกึ่งกลางกายของเธอจนเจครู้สึกได้ถึงขนาดและความต้องการที่เปี่ยมล้น ซูเตย์จับคูรูของตนเองมาเชื่อมต่อกับของเจคอย่างช้าๆ “ซาเฮลู...” เขากระซิบ ทันทีที่เส้นประสาทสัมผัสกัน โลกของทั้งคู่ก็ระเบิดออก เจครับรู้ถึงความโหยหา ความโกรธ และความรักที่ซูเตย์มีต่อเธอผ่านกระแสจิต ในขณะที่ซูเตย์ก็รับรู้ถึงความสับสนและความหลงใหลที่เจคซ่อนไว้ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026มือเรียวทั้งสองข้างขยุ้มกลุ่มผมยาวของซูเตย์แน่นเพื่อระบายความสยิวที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง ซูเตย์ไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาใช้มือหนาปรนเปรอเธอไปพร้อมๆ กับรสจูบที่ดูดดื่มเบื้องล่าง จนกระทั่งเจคตัวสั่นเกร็งและปลดปล่อยความหวานออกมาในที่สุด แต่สำหรับนักรบหนุ่ม... นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น เขาขยับกายขึ้นมาทาบทับร่างเพรียวของเจคอีกครั้ง 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026แต่ซูเตย์กลับคว้าข้อเท้าของเธอไว้แน่น สายตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของเธออย่างนักล่าที่กำลังลิ้มรสเหยื่อ “เจ้ามองดูสิ...เจค ร่างกายของเจ้ามันตอบรับข้ามากกว่าคำพูดเสียอีก” ซูเตย์พึมพำเสียงพร่า ก่อนจะก้มลงใช้เรียวลิ้นสากชื้นสัมผัสกับจุดที่อ่อนไหวที่สุดของเธอ “อ๊ะ! ซูเตย์... อย่า... ตรงนั้นมัน...” เจคแอ่นกายขึ้นด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงจนแทบขาดใจ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026แต่ในเวลานี้ กายสัมผัสกลับนำพาพวกเขาไปไกลกว่านั้น ซูเตย์ปลดเปลื้องเครื่องประดับที่เกะกะออกจนเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าที่งดงามตามธรรมชาติ เขาจับขาของเจคให้แยกออกกว้างก่อนจะแทรกตัวลงไปตรงกลาง ซูเตย์แยกเรียวขาของเจคออกกว้างขึ้นจนเห็นส่วนที่อ่อนไหวที่สุดที่กำลังชุ่มฉ่ำและสั่นระริกตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เจคพยายามหดขาหนีด้วยความขัดเขินเพียงครู่เดียว 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026เขาไม่เคยคิดเลยว่าร่างกายที่เขาเคยตราหน้าว่าอ่อนแอจะนุ่มนวลและรับกับสัมผัสของเขาได้ดีขนาดนี้ เจคแอ่นอกรับสัมผัสเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาเลื่อนลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอและลาดไหล่ ลิ้นสากลากผ่านผิวกายสีน้ำเงินที่เรืองแสงวูบวาบตามจังหวะอารมณ์ “ซูเตย์... อ๊ะ...” เจคบิดเร้าเมื่อมือของเขาเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสที่บั้นท้ายงอนงามและเรียวขาขาที่แข็งแรงจากการฝึกฝน 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026มือเรียวของเธอขยุ้มไหล่หนาของเขาแน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ซูเตย์ถอนจูบออกเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อมองใบหน้าของนาวีสาวที่ตอนนี้แดงซ่านและหอบหายใจรวยริน “เจ้าเป็นคนเริ่มเองนะเจค” เขาพึมพำด้วยเสียงแหบพร่า ก่อนจะอุ้มร่างเพรียวของเธอขึ้นแล้ววางลงบนพื้นหินที่ปกคลุมด้วยมอสนุ่มสีเขียวครึ้ม ซูเตย์ทาบทับลงมาทันที มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธออย่างโหยหา 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026ท่ามกลางเสียงสายลมที่หวีดหวิวอยู่นอกถ้ำริมหน้าผา บรรยากาศภายในกลับร้อนระอุด้วยเพลิงอารมณ์ที่ถูกจุดขึ้นมาอย่างไม่อาจต้านทาน ซูเตย์บดจูบเจคอย่างหนักหน่วง ราวกับจะลงโทษความรั้นของเธอ และในขณะเดียวกันก็เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของที่เขาพยายามปฏิเสธมาตลอด ”อื้อ“ เจคครางในลำคอ รสจูบของนักรบหนุ่มรสชาติเหมือนป่าดิบชื้นที่รุนแรงและป่าเถื่อน 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026ซูเตย์ตบะแตกทันที เขาโน้มลงบดจูบที่ดุดันและโหยหาลงบนริมฝีปากของเจค มือหนึ่งรวบเอวเธอเข้ามาแนบชิดจนไม่มีช่องว่าง ให้อากาศผ่าน อีกมือหนึ่งสอดเข้าไปในกลุ่มผมยาวเพื่อบังคับให้เธอรับสัมผัสจากเขาอย่างเต็มที่ เจคไม่ได้ผลักไส เธอครางอื้ออึงในลำคอพลางยกแขนขึ้นโอบรอบคอเขาดึงรั้งให้เขาจมลงสู่รสจูบที่เร่าร้อนพอกับดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน... 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026มือหนาที่จับไหล่เริ่มเลื่อนลงมาที่ลำแขนระหง แต่อย่างแผ่วเบา ซูเตย์กระซิบ เสียงของเขาแหบพร่าจนแทบจะเป็นการคราง “งั้นก็ลงโทษฉันสิ...“ เจคตอบโต้ด้วยเสียงกระซิบที่ท้าทาย เธอขยับเข้าใกล้จนอกอิ่มเบียดชิดแผงอกที่สะท้อนขึ้นลงของเขา 120
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026“เจ้ามันบ้า! เจ้าเกือบตาย! เจ้าไม่เคยฟังคำสั่งข้าเลย!” เขาคว้าไหล่ทั้งสองข้างของเธอแล้วเขย่าแรงๆ แต่สายตาของเจคกลับไม่ได้หวาดกลัว เธอจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา “แต่ฉันก็ทำได้นี่... และนายก็มาช่วยฉัน นายเป็นห่วงฉันใช่มั้ย?” คำถามนั้นทำให้ซูเตย์ชะงัก ลมหายใจของเขาเริ่มหอบถี่ขึ้น ความโกรธที่สะสมมากลายเป็นความปรารถนาที่ยากจะกักเก็บ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026แสงแดดที่ตกกระทบผิวสีน้ำเงินของเธอทำให้เขามองเห็นความงามที่ซ่อนอยู่ภายใต้นิสัยรั้นๆ นั้นอย่างชัดเจน เมื่อทั้งคู่ร่อนลงจอดที่ถ้ำริมหน้าผาอันเงียบสงบ เจคกระโดดลงจากหลังอิกรานด้วยอาการตัวสั่นเทาจากอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่าน “สุดยอดไปเลยซูเตย์! ฉันทำได้แล้ว!” เธอหันมาหาเขา ดวงตาประกาย ซูเตย์พุ่งเข้ามาหาเธอด้วยความโกรธ... หรืออาจจะเป็นความกลัวที่เกือบจะเสียเธอไป 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026“เจค!!!” ซูเตย์ใจหายวับ เขาไม่รอช้า รีบเรียกอิกรานของตัวเองแล้วพุ่งตามลงไปทันที เจคพยายามบังคับอิกรานที่บินสะเปะสะปะ “ใจเย็นๆเพื่อน... ไปทางนั้น! ไม่ใช่ทางนี้!” เธอหัวเราะปนเสียงกรีดร้องด้วยความสะใจที่ได้สัมผัสท้องฟ้าครั้งแรก ซูเตย์บังคับอิกรานมาขนาบข้าง เขาเห็นนาวีสาวที่เปียกปอนไปด้วยเหงื่อแต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มกว้างและความมั่นใจ 110
กล้วยน้ำว้า v.2 @ryu-100.bsky.social · 19/01/2026“เจค! ซาเฮลูสิ!” ซูเตย์เผลอตะโกนเรียกชื่อเธอด้วยความลืมตัว เมื่อเห็นว่าเธอใกล้จะตกลงไปจากหน้าผา เจคใช้จังหวะที่อิกรานชะงัก พุ่งเข้ากอดคอสัตว์ยักษ์ไว้แน่น เธอรวบรวมสมาธิแล้วจับปลายเส้นผมที่มีคูรู เชื่อมต่อกับอิกรานได้สำเร็จ! ความรู้สึกนึกคิดของทั้งคู่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว แต่อารมณ์ที่รุนแรงของเจคทำให้อิกรานตื่นตระหนก มันพุ่งทะยานลงจากหน้าผาทันทีโดยที่เจคยังไม่ทันตั้งตัว 110
