iiinova — where your digital self keeps evolving

" เป็นเรื่องที่พูดได้ยากสินะคะ " ถามราวกับไม่ใส่ใจเสียเท่าไหร่ " หาเองด้วยสิคะ " " นั่นเราแค่หยิบมาเล่นๆเพราะบางอันน่าสนใจ " รวมถึงอันถัดไปที่เป็นสีนวลแทรกลวดลายแนวนอนเอาไว้ " เราอยากเห็นเปลือกหอยที่งดงามในสายตาเธอด้วย " " อู้มานานแล้วนะคะนักล่า "

100

เอียงมองการอธิบาย จังหวะพูดเร่งขึ้นเหมือนเด็กทำอะไรผิด ทุกอย่างเรียกให้ริมฝีปากนั้นยกขึ้นกับเสียงหัวเราะ " งั้นเพื่อนก็เยอะทีเดียว " ไม่ใช่เพราะเปลือกหอยแต่เพราะเธอหยิบมันวางลงไปบนฝ่ามือนั้น " แต่ความกังวลว่าจะหาเพื่อนให้คุณเปลือกหอยได้ไม่มากพอคงไม่ทำให้อยู่ตรงนี้หรอกนะ "

100

" กังวลนิดๆหน่อยๆให้มันรับฟังซะสิ " ชี้สะกิดเปลือกหอยกลมบนมืออีกฝ่าย ทรงยาวคล้ายต่างหูอันนั้น แต่ ในมือหนาก็ดูจะมีเพิ่มคราวนี้เป็นอันใหญ่กว่าปกติจนน้ำหนักในมือเพิ่มขึ้น เหลือบสายตามองคนที่พูดกับเปลือกหอยเรื่องหาเพื่อนหน้าตาดี " ถึงไม่คุยกับเปลือกหอยแบบเธอก็หาเพื่อนได้อยู่แล้วค่ะ " " คนพูดเก่งแบบเธอจะไม่มีได้ยังไง " มุขหรือไม่มุขแต่ก็ตอบให้นะ(?)

100

" .... " เหลือบสายตามองเจ้าของนามโยรุ ท่าทีดูไม่เหมาะกับนามแห่งค่ำคืนนั้นเลย หากภายนอกก็คงนับรวมแต่ว่าการพูดคุยนั้นร่าเริงเกินกว่าเธอไปหลายขุม " แปลว่าเธอกำลังเครียดอยู่สินะ? " แค่เอ่ยถามออกไป หากไม่ตอบเธอหาได้บังคับ มันเป็นเพียงบทสนทนาที่เอ่ยจากความสงสัย ปลายนิ้วสะกิดเปลือกหอยที่ดูอ้วนกลมในมืออีกฝ่าย " หรืออยากคุยกับเปลือกหอยมากกว่าฝูงชนกันล่ะ "

100

" ดีใจด้วยนะคะที่ยังเรียกโยรุได้อยู่ " ไม่ต้องถูกบังคับเรียกคุณโยรุอย่างที่เจ้าตัวไม่ค่อยถนัด เหมือนเป้าหมายของอีกฝ่ายจะเปลี่ยนชั่วคราว จากป้ายตามหาเปลือกหอย กลายเป็นป้ายทำความรู้จักเพือนใหม่ไปเสียแบบนั้น " ค่ะ ทะเลเวลาไหนก็ชวนมองเลยมาเดินชมวิวค่ะ " ยกมือจากหาดวางระดับเข่าหันไปมองคนข้างกาย " แล้วก็เจอนักล่าเปลือกหอย " " ไม่รู้เอาไปทำอะไรด้วย.. "

100

( เราแต่งอยู่แล้วค่ะเราเป็นคนของชมรมต้องเข้าร่วมกิจกรรม /โดนลากไปด้วยแล้วติดซากุระเพิ่มให้เลยนี่แหน่ะ )

" ชั้นไคกะค่ะ " ชั้นกลางที่เป็นได้ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องหรือเพื่อน ดังนั้นคงมีโอกาสเล็กน้อยที่จะต้องเรียกด้วย " ชั้นเดียวกันรึเปล่าคะ? " " ถ้าเป็นแบบนั้นเราก็ไม่ติดอะไรหรอกนะคะ " ในการเรียกแบบไม่มีหางเสียงในเมื่อเราอายุเท่ากัน แต่หากอีกฝ่ายอยู่คนละขั้นเรียน คำว่าโยรุจะถูกพับเก็บเหลือแค่คุณโยรุแทน

100

เป็นเธอที่หาข้ออ้างทำอย่างอื่นจนไม่ได้สบตาตามที่ควรจะเป็นยามสนทนา " ... " ริมฝีปากเผยอขึ้นแล้วหุบลง เหลือบสายตาหลบจากเปลือกหอยบนมืออีกคน เสียงพูดแผ่วเบาพร้อมกับใบหูจิ้งจอกที่ดูตั้งขึ้นเล็กน้อย " โยรุ.. " แอบดึงสายตากลับมาสังเกตคนข้างกาย ไม่คุ้นชินไม่ต่างกันเท่าไหร่ " หลังจากนี้จะมาโทษเราที่ไม่เรียกคุณไม่ได้แล้วนะคะ "

100

( /หูตั้งหลบหน้าหลบตาแก้มแดงอยู่หน่อยๆ/ เราไม่น่ารักสักหน่อยค่ะ แล้วก็เราอยากเห็นเธอแต่งด้วย.. ไม่ได้เหรอคะ 🥺 / ออร่าในวงเล็บพึงพอใจกับก้อนซากุระ )

สบสายตาผ่านความช่วยเหลือ เอียงศรีษะเล็กน้อย ใบหูยาวกระดิกหน่อยๆ เมื่อจะอ้าปากพูดอะไรสักอย่างก็เจอฉากขบขัน ทำให้ต้องกระชับพัดแล้วกลั้นขำจนไหล่สั่น " ไม่ลองทำความสนิทกันดูล่ะคงจะเข้ากันได้ " เธอเอ่ยออกไป ( แต่เหมือนจะไม่ได้ช่วย )

000

( ไม่รู้จะช่วยยังไงดีค่ะ 5555555 ช่วยปลอบได้อย่างเดียว ) หญิงสาวที่เดินผ่านมาเห็นชายหนุ่มสักคนกำลังหลบเลี่ยงสิ่งที่เหมือนตัวเขาเองอย่างสุดความสามารถ ทำได้แค่ มอง แล้วก็กางพัดมองให้กำลังใจอยู่แบบนั้น จะว่าตลกขบขันอยู่นิดๆก็ใช่ แต่ค่อนข้างเอ็นดูมากทีเดียว

100

โยรุสินะ.. สายตาเลื่อนไปจรดชิ้นหนึ่งบนพื้น ก่อนจะหยิบมันวางเบียดอยู่บนฝ่ามือกว้าง เป็นเปลือกหอยกลมเกลียวยาวสีขาวที่ตัวโคนดูจะอวบอ้วนเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับมันสักนิด

100

เพราะของหลักควรหาด้วยตัวเองกระมั้ง สิ่งที่วางบนนั้นจึงดูผิดพลาดบ้างหรือมีความน่าสนใจ คล้ายกำลังชวนเล่นอยู่โดยไร้คำพูด " ก็ไม่ได้รังเกียจการถูกเรียกแค่ชื่อหรอกนะคะ " แปลอ้อมโลกคืออนุญาตให้เรียกได้โดยไม่มีปัญหา " แต่ถ้าแบบนั้นคงต้องขอเรียกคุณโยรุเพื่อความเท่าเทียม "

100

( ผ่านมาเอ็นดูอย่างถึงที่สุด )

100

( ในวงเล็บคือที่อ้อนของเราเลย เจอตัวจริงอาจจะอ้อมโลกกว่านี้สักสองรอบ ไม่ได้ใจดีสักหน่อยค่ะ เราได้รับประสบการณ์ที่ดีขนาดนี้เราแค่อยากตอบแทนประสบการณ์ดีๆแค่นั้นเองค่ะ /กางพัดเชิดหน้าฮึนิดๆแบบนางร้ายจูงเข้าบูธชมรมตัดเย็บ จับแต่งตัวประดับดอกซากุระ อีกอย่างคุณน่ารักขนาดนี้แต่งอะไรก็ขึ้นค่ะ )

( น่าเสียดายเรามีชมรมอยู่แล้ว ถึงจะเข้าร่วมไม่ได้แต่การผจญภัยใหม่ๆย่อมมาพร้อมเรื่องราวและธีมใหม่ๆ หากสนใจชุดที่เหมือนจะเหมาะกับคนที่สวมอะไรก็น่ารักแบบเธอ แวะมาที่ซุ้มเราได้เสมอ ซากุระต้องเหมาะกับเธอมากแน่ๆค่ะ //ดึงแขนเสื้อเบาๆให้ไปลองด้วยกันเพราะอยากเห็นคิดว่าต้องน่ารักมากแน่ 🥺 )

100

" หัวแมวอ้วนเบี้ยวนิดหน่อยก็น่ารัก " เธอกวาดสายตามองเปลือกหอยสิ่งที่อีกฝ่ายหยิบแล้วกองอยู่แถวนี้ แต่นิยามความงามนั้นเกินกว่าใครคนหนึ่งจะกำหนดได้แน่ชัด แม้แบบที่สมบูรณ์จะเป็นคำตอบที่ง่ายที่สุดก็ตาม ลองหยิบขึ้นมาอีกสักอันคราวนี้มันเกือบจะสมบูรณ์แต่ตรงโคนหอยมันเหมือนจะเบี้ยวหายไปข้างหนึ่ง เมื่อวางมันลงบนมืออีกฝ่ายแสงยิ่งสะท้อนสีออกแดงให้เด่นชัด " โคมิยะ ริคุ " " เธอล่ะคะ "

100

( อาจจะไม่ได้เข้าร่วมแต่หวังว่าจะได้พบกันอีกนะคะ กุมมือ )

100

( ภาษาไก่ก่มากค่ะปิดหน้าปิดตา คราวหลังจะมาอีกค่ะจะไปเล่นด้วยและดูคสามครีเอทนั้นอีกให้ได้ )

" แบบที่เข้ากับคนหรือสิ่งที่เราอยากจะทำ " เอื้อมไปหยิบเปลือกหอยอีกอันที่เป็นทรงเดียวกัน มีส่วนเบี้ยวที่ไม่สมประกอบเช่นกัน ขยับพลิกมันเล็กน้อยวางลงบนฝ่ามือหนา แตะปลายนิ้วเขี่ยให้รอยเบี้ยวต่อกัน เป็นช่องโหว่ที่ดูไปดูมาเหมือนหัวและหูทรงสามเหลี่ยมของแมวกลมๆสักตัว " แต่ตามนิยามของผู้ขายทั่วไปคงเป็นแบบที่สมบูรณ์และได้รูปทรงดีที่สุด " " ไม่ลองเลือกี่เตะตามาสักอันล่ะ "

100

ท่าทีประมวลผลแรกทำให้ใบหน้าใต้พัดที่กางขึ้นมาดูเหงื่อตกเล็กน้อย หรือจะพูดจาไม่น่าฟังอีกแล้วนะ แอบกังวลอยู่หน่อยๆตอนก้าวเข้าไปใกล้โน้มดูสิ่งของในมืออีกฝ่าย " เปลือกหอยสินะคะ.. " จะว่าไปที่หยิบขึ้นๆลงๆเมื่อครู่ก็คงจะเป็นเปลือกหอย " แล้ว คำว่าสวยของเธอเป็นแบบไหน " " ไม่เบี้ยวหรือสีสันสวยงาม " ลดพัดลงเพื่อรวบกระโปรงย่อตัวลงในระดับสายตาเดียวกัน

100

หญิงสาวทิ้งปลายเท้าลงบนหาดทรายสายลมพัดปลายผมสีหมอกพริ้วตามแรงลมจนต้องยกปลายนิ้วเกี่ยวเอาไว้ หมายจะเดินชมยามเย็นให้สีส้มสะท้อนกับขอบคลื่นเป็นประกายจางแต่กับสะดุดเข้ากับชายหนุ่มคนที่มาจับจองพื้นที่ก่อนเธอ เขามัวแต่ก้มเงยถอนหายใจทำให้อดใจไม่ได้ที่จะก้าวเข้าไปหา ระยะห่างเพียงห้าก้าวใหญ่ " ... อะไรยากถึงขนาดที่ถอนหายใจทิ้งเหมือนเบื่อหน่ายขนาดนั้นล่ะคะ "

100

( ขอมาปักไว้ก่อนค่ะ )

( อะไรกันคะ อะไร ทำไมมันอลังกาลขนาดนี้แบบ บึ้ม งานดีมาก ) กลิ่นอายความคุ้นเคย ของที่ระลึกแกว่งไปมายามปลายนิ้วกลางสอดเข้ากับห่วงแขวน ยกขึ้นระดับสายตา ปล่อยให้อัญมณีสีสวยกระทบแสงแดด ทอประกายดึงดูดนัยน์ตา " ... เป็นบรรยากาศที่ไม่เลวทีเดียว " แม้จะมีชมรมแล้ว แต่หากมีนิทรรศการ เธอคงจะมาเยี่ยมชมอีกในอนาคต กับความรู้สึกที่ได้สัมผัสของล้ำค่าและห้วงคำนึงของผู้คน

200

𝄢𝓜𝓮𝓪🎶 @mea-msg.bsky.social · 26/04/2026

หญิงสาวเพียงแค่อยากรู้ว่าของจะเป็นอะไรจึงเข้าร่วมซุ้มของชมรมอื่น ของรางวัลหน้าตาน่ารักไม่น้อย แต่เมื่อมือประคองมันไว้ หลังจากกระพริบตุ๊กตาในมือก็ใหญ่กว่าตัวเธอไปเสียแล้ว " คะ ? " หางนุ่มฟูแตะพื้น เงยหน้ามองผู้คนไร้ที่พึ่งได้แต่หลบมุดอยู่หลังตุ๊กตาขดหางมาด้านหน้า แล้วแบบนี้จะทำยังไงล่ะคะ ! ? หวังว่าจะไม่มีใครมาเหยียบเธอกับของที่ได้มาก็พอ.. หรือจะถูกเหยียบกันนะ

021

Reposted by Riku

#MSG_bunkatsu | #MSG_Chorus ᯓ‎𝄞 ˎˊ˗ ℳ𝓊𝓼𝒾𝓬𓂃✍︎ 𝄞 แสงประกายอุไร สะท้อนเครื่องทองเหลืองตระการตา เส้นพิณไพรร่ายรำบรรเลง ดีดสายอานิลก้องทั่วโรง คลอเสียงกล่อมร่ำร้อง ดั่งมนต์สะกด ณ คีตกาล 𝄂𝄚𝅦𝄚𝄞 "ใต้ม่านแดงและแสงเวที จะสตรีหรือบุรุษต่างมีเสียงดนตรีนำทาง" "ชมรมดนตรีและประสานเสียงยินดีต้อนรับ ผู้แสวงหาความรื่นเริงในท่วงทำนอง" ↻ ◁ || ▷ ↺

18689

Reposted by Riku

(รอเปิดเทอม)2-F คนของปชช. Takuma🌹✨✨✨✨ @msg-takuma.bsky.social · 26/04/2026

#MSG_bunkatsu | #MSG_วารสารและเสียงตามสาย 📢เสียงเมลดี้คุ้นเคยออกมาจากลำโพงทั่วทั้งโรงเรียนอีกครั้งในช่วงพักเที่ยงก่อนจะตามมาด้วยสำเนียงติดคันไซของประธานชมรม "อะแฮ่ม ขอโทษที่ให้รอนานนะคร้าบ ชมรมวารสารและเสียงตามสายมาแล้วครับ😉✨✨" (เริ่มรายงานตอน 18.00น.)

18276

( .เอ็นดูเพ็ทๆน้องรุริในใจเพราะทำอะไรไม่ได้ คนในชมรมมีแต่คนน่ารักค่ะไม่ต้องกลัวนะ )

( แต่ริคุจังตัวจริงไม่ได้นุบนิบขนาดนี้ในภายนอก มาพยายามด้วยกันเถอะค่ะ )

100

( ขออนุญาตรวบอุ้งแล้วอุ้มไว้แทนค่ะ ปล่อยเหมียวเดินเดี๋ยวโดนเหยียบหางนะ ไม่ได้ทำเพื่อบีบอุ้งแต่อย่างใด .บีบอุ้ง )

100

( .รวบมาซบพุงแมวหยุมอุ้ง เจ้าก้อนขนนน น่ารักจัง )

100

( แมวขนฟู!? ขอหยุมอุ้งหยุมขนทิพย์ได้ไหมคะ )

100

( น่ารักจังเลยมานั่งถกเรื่องตัดเย็บด้วยกันเถอะค่ะ— แนะนำว่าตรงนี้ใช้อันนี้ลูกไม้อันไหนจะน่ารักกว่า )

( แค่นี้ต้องขอโทษด้วยเหรอคะ รุ่นพี่จะโตเท่านี้หรือตัวเล็กกว่าเดิมก็ยังเป็นคุณ .. แอบดีใจที่ได้เห็นด้วยค่ะนิดหน่อย หางส่าย )

000

( ขอบคุณมสกเลยค่ะตื่นเต้นที่จะได้ทำงานร่วมกันในชมรมแล้วล่ะ )