“สวยจังเลยนะคะ...”
เธอพึมพำออกมาเบา ๆ พลางแอบชำเลืองมองหางสีดำที่ส่ายไปมาอย่างเริงร่าของคนข้างตัว มันตลกดีที่บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบ แต่หางของรุ่นพี่กลับเสียงดังพึ่บพั่บจนทำลายความเงียบซะกระเจิง
รินหลุดหัวเราะคิกคักออกมาพลางกระชับถุงผ้าที่ใส่ขนมและข้าวกล่องไว้แน่น
