แรนเดลนิ่งเงียบไปวินาทีหนึ่งเพื่อประมวลผลคำพูดของอีกฝ่าย ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองนาฬิกาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ตัวเลขเพิ่งจะเปลี่ยนไปอีกเพียงไม่กี่วินาที
"นักเรียนจะมาถึงไหมไม่สำคัญ... และการที่ห้องว่างไร้นักเรียนในขณะนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีนักเรียน "
"ก็เเค่พวกที่มองว่าเวลา... ที่เสียไปกับบ้างเรื่องมันมีประโยชน์กว่ามาเข้าเรียน "
จะเข้าไม่เข้า เขาก็เเค่เช็คไปตามระบบ
เท่านั้น..
