"คงงั้นมั้งครับ" ยักไหล่ให้ ไม่ได้ถามอะไรต่อแม้จะอยากรู้อยู่บ้าง
|
"ฮะฮะ ครับ"
ก่อนจะชะงักไปเพราะประโยคต่อมา เบิกตากว้างมองใบหน้านั้น
...
แปลกคน แปลกซะจริง
ความรู้สึกในอกนี่ก็ด้วย
แต่มันจะเป็นจริงได้ยังไง ไม่ได้รู้จักกันดีขนาดนั้นสักหน่อย
นึกแล้วคิ้วก็ขมวด เบือนหน้าหนีไปอีกทาง
"ก็ได้...มั้งครับ"
แล้วตัดบทไปเรื่องอื่น
"รุ่นพี่ดูว่างในสายตาผมจริง ๆ นะครับ ไม่ไปเตรียมสอบเหรอ"