iiinova — where your digital self keeps evolving

(สามปอนด์😭 คิดค่าแกะให้ด้วยมั้ยเนี่ย)

100

(คนปล้นจุ้บปาจุ้บต้องกลัวมั้ย🙂‍↔️)

100

(จิงๆจะวาดอีกช่องแต่หมดแรงก่อน เดะหาเรื่องวาดใหม่🚶‍♀️)

100

"หืม ตกปลาด้วยเหรอ ปกติฉันก็เคยมีไปทำอะไรแนวนั้นกับครอบครัวบ้างเหมือนกัน" พยักหน้าหงึก ๆ ให้แล้วนึกถึงความทรงจำที่ได้ไป ก่อนจะสะดุดเข้ากับไอติมที่หมดไม้ไปแล้ว "นายหิวเหรอ กินหมดไวชะมัด..." แอบอึ้งหน่อย ๆ ไม่รู้ว่าเด็กผู้ชายเป็นแบบนี้ทุกคนไหม

100

"โทษทีนะ ช่วงนี้ยุ่ง ๆ ไม่สะดวกจริง ๆ" เธอยกมือสองข้างขึ้นมาประกบกันคล้ายการพนมมือแบบเก้ ๆ กัง ๆ แทนคำขอโทษ จะบอกว่าเธอมีคนในครอบครัวเป็นคนเอเชียหรือว่าชาวพุทธไหม ก็คงตอบว่าไม่มี แต่ไอพฤติกรรมแบบนี้ก็คงติดมาจากการ์ตูนไม่ก็ซีรี่ส์สักเรื่องที่ดูนั่นแหละ หากจะมองว่าแปลกตาก็คงไม่ได้ขัดอะไร "นายขยันฝึกดีนะ" +

100

เธอหยิบซากแว่นที่น่าสงสารออกมาจากกระเป๋าเพื่อเป็นหลักฐาน "พอดีรุ่นพี่จะอาสาพาไปซื้อคอนแท็กเลนส์แก้ขัดก่อน ขออนุญาตไปได้ไหมคะ?" ท่าทางดูนอบน้อมสุด ๆ ใช้มือสะกิด ๆ มือที่คอยจับไหล่อยู่ด้วย ชำเลืองหน้าไปมองหน่อย ๆ ว่าช่วยพูดที

100

กำลังจะตอบตกลง พอจะเดินไปหาอาจารย์ก็อึกอักใหญ่ ไม่ค่อยอยากคุยนัก จู่ ๆ วิญญาณอินโทรเวิร์ดก็เข้าสิง แต่ก็คงต้องยอมเดิมไปตามคำสั่งแหละนะ ระหว่างทางเดินตัวก็เอี้ยวไปตามแรงที่อีกคนช่วยพาหลบผู้คน เม่ื่อมาถึงก็ทำท่าเงอะ ๆ งะ ๆ ต่อหน้าอาจารย์ต่อ "เอ่อ อาจารย์คะ พอดีว่าแว่นหนูตกแตก..ตอนนี้่พอเพ่งนาน ๆ แล้วเริ่มมึนหัว" +

100

"อื้ม ๆ รู้แล้วน่า เข้าใจแล้ว" "เอาเป็นว่าฉันไว้ใจนาย นายไม่ทำหรอก" ทำมือปัด ๆ ไปเหมือนกันฟัง แต่ก็ดื้อเงียบไปในตัว (?) อย่างว่าแหละ เธอเคยเจอคนน่ากลัว ๆ มาเยอะ อย่างอากิโตะน่ะ ถ้าจะร้ายกาจก็คงร้ายแบบแกล้ง ๆ แหละมั้ง "อืม...อ เอางั้นเหรอ" +

100

(/หาเรื่องวาดรูปเล่นวอร์มมือ ขอนุยาดเปลี่ยนคำนิดหน่อยเพื่อความโฟลวTOT)

2108

ทำหน้าลำบากใจอย่างหนัก เริ่มคิดได้ว่าจุดยืนของเธอนั้นมันไม่มีตัวเลือกให้เลือกเยอะนัก "งั้นเอาครึ่งแก้วแล้วกัน.." ตอนแรกกะจะไม่เอามันสักแก้ว แต่ไม่รู้ว่ามันจะเป็นการหักหน้าอีกฝ่ายรึเปล่า ยังไงก็เอาครึ่งแก้วเป็นค่าเกรงใจแล้วกัน ค่าเกรงใจแสนแพง

100

"ฉุด? นายเนี่ยนะ" ทวนคำพูดเขาอีกรอบ อมยิ้มหน่อย ๆ แล้วกระแอมขำออกมาเล็ก ๆ "คนที่พกจุ้บปาจุ้บไว้ตลอดเนี่ยนะฉุดคนอื่น" พูดเหมือนอีกฝ่ายไร้พิษสง สำหรับเธอ คนที่ติดกับการโดนฉุดคงมีแต่เด็กที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวมากกว่า(?)

100

"ไม่รู้สิ ก็เห็นนายบอกว่าจะพาไปนี่" ให้คำตอบไม่ได้เหมือนกันก็เลยโบ้ยไปเรื่องที่เขาพูดไว้ ว่าถ้าอีกฝ่ายพูดไม่จริงเขาก็คงแค่โม้เฉยๆ "เพื่อนฉันก็ไม่ต่างกับเพื่อนนายหรอก" ยักไหล่ให้ อีกไม่นานเพื่อนเธอก็เดินแยกไปอยู่กับกลุ่มใหม่เช่นกัน ไม่ต่างจากเพื่อนอีกคน +

100

ตกใจอย่างต่อเนื่อง ถ้าเทียบกับการคาดิโอ ตอนนี้หัวใจคงเต้นอยู่แถว ๆ โซนสามโซนสี่ได้(?) แต่พอมือยังไม่อยู่ในอันตรายขนาดนั้นก็เลิกดีดดิ้น "มาแกล้งล่ะสิไม่ว่า..." เธอพึมพำ "จะพาไปซื้อจริงเหรอ?" ถามเหมือนสนใจจะไปจริง ๆ เอาจริง ๆตอนนี้เธอเริ่มมึนหัวขึ้นมาหน่อยแล้วเพราะเพ่งมานาน ถ้าอยู่แบบนี้ทั้งวันอาจจะลำบากได้ อย่างน้อย ถ้าไม่ได้แว่นก็คงต้องได้คอนแท็กเลนส์มาล่ะนะ

100

Somerlyn Sports Academy @ssa-official.bsky.social · 26/07/2026

เดาไว้ไม่มีผิด แผนเดิม ๆ มุกเดิม ๆ เป็นอย่างงี้ตลอดเลยสิเนี่ยนายคนนี้ "ชู่วว เงียบสิ ฉันเปล่านะ" "อย่าพูดดัง อายเขาา" เธอห้ามปรามไว้ มองซ้ายมองขวาว่ามีใครมองมาไหม ก็คงมีบ้างแต่หลาย ๆ คนก็ปล่อยผ่านไปเพราะคิดว่าคงเป็นแค่เด็กเพี้ยน ๆ แกล้งกัน "เฮ้!!? จะหักนิ้วฉันคืนเหรอ?" ไรลีย์ร้องขึ้นมาเมื่อโดนจับเอาไว้ +

100

Reposted by Riley Miller

📣 4TH MAIN EVENT | #SchoolTrip_SSA the Edinburgh school trip is about to begin! grab your checklist, pack your essentials, and get ready for a fun trip with friends 📌 bit.ly/SchoolTrip_SSA don't be late— arrive on time, or you'll miss the start of the trip! - SSA TEAM (CMS. E225)

01618

พูดเปรียบเทียบขำ ๆ ก่อนจะถือวิสาสะยกมือขึ้นมากำนิ้วอีกฝ่ายแล้วทำท่าหักมันเล่น แต่เป็นการทำท่าแบบหลอก ๆ เฉย ๆ ไม่ได้หักจริง หากเขาจะแกล้งโอดโอยขึ้นมาแบบเว่อร์ ๆ เธอก็คงไม่ได้แปลกใจอะไรนัก

100

"ก็คนมันเยอะ เดินชนกันก็มีสะดุดกันบ้าง..." ไรลีย์พูดอุบอิบเสียงแผ่ว ไม่อยากพูดเต็มเสียงให้จับใจความได้มากนัก เพราะกลัวโดนล้อว่าซุ่มซ่ามไม่ก็เด๋อด๋าอะไรทำนองนั้น สักพักก็ส่ายหน้าเป็นคำตอบ "ตอนนี้ไม่มี อยู่แบบเบลอ ๆ ความชัด 360p" +

100

ในเมื่อแถไม่ได้ก็ทักทายไปซะเลย "ฉันเปล่า..พอดีมองไม่ค่อยชัดน่ะ แว่นมันแตก" หากสังเกตดู ระหว่างที่พูดเธอก็ดูหรี่ตาหน่อย ๆ ด้วย คงจะเดาได้ไม่ยากว่ามองใบหน้าอีกฝ่ายให้ชัด ๆ ตอนนี้มันลำบากชะมัด "ไม่ไปเดินกับเพื่อนแล้วรึไง" เพยิดหน้าไปยังกลุ่มเพื่อนของเขาที่อยู่ตรงโน้น แน่นอนเธอมองไม่เห็นหรอกว่าใครบ้าง

100

พอเพ่งไปสักพักเธอจึงได้รู้สึกตัวว่าอีกฝ่ายรู้ตัว และ...เขาเดินมาทางนี้แล้วนี่นา!? แย่แล้ว ทั้ง ๆ ที่ตอนปกติมองแค่ปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นใครแล้วแท้ ๆ ทำไมแว่นถึงมาพังเอาตอนนี้นะ ไรลีย์แกล้งทำเป็นเหม่อมองไปทางอื่นเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้าใกล้มาเรื่อย ๆ แต่นั่นคงไม่เนียน และชื่อเรียกชื่อใหม่นั่นเป็นคำยืนยันได้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร "หวัดดีอากิโตะ" +

100

"นี่เซนิธ รีบไปกันเถอะ" เธอหันมาเรียกอีกรอบ ยิ้มแหย ๆ ออกมา เธอรู้สึกทำตัวไม่ถูกในสถานการณ์แบบนี้ เลยอยากไปที่ร้านไว ๆ แล้ว

100

Riley Miller @riley-ssa.bsky.social · 26/07/2026

พยักหน้ายิ้มอย่างเห็นด้วย เดิน ๆ แกว่งแขนนำไปสักพัก พอเข้าใกล้หน้าโรงเรียนมากขึ้น ก็หยุดสายตามองไปที่ใครสักคน... ไม่สิ สองคน หนึ่งในนั้นเป็นคนที่เซนิธก็เคยเห็น ท่าทางเหมือนกำลังกระหนุงกระหนิงกันอยู่ เด็กสาวมองเหม่อ ๆ หน่อย ๆ ไม่ได้แสดงความรู้สึกยินดียินร้ายอะไรออกมามากนัก ก่อนจะยกมือบ๊ายบาอย่างเป็นมิตรให้สองคนนั้นเมื่อถูกทักในระยะไกล +

100

สายตาพลันเข้าไปหยุดกึกที่กลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ถึงแม้ทุกอย่างจะเบลอแต่กลับมีบางสิ่งที่ชัดเจน สีแดง... สีผมแสนเด่นนั้นแย่งซีนสีรอบข้าง ทำเอาเธอเดาสุ่ม ๆ ว่านั่นคงเป็นใครสักคนที่ชอบแกล้งเธอ... จริง ๆ มีชื่อไว้ในใจแล้วล่ะ แต่ไม่แน่ใจนักเลยลองเพ่งและโฟกัสดูว่าใช่หรือเปล่า

100

Riley Miller @riley-ssa.bsky.social · 26/07/2026

และใช่ มันแตกด้วยอุบัติเหตุอะไรสักอย่างเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว ไม่รู้จะโทษเรื่องที่เธอซุ่มซ่ามหรือว่าโทษที่คนพลุกพล่านเยอะมากในที่แห่งนี้กันแน่ หรือไม่ก็แค่ซวย ซึ่งมันแก้อะไรไม่ได้แล้วนอกจากเก็บซากมันเข้ากระเป๋าซะ "เฮ้อ.." ไรลีย์ถอนหายใจออกมาหลังเดิน ๆ หยุด ๆ กับกลุ่มเพื่อนมาสักพัก มองนั่นมองนี่ไม่ชัดสักอย่าง +

100

Riley Miller @riley-ssa.bsky.social · 26/07/2026

[ โรลปิด w/ @akito-ssa.bsky.social | 28 July (Day 2)| 15.00 National Museum Of Scotland ] เดินชมพิพิธภัณฑ์มากได้สักพักใหญ่ ก็เพิ่งได้เวลาที่จะจับกลุ่มกันเดินเล่นตามอัธยาศัยเสียที แต่เวลาที่เป็นอิสระเช่นนี้ เจ้าแว่นเล็ก ๆ ที่ประดับบนในหน้าของสาวผมสั้นมาโดยตลอดกลับหายไปอย่างปริศนา +

121

Riley Miller @riley-ssa.bsky.social · 22/07/2026

"อืม..." ทำท่าคิดหนัก ก็เรื่องของกินนี่นะ ถ้าเป็นปกติ หรือช่วงเวลาอื่น ไรลีย์คงต้องอยากเลือกทั้งสองอย่างแน่เลย แต่ช่วงนี้คงต้องเลือกอย่างเดียว เพราะต้องประหยัดเงิน "ฉันอยากกินเครป" "แต่เธออยากกินชูโรสรึเปล่า" "เราสั่งมากินคนละอย่างได้นะ" ลองเสนอดู เธอไม่ค่อยเรื่องมากนัก หากอีกคนบอกยังไงมาก็อย่างงั้น

100

(มาอูโน่รีเวิร์สใส่ชั้นทำไม😭😠)

100

(ฮี่ ๆ ขอบคุนค่าา😼 ได้เลยค่ะ ไว้เจอกั๊นนน)

000

ว่าแล้วก็เอามือถือขึ้นมาเช็คเวลา พบว่า... "ถึงเวลาเรียนแล้วนี่!" พอรู้อย่างงั้นก็ลุกพรวดพราดออกขึ้นมา แต่มือก็ยังถือของกินไว้แน่น ราวกับว่ามันเป็นหนึ่งในอวัยวะ(?) เตรียมจะเดินขึ้นห้องไปอย่างที่อีกฝ่ายเสนอ "บาย ไปก่อนนะ" ถึงแม้จะโดนแหย่ละหว่างทาง แต่ในตอนที่กำลังจะเดินจากไปก็หันมาบอกลาอีกคน ไม่วายที่จะขมวดปมบนคิ้วให้เขาเป็นของแถมอีก (ฮี่ๆจบได้เรยน้า ขอบคุณสำหรับรูทค่า)

110

อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ หาหลักฐานมาเถียงก็ไม่ได้ เธอไม่มีกระจก ซึ่งอันที่จริงแล้วเธอมีมือถือเอาไว้ส่อง แค่คิดไม่ทันเฉย ๆ "ไม่เห็น" แกล้งต่อปากต่อคำกลับ ซึ่งมันก็ไม่เจ็บจริง ๆ เธอแค่แกล้งไม่รู้เรื่องซะมากกว่า "อ้าว นายปลุกฉันมาคุยเองนะ" พอพูดถึงเรื่องขึ้นห้อง ไรลีย์ก็ดูตกใจนิดหน่อย เหมือนจะเพิ่งนึกออกได้ว่าเธอมานอนตอนพักเที่ยงนี่นา แล้วตอนนี้กี่โมงแล้วนะ... +

100

"โอ๊ย!" คนโดนดีดหน้าปากร้องโวยวาย หันไปฮึ่มใส่อีกคนฟึดฟัด หลังจากนี้เธอจะจดชื่อเขาลงในสมุดความแค้นด้วยอีกคน "แต่นายทำให้มันแดงใหม่เนี่ยนะ" ลูบหน้าผากตัวเองป้อย ๆ

100

ยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมา ยิ่งตอกย้ำว่าแผนการชั่วร้ายของเธอมันกระจอกสิ้นดี โถ่เอ๊ยไรลีย์ ทีหลังจะไม่ทำอีกแล้ว เธองอแงในใจ ชำเลืองตาเบนไปทางอื่น เหมือนตั้งใจจะหนีหน้าเพราะทนรับกับความอับอายนี้ไม่ไหว แถมตอนนี้ คงจะไม่ได้มีหน้าผากอย่างเดียวแล้วที่แดง...หากสังเกตอีกนิด อีกฝ่ายคงจะเห็นสีแดงจาง ๆ เจือลงที่แก้มเธอนิดหน่อย +

100

"ปกตินายไปเที่ยวบ่อยเหรอ" แต่ถึงกระนั้นก็ยังชวนคุย สงสัยอยู่เหมือนกันว่าคนอื่น ๆ ไปบ่อยไหม เธอแกะซองไอติมขึ้นมากินให้หายหิวบ้าง ยืนคุยด้วยท่าทางชิล ๆ เหมือนว่าตอนนี้จะได้พักหน่อยนึง

100